AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDis cus si on: No significant effects of age and refractive errors on stereoacuity were found in our study. (Turk J Ophthalmol 2011; 41: 372-5)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Pur po se: To investigate the effects of age and refractive errors on stereopsis. Ma te ri al and Met hod: The present study included 1488 cases which were randomly selected, had full vision and no eye pathology except refractive errors. The patients were divided into six groups according to their age: 10–19 (Group 1, n=258), 20–29 (Group 2, n=264), 30–39 (Group 3, n=246), 40–49 (Group 4, n=246), 50–59 (Group 5, n=246), and 60 years and over (Group 6, n=228). Additionally, each group was divided according to refractive errors: myopia (a), myopic astigmatism (b), hyperopia (c), hyperopic astigmatism (d), emetropia (e). Titmus test was applied to all cases from 16 inches (405 mm) distance with polarized glasses after correcting the refractive errors. Stereoacuity was evaluated using the Titmus circle test. Re sults: Mean stereoacuity was 41.1±3.2 arcs in group 1, 45.3±24.6 arcs in group 2, 42.6±5.0 arcs in group 3, 44.1±10.7 arcs in group 4, 45.8±24.8 arcs in group 5, and 41.3±3.4 arcs in group 6. Mean stereoacuity was found to be 45.4±24.2 arcs in myopia, 41.3±4.2 arcs in myopic astigmatism, 45.3±21.4 arcs in hyperopia, 41.4±3.6 arcs in hyperopic astigmatism, and 41.9±4.4 arcs in emetropia in the refractive error groups. No statistically significant differences were detected in evaluation between age groups, refraction groups according to age and refraction groups. Dis cus si on: No significant effects of age and refractive errors on stereoacuity were found in our study. (Turk J Ophthalmol 2011; 41: 372-5)
Özet
Amaç: Refraksiyon kusurları ve yaşın stereopsis üzerine olan etkilerini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, gözlerinde refraksiyon kusuru dışında herhangi bir patoloji olmayan, görme keskinlikleri tam; randomize olarak şeçilmiş 1488 olgu dahil edildi. Olgular 10 – 19 (Grup 2, n=258), 20 – 29 (Grup 2, n=264), 30 – 39 (Grup 3, n=246), 40–49 (Grup 4, n=246), 50 – 59 (Grup 5, n=246) ve 60 ila üzeri (Grup 6, n=228) olmak üzere yaşlarına göre 6 gruba ayrıldı. Ayrıca her grup kendi içerisinde miyop (a), miyopik astigmatizma (b), hipermetropi (c), hipermetropik astigmatizma (d), emetrop (e) olmak üzere beşe ayrıldı. Olguların refraksiyon kusurları düzeltildikten sonra polarize gözlükle 16 inç (405 mm) mesafeden Titmus testi uygulandı. Olguların stereopsis düzeyleri titmus test üzerindeki “Halka testi” kullanılarak değerlendirildi.Sonuçlar: Olguların stereopsis değerleri ortalaması grup 1; 41,1±3,2 arcs, grup 2; 45,3±24,6 arcs, grup 3; 42,6±5,0 arcs, grup 4; 44,1±10,7 arcs, grup 5; 45,8±24,8 arcs, grup 6; 41,3±3,4 arcs idi. Refraksiyon gruplarında stereopsis değerleri miyoplarda 45,4±24,2 arcs, miyop astigmatlarda 41,3±4,2 arcs, hipermetroplarda 45,3±21,4 arcs, hipermetrop astigmatlarda 41,4±3,6 arcs, emetroplarda 41,9±4,4 arcs olarak saptandı. Yaş grupları, yaşa göre refraksiyon grupları ve refraksiyon grupları arasında yapılan değerlendirmede istatitiksel olarak anlamlı bir bulgu saptanmadı. Tartışma: Çalışmamızda düzeltilmiş refraksiyon kusurları ya da yaşın stereopsis üzerine her hangi bir anlamlı etkisi saptanmadı. (Turk J Ophthalmol 2011; 41: 372-5)