AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhen ADHD and control participants were combined, alexithymic individuals was more associated with impulsivity with frequent display of anxiety symptoms.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: It has been emphasised recently that emotion regulation problems may be the core symptoms of attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). In this study, we aimed to determine the incidence of alexithymia, the relationship between alexithymia and impulsiveness, the severity of ADHD, depression and anxiety semptoms in adult ADHD. Method: All participants were assessed with the Structured Clinical Interview For DSM IV Axis I Disorders (SCID-I); and completed the Toronto Alexithymia Scale (TAS), the Impulsive Behavior Scale (UPPS), the Beck Depression Inventory (BDI), the Beck Anxiety Inventory (BAI), Adult Attention Deficit and Hyperactivity Disorder Self Reporting Scale (ASRS) and the Wender Utah Rating Scale (WURS). The ADHD patients were also assessed with the Diagnostic Interview for ADHD (DIVA) for DSM-5 criteria. Results: The study included 101 ADHD patients with a mean age of 23.06 ± 4.24 years with 47.5% females, and 100 healthy control individuals with a mean age of 22.76 ± 5.68 years with 50% female participants. Alexithymia incidence was 41.5% in the ADHD group. The increase in the levels of impulsiveness, depression and anxiety correlated with the severity of ADHD symptoms; and impulsiveness predicted alexithymia in the ADHD group. Conclusion: Alexithymia incidence was higher in the ADHD group. When ADHD and control participants were combined, alexithymic individuals was more associated with impulsivity with frequent display of anxiety symptoms.
Özet
Amaç: Son yıllarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunda (DEHB) duygu düzenleme problemlerinin çekirdek belirti olarak değerlendirilebileceği görüşü ön plana çıkmıştır. Çalışmamızda erişkin DEHB olgularında aleksitimi sıklığının; aleksitiminin, dürtüsellik, DEHB şiddeti, depresyon ve anksiyete düzeyleri ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Tüm katılımcılara DSM IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme Formu (SCID-I), DEHB grubuna DSM-5 ölçütleri baz alınarak Yetişkinlerde DEHB için Tanısal Görüşme (DIVA) uygulanmıştır. Katılımcılar Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAÖ), UPPS Dürtüsel Davranış Ölçeği (UPPS), Beck Depresyon Envanteri (BDE), Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Erişkin Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği (ASRS) ve Wender Utah Derecelendirme Ölçeği’ni (WUDÖ) doldurmuştur. Bulgular: Araştırmaya 101 DEHB olgusu ve 100 sağlıklı kontrol alınmıştır. DEHB grubunun yaş ortalaması 23,06 ± 4,24 olup %47,5’i kadın, %52,5’i erkek; kontrol grubunun ise yaş ortalaması 22,76 ± 5,68 olup %50’si kadın %50’si erkekti. DEHB grubunda aleksitimi sıklığı %41,5 olarak belirlenmiş, artmış dürtüsellik, depresyon, anksiyete düzeyi, DEHB belirti şiddeti aleksitimi ile ilişkili saptanmış ve dürtüsellik aleksitimi için öngörücü bulunmuştur. Tüm örneklemde ise DEHB, dürtüsellik ve anksiyete düzeyi aleksitiminin öngörücüleri olarak tespit edilmiştir. Sonuç: DEHB olgularında aleksitimi daha sık saptanmıştır. Tüm örneklemde, aleksitimik bireylerin daha dürtüsel olduğu, bu bireylere anksiyete belirtilerinin sık eşlik ettiği göze çarpmıştır.