AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTurkish FRAX® model may be useful in the prediction of fracture risk in patients with increased risk factors in Turkish population.However, this study may not be adequate to rule out the concerns that Turkish Frax model must be revised to fulfll the expectations indetermining osteoporotic fracture risk.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: In this study, we aimed to evaluate the effectiveness of Turkish FRAX model in the prediction of osteoporotic fracture risk andto determine the factors that may affect the results in this model.Material and Methods: Data of 104 patients with hip fracture who had underwent bone densitometry scan between 2009-2012, inKastamonu and Afyon cities in Turkey, were assessed in this study. Patients were divided into 3 groups. Group-1; patients with osteoporotichip fractures (n=36), Group-2; patients with other osteoporotic bone fractures (n=33), Group-3; patients with no osteoporotic fracture history(n=35). The recent osteoporotic fractures in patients were ruled out and by noting the former fractures and previously determined riskfactors, fracture risks were calculated by Frax method. The groups were compared on the basis of fracture risks, t-scores and demographicalcharacteristics.Results: A statistically signifcant difference was found between the patients with major osteoporotic fracture (MOF) in Group-1 and Group-2and patients with no MOF history in Group-3 (p0.05).Conclusion: Results of this study: previous MOFs, advanced age and a remarkable decrease in t-scores are the main risk factors in osteoporoticfractures. Turkish FRAX® model may be useful in the prediction of fracture risk in patients with increased risk factors in Turkish population.However, this study may not be adequate to rule out the concerns that Turkish Frax model must be revised to fulfll the expectations indetermining osteoporotic fracture risk.
Özet
Amaç: Bu çalışmada amacımız, Osteoporotik kalça kırıklı olgularda, Frax® Türkiye modelinin Osteoporotik kırık riskini tahmin edebilirliğinideğerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemekti.Gereç ve Yöntem: 2009-2012 yılları arasında Kastamonu ve Afyonkarahisar İllerinde kemik yoğunluğu taraması yapılan ve onamları alınarakçalışmaya dahil edilen 104 osteoporotik kalça kırıklı hastanın sonuçları değerlendirildi. Grup 1 (n=36): Osteoporotik kalça kırıklı olgulardan,Grup 2 (n=33): Diğer bölge osteoporotik kırıklı olgulardan ve Grup 3 (n=35): Daha önce osteoporotik kırık öyküsü olmayan, benzer yaşgrubundaki olgulardan oluşuyordu. Tüm olguların son geçirdikleri kalça kırığı dikkate alınmaksızın, önceki kırıkları ve kaydedilen risk faktörlerikullanılarak Frax ® ile kırık riski hesaplandı. Gruplar kırık riski, t-skorları ve demografk verileri bakımdan karşılaştırıldı.Bulgular: Major ortopedik kırık (MOK) öyküsü olan Grup 1 ve Grup 2deki hastalar ile MOK öyküsü olmayan Grup 3 deki hastaların Frax ®ile hesaplanan kırık riskleri bakımından istatistiksel anlamlı fark vardı. (p0,05).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; major osteoporotik kırık riski açısından; MOK öyküsü, ileri yaş ve t-skoru düşüklüğünün en önemli risk faktörleriolduğunu göstermektedir. Ayrıca Frax ® Türkiye modelinin, Kastamonu ve Afyon İllerinde, Türk toplumunda osteoporotik major kırık ihtimaliolan hastaların riskini tahmin edebildiği söylenebilir. Bununla birlikte bu sonuçlar, çalışmanın sınırlı sayıda seçilmiş hasta grubunda yapılmışolması nedeniyle Frax ® Türkiye modelinin revize edilmesi gerektiği yönündeki endişeleri gidermekte yeterli olmayabilir.