Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 49

Psikolojik Danışman Eğitiminde Mesleğe İlişkin (Profesyonel) Kişisel Eğilimi Değerlendirme: Ölçek Geliştirme Çalışması

Pages
173–191
Publication Date
2018-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ölçekle ilgili alanyazın ışığında bazı öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Alanyazında, psikolojik danışman eğitiminde psikolojik danışman adaylarının sadece akademik gelişimlerinin değerlendirilmesi ve izlenmesi yerine mesleğe ilişkin kişisel eğilim olarak adlandırılan akademik olmayan özelliklerini de dikkate almak gerektiği vurgulanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu nedenle öncelikle ilgili alanyazına dayalı olarak ve uzman görüşüne başvurarak 60 maddelik deneme formu hazırlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ölçekle ilgili alanyazın ışığında bazı öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mesleğe ilişkin kişisel eğilim · Psikolojik danışman eğitimi · Mesleğe İlişkin Kişisel Eğilimi Değerlendirme Ölçeği

Özet

Alanyazında, psikolojik danışman eğitiminde psikolojik danışman adaylarının sadece akademik gelişimlerinin değerlendirilmesi ve izlenmesi yerine mesleğe ilişkin kişisel eğilim olarak adlandırılan akademik olmayan özelliklerini de dikkate almak gerektiği vurgulanmaktadır. Buna paralel olarak öğrencilerde psikolojik danışma eğitimleri boyunca oluşan mesleğe ilişkin kişisel eğilimlerindeki değişimi öğrenmek için ölçek geliştirme çabaları bulunmaktadır. Bu çalışmada bu amaca uygun bir ölçme aracı geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu nedenle öncelikle ilgili alanyazına dayalı olarak ve uzman görüşüne başvurarak 60 maddelik deneme formu hazırlanmıştır. Madde ve açımlayıcı faktör analizi (AFA) için 384 (325 Kadın, 59 Erkek) psikolojik danışma ve rehberlik öğrencisinden veri toplanmıştır. Madde analizinde korelasyon katsayısı .30’un altında olan 15 madde elenince kalan 45 madde üzerinden yapılan Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) değeri ve Barlett Küresellik Testi sonuçları AFA yapılabileceğini göstermiştir. AFA sonucunda beş madde daha elenmiş, ölçeğin 40 maddelik altı faktörlü bir yapı gösterdiği ve bu maddelerin toplam varyansın % 45.46’sını açıkladığı bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi için 236 (200 Kadın, 35 Erkek, 1 belirtilmemiş) öğrenciden veri toplanmış ve analiz sonuçları altı faktörlü yapının kabul edilir düzeyde olduğunu göstermiştir. Mesleğe İlişkin Kişisel Eğilimi Değerlendirme Ölçeği (MİKEDÖ) adı verilen ölçeğin içtutarlılık katsayısı .89, üç hafta arayla yapılan test tekrar test güvenirlik katsayısı ise .81 olarak bulunmuştur. Bu değerlendirmeler MİKEDÖ’nün psikolojik danışma ve rehberlik eğitimi alan öğrenciler için kullanılabilecek psikometrik özelliklere sahip olduğunu göstermektedir. Ölçekle ilgili alanyazın ışığında bazı öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

OWEN, F. K., DOST, M. T., SÖKMEZ, A. B. (2018). Psikolojik Danışman Eğitiminde Mesleğe İlişkin (Profesyonel) Kişisel Eğilimi Değerlendirme: Ölçek Geliştirme Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 49, 173–191. https://ajindex.com/articles/64434

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Bandalos, D. L. ve Finney, S. J. (2010). Factor analysis: Exploratory and confirmatory. G. R. Hancock ve R. O. Mueller (Ed.), The reviewer’s guide to quantitative methods in the social sciences içinde (s. 125-155).
  2. Florence, KY: Routledge Education. Barrio-Minton, C. A. ve Gibson, D. M. (2012). Evaluating student learning outcomes in counselor education: Recommendations and process considerations. Counseling Outcome Research and Evaluation, 3(2), 73-91.
  3. Bentler, P. M. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological Bulletin, 238-246.
  4. Brear, P., Dorrian, J. ve Luscri, G. (2008). Preparing our future counseling professionals: Gatekeeping and the implications for research. British Association for Counseling and Psychotherapy, 8(2), 93-101. doi:10.1080/14733140802007855 Brown-Rice, K. ve Furr, S. (2016). Counselor educators and students with problems of professional competence: A survey and discussion. The Professional Counselor, 6(2), 134-146. doi:10.15241/kbr.6.2.134 Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. K. A. Bollen ve J. S. Long (Ed.), Testing structural equation models içinde (s. 136-162).
  5. Beverly Hills, CA: Sage. Busacca, L. A., Beebe, R. S. ve Toman, S. M. (2010). Life and work values of counselor trainees: A national survey. The Career Development Quarterly, 59(1), 2-18.
  6. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri analizi el kitabı. Ankara:
  7. PegemA Yayıncılık. Cliff, N. (1988). The eigenvalues-greater-than-one rule and the reliability of components. Psychological Bulletin, 103(2), 276-279. doi:10.1037/0033-2909.103.2.276 Columbus State University. (2013). Counseling student disposition rating form. 12 Ağustos 2013 tarihinde http://cfl.columbusstate.edu/resources.php adresinden erişildi. Corey, G. (2008). Theory and practice of counseling and psychotherapy (8. bs.). Thomson Brooks/Cole. Corey, G., Corey, M. S. ve Callahan, P. (1998). Issues and ethics in the helping professions (3. bs.). Pacific Grove: Brooks/Cole Publishing Company. Council for the Accreditation of Educator Preparation. (2016). Handbook the CAEP accreditation handbook. http://caepnet.org/~/media/CAEP%20Accreditation%20Handbook_March%202016.pdf?la=en adresinden erişildi. Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs. (2009). Council for accreditation of counseling and related educational programs, 2009 standards. 29 Temmuz 2013 tarihinde http://www.cacrep.org/wp-content/uploads/2013/12/2009- Standards.pdf adresinden e