Journals / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2022 / Cilt: 31 - Sayı: 2

TEKSTİL SEKTÖRÜNDE ÜRETİM YAPAN FİRMALARIN PAZAR PERFORMANSLARINDA JENERİK STRATEJİLERİN ETKİSİ

Pages
347–358
Publication Date
2022-11-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak tekstildeki alt dallar incelendiğinde, maliyet liderliği, farklılaştırma ve pazar performansı ortalamalarının en düşük olduğu alt dalın “konfeksiyon”, en yüksek olduğu alt dalın ise “teknik tekstil” olduğu görülmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Gelişmekte olan ülkelerdeki üretim firmalarında rekabetin yoğun olduğu ve rekabetin sonucu olarak firmaların maliyet baskısı ile hareket ettikleri bilinmektedir.
📊
Key Findings & Data:Firmalar faaliyet gösterdikleri rekabet ortamını inceleyerek en uygun stratejiler için karar vermelidir.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak tekstildeki alt dallar incelendiğinde, maliyet liderliği, farklılaştırma ve pazar performansı ortalamalarının en düşük olduğu alt dalın “konfeksiyon”, en yüksek olduğu alt dalın ise “teknik tekstil” olduğu görülmektedir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Gelişmekte olan ülkelerdeki üretim firmalarında rekabetin yoğun olduğu ve rekabetin sonucu olarak firmaların maliyet baskısı ile hareket ettikleri bilinmektedir. Firmalar faaliyet gösterdikleri rekabet ortamını inceleyerek en uygun stratejiler için karar vermelidir. Stratejilerin sektörel uyumluluğunun incelendiği araştırmalarda, bazı sektörlerde genel kabul görmüş stratejiler olduğu da bilinmektedir. Pandemi döneminde firmalar büyük bir değişim ve dönüşüm geçirmek zorunda kalmıştır. Değişen beklenti, ihtiyaç ve istekler firmaları daha esnek olmaya zorlarken, firmaların faaliyetlerine devam edebilmesi için uygun stratejinin ne olduğu araştırılması gereken bir konudur. Bu sebeple gerçekleştirilen ampirik çalışma, Türkiye’nin lokomotif sektörlerinden biri olan tekstil sektöründe firmaların pazar performansı açısından hangi jenerik stratejinin daha etkili olduğunu belirlemek ve mevcut durumun ne olduğuna yönelik bir çıkarım yapmayı amaçlamaktadır. Araştırmanın amacına yönelik geliştirilen model sonrası hazırlanan anket formu araştırmanın evreninini temsil edebilecek Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde faaliyet gösteren 120 tekstil firmasına gönderilmiştir. Anketlere dönüşler sonrası elde edilen 80 anket üzerinden araştırma hipotezleri test edilmiştir. Sonuç olarak tekstil sektöründe jenerik stratejilerden maliyet liderliği stratejisinin pazar performansına etkisi bulunamamış, farklılaştırma stratejisinin ise pazar performansını olumlu yönde etkilediğine ulaşılmıştır. Son olarak tekstildeki alt dallar incelendiğinde, maliyet liderliği, farklılaştırma ve pazar performansı ortalamalarının en düşük olduğu alt dalın “konfeksiyon”, en yüksek olduğu alt dalın ise “teknik tekstil” olduğu görülmektedir

🔖

Cite This Article

ÇELİK, T. Z., YILDIRIM, Y. O. (2022). TEKSTİL SEKTÖRÜNDE ÜRETİM YAPAN FİRMALARIN PAZAR PERFORMANSLARINDA JENERİK STRATEJİLERİN ETKİSİ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 347–358. https://ajindex.com/articles/649588

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Amit, R. (1986). Cost leadership strategy and experience curves. Strategic Management Journal, 7(3):281-292.
  2. Ansoff, H.I. (1965).
  3. Corporate strategy. New York, NY: McGraw-Hill. Aulakh, P. S., Kotabe, M., & Teegen, H. (2000). Export strategies and performance of firms from emerging economies: Evidence from Brazil, Chile, and Mexico. Academy of management Journal, 43(3), 342-361.
  4. Baker, W. E., & Sinkula, J. M. (1999). Learning orientation, market orientation, and innovation: integrating and extending models of organizational performance, Journal of Market Focused Management, 4(4):295-308.
  5. Baker, W. E., & Sinkula, J. M. (1999). The synergistic effect of market orientation and learning orientation on organizational performance. Journal of Academy of Marketing Science. 27(4):411-427.
  6. Bracker, J. (1980). The historical development of the strategic management concept. Academy of management review, 5(2), 219-224.
  7. Brenes, E. R., Montoya, D., & Ciravegna, L. (2014). Differentiation strategies in emerging markets: The case of Latin American agribusinesses. Journal of Business Research, 67:847–855.
  8. Casas-Klett, T., & Li, J. (2021). Assessing the Belt and Road Initiative as a narrative: Implications for institutional change and international firm strategy. Asia Pacific Journal of Management, 1-17.
  9. Chan, R.Y. and Wong, Y.H. (1999), “Bank generic strategies: does porters theory apply in an international banking center”, International Business Review, Vol. 8 Nos 5/6, pp. 561-90.
  10. Cross, L. (1999), “Strategy drives marketing success”, Graphic Arts Monthly, Vol. 71 No. 2, p. 96. Day, G.S., & Wensley, R. (1988). Assessing advantage: aframework for diagnosing competitive superiority. Journal of Marketing, 52: 1–20.
  11. Dess, G. G., & Davis, P. S. (1984). Porter’s generic strategies determinants of strategic group membership and organizational performance. Academy of Management Review, 27, pp. 467–488.
  12. Drucker, P. (1974). Management: tasks, responsibilities, practises. Harper&Row, New York Drucker, P. (2008).
  13. Management. Harper Collins, New York. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S., & Çinko, M. (2013). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. Beta Yayınları.
  14. Dursun, I.T. (2013). Örgüt Kültürü ve Strateji İlişkisi: Hofstede’nin Boyutları Açısından Bir Değerlendirme. Siyaset Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(1). Güçlü, N. (2003). Stratejik Yönetim. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2): 61-85.
  15. Hair Jr., J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data An