Dergiler / Türk Osteoporoz Dergisi / 2014 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Frax® Türkiye modeli yeterli mi? Türk toplumunda frax® ile osteoporotik kırık riski analizi

Is Turkish Frax® model suffcient? the analysis of osteoporotic fracture risk in Turkish population by using Frax®

Sayfa
21–25
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gruplar kırık riski, t-skorları ve demografk verileri bakımdan karşılaştırıldı.Bulgular: Major ortopedik kırık (MOK) öyküsü olan Grup 1 ve Grup 2deki hastalar ile MOK öyküsü olmayan Grup 3 deki hastaların Frax ®ile hesaplanan kırık riskleri bakımından istatistiksel anlamlı fark vardı. (p0,05).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; major osteoporotik kırık riski açısından; MOK öyküsü, ileri yaş ve t-skoru düşüklüğünün en önemli risk faktörleriolduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada amacımız, Osteoporotik kalça kırıklı olgularda, Frax® Türkiye modelinin Osteoporotik kırık riskini tahmin edebilirliğinideğerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemekti.Gereç ve Yöntem: 2009-2012 yılları arasında Kastamonu ve Afyonkarahisar İllerinde kemik yoğunluğu taraması yapılan ve onamları alınarakçalışmaya dahil edilen 104 osteoporotik kalça kırıklı hastanın sonuçları değerlendirildi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Grup 1 (n=36): Osteoporotik kalça kırıklı olgulardan,Grup 2 (n=33): Diğer bölge osteoporotik kırıklı olgulardan ve Grup 3 (n=35): Daha önce osteoporotik kırık öyküsü olmayan, benzer yaşgrubundaki olgulardan oluşuyordu.
💡
Sonuç & Katkı:Gruplar kırık riski, t-skorları ve demografk verileri bakımdan karşılaştırıldı.Bulgular: Major ortopedik kırık (MOK) öyküsü olan Grup 1 ve Grup 2deki hastalar ile MOK öyküsü olmayan Grup 3 deki hastaların Frax ®ile hesaplanan kırık riskleri bakımından istatistiksel anlamlı fark vardı. (p0,05).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; major osteoporotik kırık riski açısından; MOK öyküsü, ileri yaş ve t-skoru düşüklüğünün en önemli risk faktörleriolduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2009-2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada amacımız, Osteoporotik kalça kırıklı olgularda, Frax® Türkiye modelinin Osteoporotik kırık riskini tahmin edebilirliğinideğerlendirmek ve etkileyen faktörleri belirlemekti.Gereç ve Yöntem: 2009-2012 yılları arasında Kastamonu ve Afyonkarahisar İllerinde kemik yoğunluğu taraması yapılan ve onamları alınarakçalışmaya dahil edilen 104 osteoporotik kalça kırıklı hastanın sonuçları değerlendirildi. Grup 1 (n=36): Osteoporotik kalça kırıklı olgulardan,Grup 2 (n=33): Diğer bölge osteoporotik kırıklı olgulardan ve Grup 3 (n=35): Daha önce osteoporotik kırık öyküsü olmayan, benzer yaşgrubundaki olgulardan oluşuyordu. Tüm olguların son geçirdikleri kalça kırığı dikkate alınmaksızın, önceki kırıkları ve kaydedilen risk faktörlerikullanılarak Frax ® ile kırık riski hesaplandı. Gruplar kırık riski, t-skorları ve demografk verileri bakımdan karşılaştırıldı.Bulgular: Major ortopedik kırık (MOK) öyküsü olan Grup 1 ve Grup 2deki hastalar ile MOK öyküsü olmayan Grup 3 deki hastaların Frax ®ile hesaplanan kırık riskleri bakımından istatistiksel anlamlı fark vardı. (p0,05).Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; major osteoporotik kırık riski açısından; MOK öyküsü, ileri yaş ve t-skoru düşüklüğünün en önemli risk faktörleriolduğunu göstermektedir. Ayrıca Frax ® Türkiye modelinin, Kastamonu ve Afyon İllerinde, Türk toplumunda osteoporotik major kırık ihtimaliolan hastaların riskini tahmin edebildiği söylenebilir. Bununla birlikte bu sonuçlar, çalışmanın sınırlı sayıda seçilmiş hasta grubunda yapılmışolması nedeniyle Frax ® Türkiye modelinin revize edilmesi gerektiği yönündeki endişeleri gidermekte yeterli olmayabilir.

