KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2013 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Kur’an’a Göre “Heva” Kavramı

Qur’an’s Concept of Hawaa

Mustafa CORA
Sayfa
55–89
Yayın Tarihi
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnsanın gerçek kurtuluşu ve mutluluğu, Kur’ân odaklı vahiy kültürünü hakkıyla yaşamakla mümkün olur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hevâ, insanın yaratılışından gelen nefsî/iğreti istekleri ifade eder.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kavram Kur’ân’da onsekiz âyette hevâ/ehvâ’ şeklinde isim formunda geçer.
💡
Sonuç & Katkı:İnsanın gerçek kurtuluşu ve mutluluğu, Kur’ân odaklı vahiy kültürünü hakkıyla yaşamakla mümkün olur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hevâ · arzu · eğilim

Özet

Hevâ, insanın yaratılışından gelen nefsî/iğreti istekleri ifade eder. Bu kavram Kur’ân’da onsekiz âyette hevâ/ehvâ’ şeklinde isim formunda geçer. Hevâ, insan hayatının düzenlenmesinde, dinin karşısına çıkışların toplamının adıdır, denilebilir. Hevâ ve onu izleyen Kur’ân’da yerilir. Bu konudaki âyetlerde, Yahûdiler, Hıristiyanlar, müşrikler, putperestler, âhireti inkâr eden topluluklar gibi değişik zümrelerin, beşerî arzularına kapılmalarından, bu bağlamda beşerî görüşlere dayanan anlayışların din hâline getirilmesinden ve bunun yanlışlığından bahsedilir. İnsan, olumsuz nefsî eğilimleri izlerse, bunlara uygun istekler ve düşünceler aklın, ilmin, vicdanın, imanın ve hakkın önüne geçer. Bu durumda insan nefsî arzularının kölesi durumuna düşer ve Kur’ân ifadesiyle “hevâsını ilâh edinmiş” olur. Kur’ân’a göre, dünya hayatı için ya vahye dayalı bir düzen ya da hevâya dayalı bir düzen söz konusu olabilir, ama üçüncüsü olamaz. Bu nedenle Kur’ân’da Hz. Peygamber, onun şahsında müminler, hatta bütün insanlar hevâya karşı uyarılır ve hevayla mücâdele etmeleri istenir. İnsanın gerçek kurtuluşu ve mutluluğu, Kur’ân odaklı vahiy kültürünü hakkıyla yaşamakla mümkün olur.

Abstract

Hawaa signifies the creational desirous/makeshift appetites of the self. In eighteen verses of Quran, this concept is mentioned as 'hawaa / ahwaa'. It is possible to claim that Hawaa is the sum of all oppositions against human life regulations that are based on religion. Hawaa and its followers are disparaged in Quran. Verses on this aforementioned  Dr. Samsun İl Milli Eğitim Müdürü, [email protected] subject mention about how Jews, Christians, polytheists, pagans, disbelievers in different groups of the population about the impropriety of bringing about comprehensions of religion that are based on human ideology. If human follows his desirous tendencies, wishes and ideas appropriate to his tendencies counteract science, conscience, belief and right. In this case, the human soul becomes the slave of his passion and as Quran puts it, human 'deitifies Hawaa'. According to Quran earthly life is possible in an order based on either revelations or hawaa, but no other. For this reason Quran warns his Highness the Prophet and the worshippers and even all mankind to fight and stand against Hawaa. The true happiness and salvation of human require a life that is based on Quran centered revelation culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CORA, M. (2013). Kur’an’a Göre “Heva” Kavramı. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 55–89. https://ajindex.com/articles/675301

