Journals / Vakıflar Dergisi / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 44

Raziye Devlet Hatun and Kadınhanı Town in The Context of The Relationship Between Seljuks and Danishmends

Selçuklu-Danişmendli İlişkileri Çerçevesinde Kadınhanı'na Adını Veren Raziye Devlet Hatun

Pages
37–47
Publication Date
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study we will try to reveal unknown aspectsof Raziye Devlet Hatun s life.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In some periods of Turkish history, Hatuns came forward politically in state administration, as well ascontributing numerous social works and activities that survived until the present day.
📊
Key Findings & Data:Regardingthese historical monuments, there are two waqfiyyas which were dated 1210 and 1223.
💡
Conclusion & Impact:In this study we will try to reveal unknown aspectsof Raziye Devlet Hatun s life.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In some periods of Turkish history, Hatuns came forward politically in state administration, as well ascontributing numerous social works and activities that survived until the present day. Raziye DevletHatun was one of these prominent Hatuns of Turkic Seljuk State. Raziye Devlet Hatun had an imaret,a masjid and a caravanserai which lent its name to Kadinhani town of the present Turkey. Regardingthese historical monuments, there are two waqfiyyas which were dated 1210 and 1223. That she wasthe daughter of Danishmend Yaghibasan Muzaffereddin and she used the title of Al-i-Seljuk and Dev- let in waqfiyyas makes her an interesting Hatun. In this study we will try to reveal unknown aspectsof Raziye Devlet Hatun s life.

Özet

Türk tarihinde Hatunların siyasî yönden devletin sevk ve idaresinde öne çıktıkları dönemler olduğugibi, sosyal faaliyetleri açısından ise sayısız eserleri günümüze kadar gelmiştir. Türkiye Selçuklu dö- nemi Hatunları içinde Raziye Devlet Hatun da bunlardan biridir. Raziye Devlet Hatunun Konyadagünümüze kadar gelmiş imaret, mescit ile Kadınhanı ilçesine adını veren bir han onun tarafındanyaptırılmıştır. Bu eserlere ait 1210 ve 1223 tarihli iki vakfiye mevcuttur. Onun Danişmendli YağıbasanMuzaffereddin Mahmudun kızı olması, vakfiyelerinde Âl-i Selçuk ve Devlet adını alması onu ilginçbir Hatun haline getiriyor. Bu sebeple çalışmamızda Raziye Devlet Hatunun hayatıyla ilgili karanlıktakalmış noktalar aydınlatılmaya çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

HACIGÖKMEN, M. A. (2022). Raziye Devlet Hatun and Kadınhanı Town in The Context of The Relationship Between Seljuks and Danishmends. Vakıflar Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 44, 37–47. https://ajindex.com/articles/645807

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. H. 610/ M. 1213 tarihli Devlet Hatun Vakfiyesi, VGMA, d.2178, s. 436. H. 621/M. 1224 tarihli Devlet Hatun Vakfiyesi, VGMA, d.2178, s. 230. Aksarayi, Kerimüddin Mahmud (2000). Müsameretül-Ahbar, çev. Mürsel Öztürk, Ankara. Alâî Muhammed (2005), Şeyh Evhadüddin el- Kirmani ve Menakıpnâmesi, (Araştırma ve notlar ekleyerek Farsça aslından tercüme eden Prof. Dr. Mikâil Bayram), Konya. Altan, İbrahim (1996), “Hac Yolunda Konya Menzilleri”, Yeni İpek Yolu, Sa.106, Konya. s. 46-49. Anonim Selçuknâme (1952),
  2. Çev. Feridun Nafiz Uzluk, Ankara.
  3. Atçeken, Zeki (1998), Konya’daki Selçuklu Yapılarının Osmanlı Devrinde Bakımı ve Kullanılması: Konya Şer’iye Sicil Kayıtlarına Göre – TTK yay. Ankara.
  4. Atçeken Zeki (1996), “Güdük Minare ve Hatuniye Mescidi”, DİA, XIV, İstanbul, s. 215-16.
  5. Baykara, Tuncer (1982),
  6. Türkiye Selçukluları Devrinde Konya, Konya. Bayram, Mikâil (2005), “Danismend Oğullarının Dini ve Milli Siyaseti” S.Ü. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 2005/18. s. 131-147.
  7. Bozyiğit, Recep – Şenay Güngör, (2011) “Konya Ovasının Toprakları ve Sorunları” Marmara Coğrafya Dergisi, S. 24, Temmuz - 2011, s. 169-200.
  8. Deniz, Bekir (1995), “Aksaray Melik Mahmud Gazi Hangahı (Darphene) Kazısı-1993 ( Ön Rapor) VD,( Vakıflar Dergisi) XXV, (1995). S. 147-164. Ebu’l-Ferec(1987), Ebû’lFarac Tarihi, çev. Ö. R. Doğrul, II, TTK Yay. Ankara.
  9. Edhem, Halil ( 1334), Kayseri Tarihi, İstanbul.
  10. Eren, Yaşar (1996),“Ilgın -Sarayönü (Konya) Güneyinde Bozdağlar Masifinin Yapısal Özellikleri” Türkiye Jeoloji Bülteni C. 39, No. 2, Ağustos 1996. s. 49-63.
  11. Erkiletlioğlu, Halit (2001),
  12. Kayseri Kitabeleri, Kayseri. Gündüz, Tufan (2002), “Konar Göçer”, DİA, XXVI, Ankara, s.161-163.
  13. Gündüz, Tufan (1998), “Türkmen Adına Dair Bazı Fikirler” Gazi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimle Dergisi-II, Ankara, s.21-26.
  14. Gündüz, Tufan(2005), XVII. ve XVIII. Yüzyıllarda Danişmendli Türkmenleri, İstanbul.
  15. Hacıgökmen, M. Ali,(2012) “Alaeddin Keykubat I.’ın (1220-1237) Kayınpederi Kir Fard Hakkında Bir Araştırma”, Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, mjh (MediterraneanJournal of Humanities Mediterranean) II/1, 2012, s. 121-130.
  16. Hacıgökmen, M. Ali,( 2015) “ Menâkıb-ı Şeyh Evhadü’d-Dîn-i Kirmânî’de Geçen Selçuklu Tarihi ile İlgili Bilgiler ve Değerlendirilmesi” Tarih Araştırmaları Dergisi, 34/ Sa. 58, Ankara 2015, s. 543-562. Harita Genel Komutanlığı, 1/25.000 Ölçekli Topografya Haritası Paftaları. İbn-i Bibi (1956), el-Evamirül-Alaiyye fil-Umûri’1-Alaiyye, yay. Adnan Erzi, Ankara.
  17. İbn-i Bibi(1996), El-evâmirü’l