AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: This study highlights once again the gradual reduction of folk medicinal knowledge and the urgent need for folk medicine investigations in all parts of Turkey.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Folk medicines in Kızılcıhamam has not been investigated in detail so far. Thus, this study aimed to conduct a comprehensive investigation of folk medicine in the Kızılcahamam district. Materials and Methods: Nine scientific field trips were organized to Kızılcahamam between April 2007 and July 2008. Data were obtained by field interviews with local people using open and semi-structured questionnaires. Results were evaluated statistically with the “use-value”, “informant consensus factor” and cultural importance index. Results: Sixty-five species (69 taxa) that belong to 58 genera of 31 families were determined to be used as folk medicines. To the best of our knowledge, this is the first study to record four of these species as folk medicines. Plants from Compositae, Lamiaceae and Rosaceae families were used most frequently as folk medicines in Kızılcahamam. Plants in the study area are mainly used for gastrointestinal system problems, respiratory disorders, and urinary tract diseases. Residents from 41% of the villages where the scientific trips were carried out, declared that they are not using or interested in folk medicines. Conclusion: This study highlights once again the gradual reduction of folk medicinal knowledge and the urgent need for folk medicine investigations in all parts of Turkey.
Özet
Amaç: Kızılcahamam halk ilaçları şu ana kadar detaylı bir şekilde araştırılmamıştır. Bu nedenle, bu çalışmada Kızılcahamam ilçesinin halk ilaçlarının kapsamlı bir şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: 2007 yılı Nisan ayı ile 2008 yılı Temmuz ayları arasında Kızılcahamam’a dokuz bilimsel saha gezisi düzenlenmiştir. Veriler saha çalışmaları esnasında yerel halk ile yapılan açık ve yarı yapılandırılmış bir anket kullanılarak elde edilmiştir. Sonuçlar istatistiksel olarak “kullanım değeri”, “bilgilendirici fikir birliği faktörü” ve “kültürel önem endeksi” hesaplanarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Otuz bir familyadan 58 cinse ait 65 türün (69 takson) halk ilacı olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Bildiğimiz kadarıyla bu türlerden dördü ilk kez bu çalışma ile halk ilacı olarak kayıt altına alınmıştır. Kızılcahamam’da en çok Compositae, Lamiaceae ve Rosaceae familyalarından bitkilerin halk ilacı olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Çalışma alanındaki bitkiler, ağırlıklı olarak mide-bağırsak sistemi problemleri, solunum ve idrar yolu hastalıkları için kullanılmaktadır. Bilimsel gezilerin yapıldığı köylerin %41’inde görüşülen kişiler halk ilaçları kullanmadıklarını veya halk ilaçları ile ilgilenmediklerini beyan etmişlerdir. Sonuç: Türkiye’nin her bölgesinde halk ilacı bilgisinin giderek azaldığı ve halk ilacı araştırmalarına acil ihtiyaç duyulduğu bu çalışma ile bir kez daha vurgulanmıştır.