AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWeakening both the SR and IO muscles yield a greater success in the management of patients with large-angle (>15 pd) DVD. (Turk J Ophthalmol 2014; 44: 132-7)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: To investigate the results of different surgical techniques for treating cases of dissociated vertical deviation (DVD). Materials and Methods: A retrospective review of medical records was performed, including 94 eyes of 47 patients who had undergone bilateral superior rectus (SR) recessions (Group 1), bilateral SR recession with posterior fixation sutures (Group 2), or bilateral inferior oblique (IO) anterior transposition surgery (Group 3) for treatment of DVD. Nineteen patients underwent secondary procedures (SR weakening or IO anterior transposition) because of unsatisfactory results. The amount of the DVD in primary position before and after surgery, postoperative success ratios, and probable complications were evaluated. The Wilcoxon signed ranks test and chi-squared test were used for statistical evaluations. Results: In 69% of the 32 eyes in group 1, 65% of the 20 eyes in group 2, and 79% of the 42 eyes in group 3, satisfactory control of the DVD in primary position was achieved. All eyes undergoing both SR weakening and IO anterior transposition had a residual DVD of less than 5 prism diopters (pd). Of the total of 94 eyes, in 26 (89.6%) of 29 eyes that had a preoperative DVD angle of more than 15 pd [ten eyes from group 1, seven eyes from group 2, and nine eyes from group 3], the residual DVD angle after surgery was more than 5 pd. However, in the 65 eyes with preoperative DVD of 15 pd or less (21from Group 1, 12 from Group 2, and 32 from Group 3), the residual DVD angle after the operation was less than 5 pd. Two eyes of 2 patients had -1 limitation to elevation after surgery. Conclusion: Only IO anterior transposition or SR weakening surgery appear to be a successful surgical approaches in the management of patients with mild- and moderate-angle (≤15 pd) DVD. Weakening both the SR and IO muscles yield a greater success in the management of patients with large-angle (>15 pd) DVD. (Turk J Ophthalmol 2014; 44: 132-7)
Özet
Amaç: Disosiye vertikal deviasyon(DVD) olgularının tedavisinde, farklı cerrahi tekniklerin sonuçlarını araştırmak. Gereç ve Yöntem: DVDnin tedavisi için bilateral superior rektus (SR) geriletmesi (Grup 1), posterior fiksasyon süturlu bilateral SR geriletmesi (Grup 2) veya bilateral inferior oblik (IO) anterior transpozisyonu (Grup 3) cerrahilerine maruz kalan 47 hastanın 94 gözünü içeren medikal kartlar geriye dönük olarak gözden geçirildi. On dokuz hasta başarısız sonuçlar nedeniyle sekonder cerrahiye (SR zayıflatma yada IO anterior transpozisyon) maruz kalmıştı. Cerrahiler öncesi ve sonrası primer pozisyondaki DVDun miktarı, postoperatif başarı oranları ve olası komplikasyonlar değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirmelerde Wilcoxon eşleştirilmiş iki örnek testi ve ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: SR geriletmesi sonrası 32 gözün %69u, posterior fiksasyon süturlu SR geriletmesi sonrası 20 gözün %65i, IO anterior transpozisyon cerrahisi sonrası 42 gözün %79unda primer pozisyondaki DVDnin başarılı kontrolü sağlandı. SR zayıflatması ve IO anterior transpozisyon cerrahilerinin her ikisine de maruz kalan bütün gözler 5 prizm diyoptri (pd)den daha az DVDa sahipti. Toplam 94 gözün, cerrahi öncesi 15 pdden daha fazla DVDa sahip olan 29unun 26sında(%89,6) [grup birden 10 göz, grup 2den 7 göz, Grup 3den 9 göz] cerrahi sonrası residuel DVD 5 pdden daha fazlaydı. Buna karşın cerrahi öncesi 15 pdden daha az DVDlu 65 gözde (grup birden 21 göz, grup ikiden 12 göz, grup üçden 32 göz) cerrahi sonrası residuel DVD 5 pdden daha azdı. İki hastanın iki gözü cerrahi sonrası -1 elevasyon kısıtlılığına sahipti. Sonuç: Sadece IO anterior transpozisyon veya SR zayıflatma cerrahileri hafif ve orta açılı (≤15 pd) DVDlu hastaların tedavisinde başarılı cerrahi yaklaşımlar olarak görülmektedir. SR ve IO kaslarının her ikisinin de zayıflatılması, büyük açılı (>5 pd) DVDli hastaların tedavisinde daha büyük başarı sağlamaktadır. (Turk J Ophthalmol 2014; 44: 132-7)