SavedAdd your journal

Journals / Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 16 - Sayı: 1

THE LIFE AND ACTIVITIES OF SUHEYL b. AMR (r. a.)

SÜHEYL B. AMR (r.a.)'IN HAYATI VE FAALİYETLERİ

Mustafa KILIÇ
Pages
289–333
Publication Date
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Amrwas struggling to spread Islam in the Syrian front, he died as aresult of the plague in A.H.18.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amr is one of the companions who became Muslimafter the conquest of Mecca.
📊
Key Findings & Data:Before accepting Islam, Suheyl wasone of the notables of Mecca and was known by his oratoricalpower and wealth.
💡
Conclusion & Impact:Amrwas struggling to spread Islam in the Syrian front, he died as aresult of the plague in A.H.18.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Suhayl b. Amr is one of the companions who became Muslimafter the conquest of Mecca. Before accepting Islam, Suheyl wasone of the notables of Mecca and was known by his oratoricalpower and wealth. When the Islamic message was transmittedto him, he sided with the Mecca s polytheists and became a rep- resentative of them in the Hudaybiyah Treaty. While he wasone of the captives of War of Badr, Prophet Muhammed did notallow his punishment. After Prophet's death, he used his well- known oratory power to keep the Muslims in harmony. Reali- zing late joining to Islam, he did not seek after his old reputa- tion, instead of that to compensate for losses he considered tonecessity of struggle in the path of Allah. While Suheyl b. Amrwas struggling to spread Islam in the Syrian front, he died as aresult of the plague in A.H.18.

Özet

Süheyl b. Amr Mekke fethinden sonra Müslüman olan sahabe- lerden biridir. Müslüman olmadan önce Mekkenin eşrafındansayılan Süheyl, hitabet gücü ve zenginliği ile tanınmaktaydı. İs- lamın tebliğ edilmeye başlamasından sonra Mekke müşrikleri- nin yanında yer aldı, Hudeybiye Antlaşmasında onların temsil- cisi oldu. Bedir esirleri arasında iken cezaya çarptırılmasına Hz.Peygamber izin vermedi. Hz. Peygamberin vefatından sonrakidönemde Müslümanları İslam dairesinde tutmak için ünlü hi- tabet gücünü kullandı. İslama geç girmesinin kendisi için bü- yük bir kayıp olduğunu bilerek eski itibarını aramak yerine,kayıplarını telafi etmek için Allah yolunda cihat etmek gerekti- ğini idrak etti. Suriye cephesinde İslâmın yayılması için müca- dele eden Süheyl b. Amr, bölgede h. 18. yılda yaşanan taun fe- laketinde vefat etti.

🔖

Cite This Article

KILIÇ, M. (2022). THE LIFE AND ACTIVITIES OF SUHEYL b. AMR (r. a.). Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 1, 289–333. https://ajindex.com/articles/649485

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Ahmed b. Hanbel, Müsned, Beyrut, t.y. Azimli, Mehmet, Siyeri Farklı Okumak, Ankara, 2010.
  2. Balcı, İsrafil, “Bedir Savaşıyla ilgili Mucizevi Rivayetlerin Kur’an Hadis ve Tarih Verilerine Göre Kritiği”, İstem, XIII, Konya, 2009. Belâzurî, Ahmed b. Yahya (ö. 279/ 982), Fütûhu’l-Büldân, trc., Mustafa Fayda, Ankara, 2002. ---------------, Ensâbu’l-Eşrâf, thk., Süheyl Zekkar-Hayreddin Zirikli, Riyad, 1996. Buharî, EbûAbdullah Muhammed b. İsmail (ö. 869), Tarihu’l-Kebîr, t.y. Câhız, Ebû Osman Amr (ö. 255/ 869), el-Beyân ve’t-Tebyîn, Beyrut, 1993.
  3. Erul, Bünyamin, “Süheyl b. Amr”, DİA, XXXVIII, İstanbul, 2010. El-Fâsî, Ebu’t-Tayyib Takıyyüddin Muhammed (ö. 830/ 1427), el-Ikdü’s- Semin fi Tarihi’l-Beledi’l-Emîn, thk., Muhammed Abdulkadir Ata, Beyrut, 1998. el-Kureyşi, Galib b. Abdülkafi, Evveliyyatu Fârûk fi’l-İdâreti ve’l-Kadâ, I, 244, Beyrut, 1990.
  4. Fayda, Mustafa, Allah’ın Kılıcı Halid b. Velid, İstanbul, 1992. Halife b. Hayyât (ö. 240/854), Tabakat, thk., Süheyl Zekkar, 1993. ---------------, Tarih, thk., Ekrem Ziya Umeri, 1985.
  5. Hamidullah, Muhammed, Hz. Peygamber’in Savaşları, t.y. ---------------, İslâm Peygamberi, çev. Salih Tuğ, Ankara, 2003.
  6. İbn Abdülber, Yusuf b. Abdullah, (ö. 463/1070m.) el-İstîâb fî Ma’rifeti’l- Ashâb, 1995.
  7. İbn Habib, EbûCafer Muhammed (ö.245/ 859m.), el-Münemmak fi Ahbari Kureyş, nşr., Hurşid Ahmed Faruk, Beyrut, 1985. İbn Hacer el-Askalânî, Ahmed b. Ali (ö. 852/ 1449), el-İsâbe fî Temyîzi’s- Sahâbe, Beyrut, Kalkuta, 1853. İbn Hallikân (ö. 681/ 1282), Vefeyâtü’l-A’yân, 1994.
  8. İbn Hazm, Ebû Muhammed b. Ali (ö. 456/ 1064), Cemheretü Ensâbi’l-Arab, Beyrut, 1983.
  9. İbn Hişam, Muhammed b. Abdülmelik (ö. 218/833), es-Sîretü’n-Nebeviyye, Kahire, t.y. İbn Kuteybe, Abdullah b. Müslim (ö. 276/889), Kitabu’l-Meârif, İbn Sa’d, Muhammed (ö. 230/845), Tabakatü’l-Kübrâ, t.y. İbnü’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec Cemaleddin (ö.597/1201), Sıfetü’s-Safve, Beyrut, 1992. İbnü’l-Emin Mahmud Seydişehrî (ö.1918), İslâm Tarihi, İstanbul, 1983. İbnü’l-Esîr, İzzeddin Ali b. Muhammed (ö. 630/ 1233), el-Kâmil fi’t-Tarih, nşr., Tornberg, t.y. --------------, Üsdü’l-Ğâbe fî Ma’rifeti’s-Sahâbe, 1989. Makrizî, Takıyuddin Ahmed b. Ali (ö.845/1441), İmtâu’l-Esmâ bimâ li’n- Nebiyyi mine’l-Ahvâl ve’l-Emvâl ve’l-Hafedeti ve’l-Metâ’, thk, Mu- hammed Abdülhamit en-Nemîsî, Beyrut, 1999. Mübarekfûrî, Peygamberimizin Hayatı ve Daveti, Çev., İbrahim Kutlay, İstanbul, 2005. Müttekî el-Hindî, Alauddin Ali b. Abdülmelik, Kenzü’l-Ummâl fî Süneni’l- Akvâl ve’l-Efâl, Beyrut, 1993. Râzî, el-Cerhu ve’t