AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPlanning of antiepileptic therapy in the pre-conceptional period, using the appropriate AED for woman’s seizure disorder as monotherapy in the lowest effective dose throughout pregnancy is important.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Maintaining a balance between controlling epileptic seizures and potential teratogenic effects of anti-epileptic drugs (AEDs) is fundamental in epileptic pregnancies. We aimed to present demographic and clinical data of pregnant women with epilepsy, and determine the potential complications that could occur with the use of AEDs. Methods: A total of 101 pregnancies of 55 epileptic women were retrospectively evaluated. Demographic characteristics, duration of epilepsy, seizure frequency, type and doses of AEDs, delivery mode, birth weight of infants, malformations, abortions, early deliveries, and still-births were registered. Results: Out of 190 patients 55 (28.9%) had experienced pregnancy, and a total number of pregnancies was 101. Mean age of patients was 30.7±9.7 years and mean duration of epilepsy was 14.5±10.8 years. 50 (61.7%) had experienced at least one seizure during pregnancy, while no epileptic seizures were observed in 31 (38.3%). 19.8% resulted in spontaneous abortion, 72.3% with term live birth, 4.9% in preterm delivery, 2% in still-birth, and 1% in premature still-birth. Mean birth weight of infants whose mothers had no AED treatment, those under monotherapy, and those under polytherapy during pregnancy was 3065.4 g, 2941.3 g, and 2696.6 g, respectively. Congenital malformations, namely dextrocardia, hypospadias, and horseshoe kidney were observed in newborns. Conclusion: Epileptic pregnancies frequently result with the delivery of a healthy infant. Planning of antiepileptic therapy in the pre-conceptional period, using the appropriate AED for woman’s seizure disorder as monotherapy in the lowest effective dose throughout pregnancy is important.
Özet
Amaç: Epileptik gebeliklerde nöbetlerin kontrolü ile anti epileptik ilaçların (AEİ) olası teratojen etkileri arasında dengenin sağlanması esastır. Bu çalışmada epilepsi tanısı ile izlenen gebelere ait demografik ve klinik verilerin sunulması, AEİ kullanımı ile oluşabilecek potansiyel komplikasyonların belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Elli beş epileptik gebe kadına ait 101 gebelik verisi geriye dönük olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, epilepsi süreleri, nöbet sıklıkları, kullandıkları AEİ’ler ve dozları, doğum yöntemleri, infantların doğum ağırlıkları, fetal malformasyonlar, abortuslar, erken doğum ve ölü doğumlar değerlendirildi. Bulgular: Yüz doksan hastanın 55’inin (%28.9) gebelik yaşamış olduğu ve toplam gebelik sayısının 101 olduğu tespit edildi. Hastaların yaş ortalaması 30.7±9.7, ortalama epilepsi süresi 14.5±10.8 yıl idi. Yüz bir gebeliğin 50’sinde (%61.7) gebelik süresince en az bir kez nöbet geçirildiği saptanırken, 31 gebelikte ise (%38.3) nöbet gözlenmemişti. Gebeliklerin %19.8’i spontan abortus, %72.3’ü miadında canlı doğum, %4.9’u erken doğum, %2’si ölü doğum ve %1’i ise prematüre ölü doğum olarak sonuçlanmıştı. Gebeliğinde AEİ kullanmayan, monoterapi kullanan ve politerapi kullanan hastaların yenidoğanlarının ortalama doğum ağırlıkları sırasıyla 3065.4 gr, 2941.3 gr, 2696.6 gr olarak saptandı.Yenidoğanlarda görülen doğumsal malformasyonlar; dekstrokardi, hipospadias ve at nalı böbrek idi. Sonuç: Epileptik gebelikler sıklıkla sağlıklı bebek doğumu ile sonuçlanmaktadır. Antiepileptik tedavinin prekonsepsiyonel dönemde planlanması, hastaların politerapiden kaçınılarak, nöbet tipine uygun, en düşük doz AEİ ile takip edilmesi bu hedefe ulaşılmasında önem taşımaktadır.