Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 33 - Sayı: 2

Fen Temelli ve Disiplinlerarası Okul Bahçesi Programının Öğrencilerin Fen ve Teknoloji Dersine Yönelik Tutumları Üzerine Etkisinin Farklı Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi

Pages
537–548
Publication Date
2015-03-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilerin program süresince katıldığı etkinlik tipi ve problem davranış düzeyleri açısından ise öğrencilerin fen ve teknoloji dersine yönelik tutumları arasında anlamlı bir farklılık oluşmamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yapılan çalışmanın amacı, ders dışı etkinlikler kapsamında geliştirilen fen temelli ve disiplinlerarası Okul Bahçesi Programı (OBP)’nın öğrencilerin Fen ve Teknoloji dersine yönelik tutumları üzerine etkisini farklı değişkenler açısından değerlendirmektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemini Trabzon İl Merkezindeki “A” ilköğretim okulunda 3 farklı şubede öğrenim gören 94 beşinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilerin program süresince katıldığı etkinlik tipi ve problem davranış düzeyleri açısından ise öğrencilerin fen ve teknoloji dersine yönelik tutumları arasında anlamlı bir farklılık oluşmamaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2010-2011 Verileri
⚙️Variables:Ders Dışı Etkinlikler · Okul Bahçesi Programı (OBP) · Disiplinlerarası

Özet

Yapılan çalışmanın amacı, ders dışı etkinlikler kapsamında geliştirilen fen temelli ve disiplinlerarası Okul Bahçesi Programı (OBP)’nın öğrencilerin Fen ve Teknoloji dersine yönelik tutumları üzerine etkisini farklı değişkenler açısından değerlendirmektir. Çalışmada ön test-son test desenli basit deneysel yöntem kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini Trabzon İl Merkezindeki “A” ilköğretim okulunda 3 farklı şubede öğrenim gören 94 beşinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma 2010-2011 eğitim yılının bahar döneminde 18 hafta boyunca uygulanmıştır. Çalışmada Fen ve Teknoloji Dersi Tutum Ölçeği (FTDTÖ)’nden faydalanılmıştır. FTDTÖ, 20 maddeden oluşmakta olup, pilot uygulamalar sonrasında ölçeğin Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı 0.87 olarak hesaplanmıştır. Öğrenciler ölçekten en yüksek 100 puan alırken, en düşük 20 puan almaktadırlar. Verilerin analizinde erişi puanları kullanılmış ve değerlendirme sonuçları SPSS.15 paket programı ile analiz edilmiştir. Analiz esnasında t-testi, ANOVA, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışma sonunda, OBP’nin fen ve teknoloji dersine yönelik tutum açısından özellikle erkek, sosyoekonomik düzeyleri yüksek, doğa, matematiksel ve görsel zekâya sahip ve öğretimsel problem davranışlar sergileyen öğrenciler lehinde anlamlı sonuçlar verdiği tespit edilmiştir. Öğrencilerin program süresince katıldığı etkinlik tipi ve problem davranış düzeyleri açısından ise öğrencilerin fen ve teknoloji dersine yönelik tutumları arasında anlamlı bir farklılık oluşmamaktadır.

🔖

Cite This Article

ÜREY, M., ÇEPNİ, S. (2015). Fen Temelli ve Disiplinlerarası Okul Bahçesi Programının Öğrencilerin Fen ve Teknoloji Dersine Yönelik Tutumları Üzerine Etkisinin Farklı Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 33 - Sayı: 2, 537–548. https://ajindex.com/articles/66355

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AKPINAR, E., YILDIZ, E., TATAR, N. ve ERGİN, Ö. (2009). “Students’ Attitudes Toward Science and Technology: An Investigation of gender, grade level, and Academic Achievement”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2804-2808.
  2. ALTINOK, H. (2005). “Cinsiyet ve Başarı Durumlarına Göre İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersine Yönelik Tutumları”, Eurasian Journal of Educational Research, 17, 81-91.
  3. ALTINOK, H. ve AÇIKGÖZ, K. Ü. (2006). “İşbirlikli ve Bireysel Kavram Haritalamanın Fen Bilgisi Dersine Yönelik Tutum Üzerindeki Etkileri”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 21-30.
  4. BALIM, A.G., SUCUOĞLU, H. ve AYDIN, G. (2009). “Fen ve Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(25), 33-41.
  5. BALKAN-KIYICI, F. ve ATABEK-YİĞİT, E. (2010). “Science education beyond the classroom: A field trip to wind power plant”, International Online Journal of Educational Sciences, 2(1), 225-243.
  6. BELANCA, J. (1997). Active Learning Handbook For Multiple Intelligence Classrooms, USA: Skylight Training and Publishing. BIXLER, R., CARLISLE, C., HAMMITT, W. ve FLOYD, M. (1994). “Observed Fears and Discomforts Among Urban Students on Field Trips to Wildland Areas”, The Journal of Environmental Education, 26(1), 50–64.
  7. BOZKURT O ve OLGUN Ö. S. (2005). “Fen ve Teknoloji Eğitiminde Bilimsel Süreç Becerileri”, İlköğretimde Fen ve Teknoloji Öğretimi, Ed.: M, Aydoğdu ve T. Kesercioğlu, Ankara: Anı Yayıncılık, s.34. COYLE, K. (2005). “Environmental Literacy in America: What Ten Years of NEETF/Roper Research and Related Studies Say About Environmental Literacy in the U.S.”, The National Environmental Education & Training Foundation. www.neetf.org. adresinden 02.07.2010 tarihinde edinilmiştir. CUTTER-MACKENZIE, A. (2009). “Multicultural School Gardens: Creating Engaging Garden Spaces in Learning About Language, Culture and Environment”, Canadian Journal of Environmental Education, 14, 122-135.
  8. ÇEPNİ, S. (2010). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, Trabzon: Celepler Matbaacılık. DYMENT, J. E. & BELL, A. C. (2008). “Grounds for Health: The Intersection of Green School Grounds and Health-Promoting Schools”, Environmental Education Research, 14(1), 77-90.
  9. FRANCIS, L. J. & GREER. J. E. (1999). “Measuring Attitude Toward Science Among Secondary School Students: The Affective Domain”, Science and Tecnological Education, 17(2), 219-226.
  10. GREENFIELD, T. A. (1996). “Gender, Ethnicity, Science Achievement and