SavedAdd your journal

Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 1

Language As An Indicator Of Religiosity/ Language Religiosity

Dindarlık Göstergesi Olarak Dil/Dil Dindarlığı

Fatma ODABAŞI
Pages
123–154
Publication Date
2014-11-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This research needs to be carried to empirical field and the main hypothesis which suggests "man can be irreligious individually but in a group he is at least culturally religious" needs to be tested.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to determine, from the language-culture-religion relations, to what extent especially the words, concepts, expressions and phrases which are used in everyday language in a religious content can be correlated with the individual religious experience /religiosity.
📊
Key Findings & Data:The study is theoretical and offers a recommendation of a concept with can be discussed: Language religiosity.
💡
Conclusion & Impact:This research needs to be carried to empirical field and the main hypothesis which suggests "man can be irreligious individually but in a group he is at least culturally religious" needs to be tested.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dil dindarlığı · dil-din · dil-kültür

Abstract

The purpose of this study is to determine, from the language-culture-religion relations, to what extent especially the words, concepts, expressions and phrases which are used in everyday language in a religious content can be correlated with the individual religious experience /religiosity. The study is theoretical and offers a recommendation of a concept with can be discussed: Language religiosity. Language religiosity is considered as a form of cultural religiosity. This research needs to be carried to empirical field and the main hypothesis which suggests "man can be irreligious individually but in a group he is at least culturally religious" needs to be tested.

Özet

Bu çalışmanın amacı, dil-kültür-din ilişkisinden hareketle, özellikle günlük dilde kullanılan dinî içerikli söz, kavram, ifade ve kalıpların, bireysel dinî tecrübeyle/dindarlıkla ne derece ilişkilendirilebileceğini tespit etmektir. Çalışma teorik olup üzerinde tartışılabilecek bir kavram önerisi sunmaktadır: Dil dindarlığı. Dil dindarlığı kültürel dindarlığın bir formu olarak düşünülmüştür. Araştırmanın ampirik alana da taşınması ve “kişi tek başına dinsiz olabilir, ancak grup içinde en azından kültürel dindardır” ana hipotezinin test edilmesi gerekir.

🔖

Cite This Article

ODABAŞI, F. (2014). Language As An Indicator Of Religiosity/ Language Religiosity. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1, 123–154. https://ajindex.com/articles/657515

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akarsu, Bedia, Wilhelm von Humboldt’da Dil-Kültür Bağlantısı, İnkılap Kitabevi, İstanbul 19 Akdoğan, Ali, “Kültür ve Din”, Din Sosyolojisi El Kitabı, ed.: Niyazi Akyüz-İhsan Çapçıoğlu, Grafiker Yayınları, Ankara 2012, ss.437-451.
  2. Aksan, Doğan, Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim, I-II-III, Türk Dil Kurumu, Ankara 200 Aliy, Mustafa, “Wittgenstein Felsefesinde Din Dili ve Dinî İman [Bir Rekonstruksiyon Denemesi]”, Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c.V, sayı 1, Adana 2005, ss.157-175.
  3. Alper, Hülya, İmanın Psikolojik Yapısı, Rağbet Yay., İstanbul 2002.
  4. Altınörs, Atakan, 50 Soruda Dil Felsefesi, 7 Renk Basım Yayım, İstanbul 2012.
  5. Arslan, Mustafa, “Gündelik Hayatta Din”, Din Sosyolojisi El Kitabı, ed.: Niyazi Akyüzİhsan Çapçıoğlu, Grafiker Yay., Ankara 2012, ss.651-667.
  6. Arslantürk, Zeki-Amman, M.Tayfun, Sosyoloji, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı (İFAV), İstanbul 1999.
  7. Assmann, Jan, Kültürel Bellek, çev: Ayşe Tekin, Ayrıntı Yay., İstanbul 2000.
  8. Bilgin, Beyza, Eğitim Bilimi ve Din Eğitimi, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi, Ankara 19 Bourdeieu, Pierre, Language and Symbolic Power, Harward University Press, Massachusetts 1999.
  9. Bozgöz, Faruk, “Dilin Kaynağı ve İlk Dil Problemi”, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c.V, sayı: 2, Diyarbakır 2003, ss.23-37.
  10. Cuche, Denys, Sosyal Bilimlerde Kültür Kavramı, çev.; Turgut Arnas, Bağlam Yay., Milli Eğitim Bakanlığı, İstanbul 2013.
  11. Çağlayan, Harun, “Rasyonalizm Bağlamında Dilbilim ve Din Dili İlişkisi”, EKEV Akademi Dergisi, Erzurum 2014 sayı:58, ss.41-58.
  12. Çelebioğlu, Amil, Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara 1998.
  13. Çelik, Çelalettin, “Bir Kültürel Dindarlık Örneği: Türk Müslümanlığı”, Harun Güngör Armağanı, haz. Mustafa Argunşah-Mustafa Ünal, Kesit Yay., İstanbul 2010, ss.141-157.
  14. Çetin, İsmet, “Dil, Kültür ve Dil Bilim”, Yeni Türkiye, sayı: 55, Ankara 2013, ss.10991 Çınar, Aliye, Antropolojiye Giriş, Emin Yay., Bursa 2011. D’onofrio, M., Eaves Brian, - Lindon, J., “Dini Bağlılık, Tutum ve Davranışlar Üzerindeki Biyolojik ve Sosyal Etkileri Anlama: Bir Genetik Davranış Perspektifi”, çev.: Celal Çayır, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Diyarbakır 2010, c.XII, sayı: 2, s. 145-185.
  15. Eren, Selim, İnanç ve Sosyo-Kültürel Çevre Etkileşimi, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sivas 2007, c.XI, sayı:1, ss. 129-152.
  16. Evans, C. Stephen, “Din Dili Problemi”, çev.; Ferhat Akdemir, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Der