AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConstitutional symptoms and positive PET findings were more prominent in patients with ECI, which is thought to be related to systemic disease pattern.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Giant cell arteritis (GCA) is a chronic granulomatous inflammation of medium and large sized arteries; it is also known as temporal arteritis. The aim of the study was to investigate the clinical, laboratory and radiological findings of the patients diagnosed with GCA and to compare cranial, extra-cranial (ECI) and either involvement patterns. Methods: The study was designed as cross-sectional. The demographic and clinical data, laboratory results, imaging and biopsy findings were documented. The patients were divided into three groups according to the involved regions. Results: Twenty-four patients with GCA were evaluated. When patients were divided into three groups as cranial (CI), ECI and both cranial and extra-cranial (CECI) involvement; vision loss, jaw claudication, scalp tenderness, temporal artery stiffness, tenderness and pulselessness were common in patients with CI. Weight loss was significantly higher in patients with ECI than in patients with CI. Positron emission tomography (PET) was performed in 50% of GCA patients; vasculitic involvement was found in all of the 5 patients with ECI and CECI, whereas it was not observed in 7 patients with CI. Conclusion: GCA is a vasculitis that is among the large vessel vasculitides, but until recently, its CI findings were better defined than its systemic involvement. With the widespread use of modern imaging techniques, ECI involvement accompanying CI involvement and isolated ECI involvement has been better defined. Constitutional symptoms and positive PET findings were more prominent in patients with ECI, which is thought to be related to systemic disease pattern.
Özet
Amaç: Dev hücreli arterit (DHA), orta ve büyük çaplı arterlerin kronik granülomatöz enflamasyonudur; temporal arterit olarak da bilinir. Çalışmanın amacı DHA tanısı konulan hastaların klinik, laboratuvar ve radyolojik bulgularının araştırılması ve kraniyal (CI), ekstra-kraniyal (ECI) ve her iki bölgede tutulum paternlerinin karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Çalışma kesitsel olarak tasarlanmıştır. Demografik ve klinik veriler, laboratuvar sonuçları, görüntüleme ve biyopsi bulguları kaydedilerek, hastalar tutulum bölgelerine göre üç gruba ayrılmıştır. Bulgular: DHA’lı yirmi dört hasta değerlendirildi. Hastalar CI, ECI ve kraniyal ve ekstrakraniyal (CECI) tutulum olarak üç gruba ayrıldığında; görme kaybı, çene kladikasyosu, saçlı deride hassasiyet, temporal arterde sertlik, hassasiyet ve nabızsızlık CI grubunda daha yaygındı. Kilo kaybı ECI’lı hastalarda CI’lı hastalara göre anlamlı olarak daha yüksekti. Pozitron emisyon tomografisi (PET), DHA hastalarının %50’sine çekilmişti; ECI ve CECI’lı 5 hastanın tümünde vaskülitik tutulum bulunurken, CI’lı yedi hastada tutulum gözlenmedi. Sonuç: DHA, büyük damar vaskülitleri arasında yer alan bir vaskülittir ancak yakın zamana kadar kraniyal bulguları sistemik tutulumdan daha iyi tanımlanmıştır. Modern görüntüleme tekniklerinin yaygınlaşması ile kraniyal tutulumlara eşlik eden ECI tutulumlar ve izole ECI tutulumlar daha iyi tanımlanmıştır. Konstitüsyonel semptomlar ve pozitif PET bulguları ECI olan hastalarda daha belirgin olup, bu daha sistemik bir hastalık paterni ile ilişkili olarak değerlendirilmiştir.