Journals / Vakıflar Dergisi / 2026 / Sayı: 65-Haziran 2026

Spatial Transformation and Collective Memory in Historical Waqf Buildings: The Suluhan Case in Ankara

Tarihî Vakıf Yapılarında Mekânsal Dönüşüm ve Bellek: Ankara, Suluhan Örneği

Ezgi Karmaz(KIRIKKALE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6925-483X
Günce Demir(Kırıkkale Üniversitesi)0000-0001-7747-6769
Pages
173–192
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Suluhan’s perception in its historical and cultural context, the relationships individuals have developed with it, and its traces in collective memory are interpreted sociologically.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Processes of modernization and urbanization have transformed the function of historical structures, leading them to acquire new identities.
📊
Key Findings & Data:Suluhan, built in the 16th century in Ankara, examplifies this transformation.
💡
Conclusion & Impact:Suluhan’s perception in its historical and cultural context, the relationships individuals have developed with it, and its traces in collective memory are interpreted sociologically.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Suluhan · Toplumsal bellek · Tüketim

Abstract

Processes of modernization and urbanization have transformed the function of historical structures, leading them to acquire new identities. Suluhan, built in the 16th century in Ankara, examplifies this transformation. Once a center of trade and social interaction during the Ottoman era, it now functions as a commercial space where middle-class consumer goods are sold. Classified as a protected cultural property, Suluhan has been restored, leased, and used for tourism and/or cultural purposes under the authority of the General Directorate of Foundations. This study examines how the historical site acquires new meanings through its interaction with individuals in the context of modern consumer culture. The article considers Suluhan not only as a physical cultural asset but also as an element of collective memory. Semi-structured interviews were conducted with six long-standing shopkeepers in Suluhan and nine visitors. Suluhan’s perception in its historical and cultural context, the relationships individuals have developed with it, and its traces in collective memory are interpreted sociologically.

Özet

Tarihî yapılar, toplumların geçmişten günümüze taşıdığı kültürel mirasların önemli birer temsilcileridir. Modernleşme ve kentleşme süreçleri, bu yapıların işlevsel dönüşümlere uğramasına ve yeni kimlikler kazanmasına yol açmaktadır. Ankara’da 16. yüzyılda inşa edilen Suluhan, bu dönüşüm sürecinin dikkat çekici örneklerinden biridir. Osmanlı döneminde ticaretin ve sosyal etkileşimin merkezi olan bu han, günümüzde orta sınıf tüketim ürünlerinin satıldığı bir ticaret mekânına dönüşmüştür. Suluhan, korunması gereken kültür varlığı statüsünde bir taşınmazdır ve bu tür yapılar, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmekte, gerektiğinde kiraya verilmekte ya da turizm ve/veya kültürel amaçlarla değerlendirilmektedir. Çalışmada, tarihî mekânın bireylerle olan etkileşimi ve modern tüketim kültürü bağlamında nasıl yeniden anlam kazandığı irdelenmiştir. Suluhan yalnızca fiziksel bir kültür varlığı olarak değil aynı zamanda toplumsal bellek unsuru olarak ele alınmıştır. Uzun yıllardır Suluhan’da çalışan 6 esnaf ve 9 ziyaretçiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Suluhan’ın tarihsel ve kültürel bağlamda nasıl algılandığı, bireylerin mekânla kurdukları ilişkiler ve toplumsal bellekteki izleri sosyolojik olarak yorumlanmıştır.

🔖

Cite This Article

Karmaz, E., Demir, G. (2026). Spatial Transformation and Collective Memory in Historical Waqf Buildings: The Suluhan Case in Ankara. Vakıflar Dergisi, Sayı: 65-Haziran 2026, 173–192. https://doi.org/10.16971/vakiflar.1727025

