SavedAdd your journal

Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 33 - Sayı: 2

Ortaokul Öğrencilerinin Geometrik Şekil Oluşturma Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlerle İlişkisi

Funda Gündoğdu Alaylı
Elif Türnüklü
Pages
455–479
Publication Date
2015-03-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, başarı düzeyi yüksek öğrencilerin, başarı düzeyi orta ve düşük olan öğrenciler göre; kızların erkeklere göre, şekil oluşturma düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, ilköğretim 6-8.sınıf öğrencilerinin (ortaokul 6-8.sınıf) şekil oluşturma düzeylerinin belirlemek ve bazı değişkenler ile ilişkilerini ortaya koymaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örnekleminl, 510 altıncı sınıf, 575 yedinci sınıf ve 535 sekizinci sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 1620 öğrenci oluşmakturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, başarı düzeyi yüksek öğrencilerin, başarı düzeyi orta ve düşük olan öğrenciler göre; kızların erkeklere göre, şekil oluşturma düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Geometrik Düşünme · Geometrik Şekil Oluşturma

Özet

Araştırmanın amacı, ilköğretim 6-8.sınıf öğrencilerinin (ortaokul 6-8.sınıf) şekil oluşturma düzeylerinin belirlemek ve bazı değişkenler ile ilişkilerini ortaya koymaktır. Araştırma, tarama modelinin kullanıldığı nicel bir çalışmadır. Araştırmanın örnekleminl, 510 altıncı sınıf, 575 yedinci sınıf ve 535 sekizinci sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 1620 öğrenci oluşmakturmaktadır. Araştırmanın verileri, cinsiyet, sınıf ve başarı değişkenlerinin yanı sıra “Van Hiele Geometrik Düşünme Testi” ve “Şekil Oluşturma Düzeyleri Belirleme Testi” ile elde edilen verilerden ibarettir. Araştırmacılar tarafından geliştirilen “Şekil Oluşturma Düzeyleri Belirleme Testi” nin güvenirliği için her bir düzeyin KR-20 değeri hesaplanmıştır. Verilerin analizinde frekans ve yüzde hesaplamalarının yanı sıra “İlişkisiz Örneklemler için Tek Faktörlü Varyans Analizi”, ve “İlişkisiz Örneklemler t Testi” istatistiği kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, şekil oluşturma düzeyleri ile sınıf, cinsiyet, başarı ve geometrik düşünme düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç olarak, öğrencilerin, sınıf düzeyleri ve geometrik düşünme düzeyleri arttıkça, şekil oluşturma düzeylerinin de arttığı belirlenmiştir. Ayrıca, başarı düzeyi yüksek öğrencilerin, başarı düzeyi orta ve düşük olan öğrenciler göre; kızların erkeklere göre, şekil oluşturma düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Alaylı, F. G., Türnüklü, E. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Geometrik Şekil Oluşturma Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlerle İlişkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 33 - Sayı: 2, 455–479. https://ajindex.com/articles/66350

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. BAYKUL, Y. (2009a). İlköğretimde Matematik Öğretimi (1-5. Sınıflar). Ankara: Pegem Akademi. 10. Baskı.
  2. BAYKUL, Y. (2009b). İlköğretimde Matematik Öğretimi (6-8. Sınıflar). Ankara:
  3. Pegem Akademi. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2001). Deneysel Desenler Öntest-Sontest Kontrol Grubu Desen ve Veri Analizi. Ankara:
  4. Pegem A Yayıncılık. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., ÇAKMAK, E. K., AKGÜN, Ö. E., KARADENİZ, Ş. ve DEMİREL, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (3. Baskı) Ankara:
  5. Pegem Akademi. CLEMENTS, D.H., BATTISTA, M.T. (1992). “Geometry and Spatial Reasoning.” In D. Grouws (Ed.), Handbook of Research on Mathematics Teaching and Learning, 420-464. New York: Macmillan Publishing Company. CLEMENTS, D.H., SARAMA, J., BATTİSTA, M.T. and SWAMİNATHAN, S. (1996). “Development of Students’ Spatial Thinking in a Curriculum Unit on Geometric Motions and Area.” In E. Jakubowski ve D. Watkins ve H. Biske (Eds.). Proceedings of the Eighteenth Annual Meeting of The North America Chapter of The International Group for The Psychology of Mathematics Education. Sayı 1, 217-222.
  6. Colombus, OH. CLEMENTS, D.H., BATTİSTA, M.T., SARAMA, J. and SWAMİNATHAN, S. (1997). “Development of Students’ Spatial Thinking in a Unit on Geometric Motions and Area.” The Elementary School Journal: 98(2), 171-186.
  7. CLEMENTS, D.H., SARAMA, J. and WİLSON, D.C. (2001). “Composition of Geometric Figures.” Proceedings Of The 25 th Conference Of The International Group For The Psychology Of Mathematics Education:Ultrecht- The Netherlands, Vol:2 273-280.
  8. CLEMENTS, D.H., WİLSON, D.C. and SARAMA, J. (2004). “Young Children’s Composition of Geometric Figures: A Learning Trajectory.” Mathematical Thinking and Learning: 6(2), 163-184.
  9. CLEMENTS, D.H. and SARAMA, J. (2009). Learning and Teaching Early Math The Learning Trajectories Approach. Madison Ave, Newyork. Routledge. DUATEPE, A. (2000). An Investigation on the Relationship between Van Hiele Geometric Level of Thinking and Demographic Variables for Preservice Elementary School Teachers. Yayınlanmamıs Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  10. Ankara.
  11. ETHINGTON, C.A. and WOLFLE, L.M. (1984). “Sex Differences in a Causal Model of Mathematics Achievement.” Journal for Research in Mathematics Education, 15 (5), 361-377.
  12. FENNEMA, E. and SHERMAN, J.A. (1978). “Sex-Related Differences in Mathematics Achievement and Related Factors: A Further Study.” Journal for Research in Mathematics Education, 7 (3), 189-203.
  13. FENNEMA, E. and TARTRE, L.A. (1985). “The use Of spatial Visualization in