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. ‘Alem Eş-Şentemerî, Şerhu Hamâseti Ebî Temmâm, nşr. Ali el-Mufaddal Hammûdân, Beyrut: 1992.
  2. Antere, Antere b. Şeddâd b. Amr b. Muâviye b. Krade el-Absi el-Câhilî, Dîvân, Dîvân-ı Antere), Beyrut: Dâru Sâdır, ts. İbnu’l-‘Arabî, Muhyiddîn, el-Futuhâtu'l-Mekkiyye, Kahire: 1876. Ateş, Süleyman, İnsan ve İnsan Üstü; Rûh, Melek, Cin, İnsan, İstanbul: 19 Ateş, Süleyman, İslâm Tasavvufu, Yeni Ufuklar nşr. İstanbul: 1992.
  3. Ateş, Süleyman, Kur'ân Ansiklopedisi, İstanbul: 1997. İbn ‘Atiyye, Kâdî Ebû Muhammed Abdi İshâk b. Gâlib el-Endelüsî, elMuharreru’l-Vecîz fî Tefsîri’l-Kitabi’l-Azîz, tah. el-Meclisu’il-‘İlmî bi Miknâs, Beyrut: 1991.
  4. Aydın, Hayati, Kur’ân’da İnsan Psikolojisi, İstanbul: Timaş Yayınları, 2000. El-Beydâvî, Kâdî, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, y.y.: ts. TDV. ktp., no: 78/2. El-Beğavî, Hüseyn b. Mesûd el-Ferrâ’, Mesâbîhu’s-Sünne, nşr. Yusuf Abdurrahman el-Mar’aşlî vd., Beyrut: 1987. El-Beyhakî, Ahmet b. Hüseyn, Delâilü’n-Nübüvve, Beyrut: Dâru’lKütübu’l-‘İlmiyye, 1985. El-Birgivî, Şeyh Mehmet b. Pîr, Tarîkat-ı Muhammediyye, nşr. ve yay. Ahmet Nâilî ve Ortakları, İstanbul: Osmaniye Matbaası, 1906. El-Buhârî, Ebû 'Abdullah Muhammed b. İsmâil, Halku Ef‘âli’l-‘İbâd, nşr. Ali Sâmî en-Neşşâr-Ammar, ‘Akâidü’s-Selef içinde, İskenderiye: 1971. El-Buhârî, Sahîhu’l-Buhârî, y.y.: ts. El-Cevherî, İsmâil b. Hammâd, es-Sıhâh Tâcu’l-Luğa ve Sıhâhu’l‘Arabiyye), Beyrut: 1998. İbnu'l-Cevzî, Ebu'l-Ferec Abdurrahmân b. Ali, Muhtasaru Zemmi’l- Hevâ, Muhtasar hâle getiren:eş-Şeyh İbrâhim Muhammed Ramazan, Beyrut: Dâru’lKalem, 1993.
  5. Cora, Mustafa, Kur’ân’a Göre“Hevâ”, Ankara: 2007. El-Cürcanî, Ali b. Muhammed, et-T‘arîfât, Beyrut: 1995. Ed-Dârimî, Ebû Muhammed, Abdullah b. Abdurrahmân, es-Sünen, “Mukaddime", y.y.: ts. Ebû Dâvud, Süleyman İbnu'l-Eş'as es-Sicistânî, es-Sünen, y.y.: ts. Doğan, D. Mehmet, Büyük Türkçe Sözlük, İstanbul: Ülke Yay., 1984. El-Ezherî, Muhammed bin Ahmed, Tehzibu’l-Luga, Kahire: ed-Dâru’lMısriyye, ts. İbnu’l-Esîr, Mecdüddin Ebu’s-Saadat, en-Nihâye fi Garîbu’l-Hadîs, Mısır: el-Matbaatu’l-Hayriyye, ts. İbn Fâris, Ebu'l-Huseyin Ahmed, İbn Zekeriyya, Mu'cemu Mekâyîs elLuğa, Kahire: Dâru İhyâ-i Kutubi'l- Arabî, 1951.
  6. Freud, Sigmund, el-Ene ve’l-Hevâ, Trc. Muhamed Osman Necati, Dâru’ş-Şurûk, Beyrut: 1982. Ğazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed, Mîzânu'l-‘Amel, Kahire: Mektebetu'lCundî, ts. Ğazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed, İhyâu ‘Ulûmi`d-Dîn, çev. Ahmet Serdaroğlu, İstanbul: Bedir Yay., 1989.
  7. Güngör, Mevlüt, Kur’ân Araştırmaları, İstanbul: 1996. El-Hâdimî, Ebû Saîd Muham