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Assmann, Jan (2022). Kültürel Bellek. Çev. Ayşe Tekin. Ayrıntı Yayınları.
  2. Augé, Marc (2016). Yok-yerler. Çev. Turhan Ilgaz. Daimon Yayınları.
  3. Azizağaoğlu, Arzu ve Remzi Altunışık (2012). “Postmodernizm, Sembolik Tüketim ve Marka”. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 33-50.
  4. Barthes, Roland (1993). Göstergebilimsel Serüven. Çev. Mehmet Rifat ve Sema Rifat. Yapı Kredi Yayınları.
  5. Bauman, Zygmunt (2004). Work, Consumerism and the New Poor. McGraw-Hill Education (UK).
  6. Connerton, Paul (2019). Toplumlar Nasıl Anımsar?. Çev. Alaeddin Şenel. Ayrıntı Yayınları.
  7. Connerton, Paul (2021). Modernite Nasıl Unutturur?. Çev. Kübra Kelebekoğlu. Ayrıntı Yayınları.
  8. Çağla, Cengiz (2007). “Bellek Üstüne Düşünmek”. Cogito, (50), 217-233.
  9. Çizakça, Murat (2019). “İktisat Tarihi Açısından Vakıflar”. Vakıflar Dergisi, (80. Yıl Özel Sayısı), 75-84.
  10. De Certeau, Michele (2008). Gündelik Hayatın Keşfi-I: Eylem, Uygulama, Üretim Sanatları. Çev. L. A. Özcan. Dost Kitabevi Yayınları.
  11. Ersoy, Bozkurt (1992). “Ankara Hasan Paşa Hanı (Sulu Han)”. Ankara Dergisi, 1 (3), 39-48.
  12. Halbwachs, Maurice (2017). Kolektif Hafıza. Çev. B. Barış. Heretik Yayınları.
  13. Harper, D. (1988). “Visual Sociology: Expanding Sociological Vision”. The American Sociologist, (19), 54-70.
  14. Harvey, David (2006). The Limits to Capital. Verso.
  15. Harvey, David (2022). Kent Deneyimi. Çev. E. Soğancılar. Sel Yayıncılık.
  16. Hartel, Jenna ve Thomson, Leslie (2011). “Visual Approaches and Photography for the Study of Immediate Information Space”. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 62 (11), 1-11.
  17. Holliday, Adrian (2007). Doing and Writing Qualitative Research. SAGE.
  18. İnalcık, Halil (2019). “Vakıflar Medeniyeti”. Vakıflar Dergisi, (80. Yıl Özel Sayısı), 245-247.
  19. İnceoğlu, Mehmet ve Aytuğ, Ayfer (2009). “Kentsel Mekânda Kalite Kavramı”. Megaron, 4(3), 131-146.
  20. Kıray, Mübeccel B. (2005). Tüketim Normları Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Bağlam Yayıncılık.
  21. Kümbetoğlu, Belkıs (2017). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. Bağlam Yayıncılık.
  22. Lefebvre, Henri (2015). Mekânın Üretimi. Çev. İ. Ergüden. Sel Yayıncılık.
  23. Low, Setha M., Altman, Irwin (1992). Place attachment: A conceptual inquiry. (Ed. I. Altman ve S. M. Low). Place attachment. New York, NY: Plenum Press. 1-12.
  24. Mumcu, Batuhan (2024). “Vakıf Kültürü Kapsamında Kültürel Mirasın Korunması ve Yaşatılması”. Vakıflar Dergisi, (62), 171-184.
  25. Nora, Pierre (2006). Hafıza Mekânları. Çev. M. E. Özcan. Dost Kitabevi Yayınları.
  26. Odabaşı, Yavuz (2013). Tüketim Kültürü: Yetinen Toplumdan Tüketen Topluma. Sistem Yayıncılık.
  27. Öztürk, Nazif (2019). “Vakıflar Hangi Statüde Bir İdarî Yapı İle Yönetilmelidir?”. Vakıflar Dergisi, (80. Yıl Özel Sayısı), 11-71.
  28. Patton, Michael Q. (1988). Qualitative Evaluation Methods. SAGE.
  29. Rossi, Aldo (1982). The Architecture of the City. MIT Press.
  30. Tekeli, İlhan (1990). “Bir Kentin Kimliği Üzerine Düşünceler”. Prof. Dr. Mübeccel Kıray’a Armağan, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7 (1/2), 251-259.
  31. Tuncer, Mehmet (2011). “Ankara Sulu Han (Hasan Paşa Hanı), Tahtakale Çarşısı ve Çevresi: 1929 Yangını Öncesi”. İdeal Kent, (4), 38-59.
  32. Veblen, Thorstein (2005). Conspicuous Consumption. Penguin Books, Great Ideas, Penguin Group.
  33. Warde, Alan (2005). “Consumption and Theories of Practice”. Journal of Consumer Culture, 5(2).
  34. Yıldırım, Cengizhan (2017). “Orta Sınıf Analizleri: Teorik Bir Yaklaşım”. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 3 (2), 171-189.
  35. Zukin, Sharon (1995). The Cultures of Cities. Blackwell Publishers.
  36. İnceoğlu, Mehmet ve Aytuğ, Ayfer (2009). “Kentsel Mekânda Kalite Kavramı”. Megaron, 4(3), 131-146.