AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMinimum corneal thickness was 425±63 μm in the keratoconus group, and 513.7±3 μm in the control group (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Summary Purpose: To evaluate abnormal corneal thinning using optical coherence tomography (OCT) pachymetry mapping in keratoconus patients. Material and Method: In this prospective study, 57 eyes of 33 keratoconus patients and 50 eyes of 25 control subjects without ocular pathology were compared. After routine ophthalmologic examination, corneal topography and corneal pachymetry mapping by OCT with anterior segment module were performed in all subjects. Central corneal thickness (CCT), minimum corneal thickness (Min), superior-inferior (S-I), minimum-median (Min-Med), superonasal-inferotemporal (SN-IT), superotemporal-inferonasal (ST-IN), minimum-maximum (Min- Max) and minimum corneal vertical localization(MCVL) parameters were evaluated from the OCT pachymetric maps. Measurements were performed three times in all patients, and the means of these data were used for statistical analysis and comparisons. Cut-off values were determined for all OCT-derived parameters. Sensitivity, specificity, and area under the receiver operating characteristic (AROC) curve were also calculated for these parameters. Results: Keratoconic corneas were thinner. Minimum corneal thickness was 425±63 μm in the keratoconus group, and 513.7±3 μm in the control group (p
Özet
Amaç: Keratokonus hastalarındaki anormal korneal incelmeyi optik koherens tomografi (OKT) ile yapılan kornea kalınlık haritalaması ile değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmada keratokonus tanısı olan 33 hastanın 57 gözü, oküler patolojisi olmayan 25 kontrol hastasının 50 gözü ile karşılaştırıldı. Rutin oftalmolojik muayenenin ardından tüm olgulara kornea topografisi ve OKT ön segment modülü ile korneal pakimetrik haritalama yapıldı. OKT pakimetrik haritalamada merkezi korneal kalınlık (MKK), minimum korneal kalınlık(Min), süperiyorinferiyor (S I), minimum-medyan (Min-Med), süperonazal-inferotemporal(SN-IT), süperotemporal inferonazal (ST-IN), minimum- maksimum (Min-Maks) ve minimum korneanın vertikal lokalizasyonu (MKVL) parametreleri değerlendirildi. Ölçümler tüm hastalarda 3 kez yapıldı ve istatistiksel analiz ve karşılaştırmalar için bu ölçümlerin ortalaması kullanıldı. OKT ile değerlendirilen tüm parametreler için eşik değerleri belirlendi. Bu parametrelerin duyarlılık, özgüllükleri ve alıcı işletim karakter eğrisi altındaki alan (AROC) değerleri hesaplandı. Sonuçlar: Keratokonus grubundaki kornealar daha ince olarak bulundu. Keratokonus grubunda minimum korneal kalınlık 425±63 μm iken kontrol grubunda 513,7±3 μm idi (p