Abstract

Objectives: In this study, we aimed to evaluate the effectiveness of Turkish FRAX model in the prediction of osteoporotic fracture risk andto determine the factors that may affect the results in this model.Material and Methods: Data of 104 patients with hip fracture who had underwent bone densitometry scan between 2009-2012, inKastamonu and Afyon cities in Turkey, were assessed in this study. Patients were divided into 3 groups. Group-1; patients with osteoporotichip fractures (n=36), Group-2; patients with other osteoporotic bone fractures (n=33), Group-3; patients with no osteoporotic fracture history(n=35). The recent osteoporotic fractures in patients were ruled out and by noting the former fractures and previously determined riskfactors, fracture risks were calculated by Frax method. The groups were compared on the basis of fracture risks, t-scores and demographicalcharacteristics.Results: A statistically signifcant difference was found between the patients with major osteoporotic fracture (MOF) in Group-1 and Group-2and patients with no MOF history in Group-3 (p0.05).Conclusion: Results of this study: previous MOFs, advanced age and a remarkable decrease in t-scores are the main risk factors in osteoporoticfractures. Turkish FRAX® model may be useful in the prediction of fracture risk in patients with increased risk factors in Turkish population.However, this study may not be adequate to rule out the concerns that Turkish Frax model must be revised to fulfll the expectations indetermining osteoporotic fracture risk.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KONYA, M. N., ASLAN, A., YAĞCI, Ş., KARAKOYUN, Ö. (2022). Frax® Türkiye modeli yeterli mi? Türk toplumunda frax® ile osteoporotik kırık riski analizi. Türk Osteoporoz Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 21–25. https://ajindex.com/articles/639847

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aslan A, Karakoyun Ö, Güler E, Aydın S, Gök V, Akkurt S. Kastamonu’da yaşayan Türk kadınlarında kemik mineral yoğunluğu, osteoporoz yaygınlığı ve bölgesel risk faktörlerinin değerlendirilmesi: KASTÜRKOS çalışması. Eklem Hastalık Cerrahisi 2012;23:62-7
  2. Aslan A, Uysal E, Karakoyun Ö. Kastamonu ve yöresi Türk Toplumu Kadınlarında kemik mineral yoğunluğu değerleri. J Clin Anal Med 2013;4:209-12
  3. İpek A, Gafuroğlu Ü, Hatice Bodur H, Yılmaz Ö. Osteoporoz Riskinin Değerlendirilmesi. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2012;58:212-9
  4. Tuzun S, Eskiyurt N, Akarirmak U, Saridogan M, Senocak M, Johansson H, et al. Incidence of hip fracture and prevalence of osteoporosis in Turkey: the FRACTURK study. Osteoporos Int 2012;23:949-55
  5. Atik OS. Osteoporotıc fracture rısk assestment. Eklem Hastalık Cerrahisi 2008;19:1 6. Atik OS. Is DXA the gold standard? Eklem Hastalık Cerrahisi 2011;22:63 7. Kutlu R, Çivi S, Pamuk G. Postmenopozal Kadınlarda Osteoporoz Sıklığı ve FRAXTM Skalası Kullanılarak 10 Yıllık Kırık Riskinin Hesaplanması. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2012;58:126-35
  6. Gül O, Atik OS, Erdoğan D, Göktaş G. Is bone microstructure different between osteopenic and osteoporotic patients with femoral neck fracture? Eklem Hastalık Cerrahisi 2012;23:15-9
  7. Levasseur R, Sabatier JP, Guilcher C, Guaydier-Souquières G, Costentin-Pignol V, Jean-Jacques PY, et al. Medical management of patients over 50 years admitted to orthopedic surgeryfor low-energy fracture. Joint Bone Spine 2007;74:160- 5. 10. http://www.sheffeld.ac.uk/FRAX/tool.jsp?lang=tu Erişim: Kasım 2012
  8. Erselcan T, Özen A, Yüksel D, Altun GD, Öztürk E, Balcı TA, et al. Kemik mineral yoğunluğu ölçümü uygulama kılavuzu. Turk J Nucl Med 2009;18:31-40
  9. Baim S, Binkley N, Bilezikian JP, Kendler DL, Hans DB,Lewiecki EM, et al. Offcial Positions of the International Society for Clinical Densitometry and executive summary of the 2007 ISCD Position Development Conference. J Clin Densitom 2008;11:75-91
  10. Atay İM, Aslan A, Atay T, Burç H. Genel ve spinal anestezi uygulanan yaşlı kalça kırığı olgularında deliryum yaygınlığı, risk faktörleri ve bilişsel fonksiyonlar. Turkish Journal of Geriatrics 2012;15:273-8
  11. Atay T, Yaman E, Baykal YB, Kırdemir V, Baydar ML, Aslan A. Parsiyel Endoprotez Cerrahisi Uygulanan Yaşlı Hastalarda Postoperatif Klinik ve Radyolojik Uzunluk Farkları. Turkish Journal of Geriatrics 2010;13:238-43
  12. Ettinger B, Black DM, Dawson-Hughes B, Pressman AR, Melton LJ. Updated fracture incidenc