Journals / Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Diyarbakır Büyük Şehir Belediyesi Hayvan Bakım ve Rehabilitasyon Merkezindeki Yaşayan Köpeklerde Görülen Kulak Hastalıklarının İnsidansının Belirlenmesi

Pages
39–43
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bunun yanı sıra kulak hastalıklarının görülme insidansında barınak ve iklim şartlarının oldukça etkili olduğu ortaya koyuldu.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinin hayvan bakım ve rehabilitasyon merkezinde yaşayan köpeklerde kulak hastalıkların insidansını belirlenmesi amaçlanmıştır.Çalışmada farklı ırk, yaş ve cinsiyette 250 adet köpek kulak hastalıkları yönünden değerlendirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma kapsamındaki hayvanların otoskobik, radyolojik ve mikrobiyolojik muayeneleri yapılmış ve değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bunun yanı sıra kulak hastalıklarının görülme insidansında barınak ve iklim şartlarının oldukça etkili olduğu ortaya koyuldu.
🔬Design:Research Article
📍Scope:250 adet
⚙️Variables:Köpek · kulak hastalıkları

Özet

Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinin hayvan bakım ve rehabilitasyon merkezinde yaşayan köpeklerde kulak hastalıkların insidansını belirlenmesi amaçlanmıştır.Çalışmada farklı ırk, yaş ve cinsiyette 250 adet köpek kulak hastalıkları yönünden değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamındaki hayvanların otoskobik, radyolojik ve mikrobiyolojik muayeneleri yapılmış ve değerlendirilmiştir. Çalışmada tespit edilen kulak hastalıklarının %17’sini aurikular hematom oluştururken, %32’sini aurikulada deformasyon, pinnada yırtık yarası, skafa’da kesik yarası, %9’nu yabancı cisim, %4’nü aurikular apse , %11’ni prulent akıntı , %28’ni uyuz, kaşıntı ve %3’nü kulak dermatitisi oluşturdu. Yabancı cisim, arikulada apse, uyuz, kaşıntı, hassasiyet ve kulak dermatitisi tespit edilen toplam 112 hayvana otitis eksterna (OE) teşhisi konuldu. Purulent akıntı görülen 28 hayvanın 10 tanesinde membrana timpanide (MT) perforasyon, 18 tanesinin ise MT’nin sağlam olduğu görüldü. MT sağlam olduğu hastalarda sadece OE, perfore olan hastalarda ise OE ile otitis media (OM)’nın beraber seyrettiği görüldü. Yapılan araştırma sonucunda kulak hastalıkları insidansının sadece uzun kulaklı ırklarda yüksek seyretmediği aynı zamanda bu ırk grubunda yer almayan Kangal ırkı ve melezi köpeklerde de yüksek seyredebileceği görüldü. Bunun yanı sıra kulak hastalıklarının görülme insidansında barınak ve iklim şartlarının oldukça etkili olduğu ortaya koyuldu.

🔖

Cite This Article

BECERMAN, V., EROL, H., HIZLISOY, H. (2020). Diyarbakır Büyük Şehir Belediyesi Hayvan Bakım ve Rehabilitasyon Merkezindeki Yaşayan Köpeklerde Görülen Kulak Hastalıklarının İnsidansının Belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 39–43. https://ajindex.com/articles/656497

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Little CJL, Lane JG. (1986). The surgical anatomy of the feline bulla tympanica. J Small Anim Pract 27: 371-378.2. Waly NE, Khalaf M. (2013). Otitis externa and otitis media in cats in assuit: A retrospective study of presenting study signs, diagnosis and treatment. Assuit Vet Med J 59(137): 93-99.3. Subapriya S, Senthil NR, Vairamuthu S, et al. (2015). A study on microbial profile and trend in antimicrobial susceptibility of canine otitis. International Jurnal of Livestock Research 5(2): 43-48.4. Mileva MH, Pencheva DH, Bryaskova RG, et al. (2015). Experimental treatment of recurrent otitis externa. Open Veterinary Journal 5(1): 38-41.5. Angus JC. (2004). Otic cytology in health and disease. Vet Clin Small Anim 34: 411-24.6. Cole LK. (2004). Otoscopic evaluation of the ear canal. Vet Clin Small Anim 34: 397-410.7. Manju R, Roshan K, Suhsovan R. (2018). Prevalence of canine otitis externa, etiology and clinical practice in and around durg district of chhattisgarsh state, India. International Journal of Current Microbiology and Applied Sciences (IJCMAS) 7(3): 269-274.8. Saridomichelakis MN, Koutinas AF, Gioulekas D, et al. (1999). Sensitization to dust mites in cats with Otodectes cynotis infestation. Vet Dermatol 10: 89-94.9. Terziev G, Borissov I. (2018). Prevalence of ear diseases in dogs-A retospective 5-year clinical study. Bulgarian Journal of Veterinary Medicine 21(1): 76-85.10. Merchant SR. (1997). Medically managing chronic otitis externa and media. Veterinary Medicine 92(6): 518-53411.
  2. Logas DB. (1994). Diseases of the Ear canal. Vet Clin Small Anim 24 (5): 905-919.12. Chester DK. (1988). Medical management of otitis externa. Vet Clin Small Anim 18: 799-812.13. Carlotti DN. (1991). Diagnosis and Medical treatment of otitis externa in dogs and cats. JSAP 32: 394-400.14. Blanco JL, Guedeja-Marron J, Hontecıllas R, et al. (1996). Microbiological diagnoses of chronic otitis externa in the dogs. J Vet Med B 43: 475-482.15. Krahwinkel DJ. (2003). External Ear Canal. In: Slatter D (ed). Textbook of Small Animal Surgery. 3 rd ed. pp. 1746-1756.
  3. WB Saunders, Philadelphia, USA.16. Gotthelf LN (2005). Perpetuating Factors and Treatment of Otitis Externa. In: Gotthelf LN (ed), Small Animal Ear Diseases: An Illustrated Guide. 2 nd. ed. pp. 173-185.
  4. Elsevier Saunders, Missouri, USA.17. Demir G, Çeçen G, Çetin C ve ark. (2014). Köpeklerde otitis eksterna vakalarından izole edilen mikroorganizmalar ve antibakteriyel duyarlılıklarının belirlenmesi. Kocatepe Vet