AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is important to guide them to low vision rehabilitation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To evaluate the diagnosis distribution, low vision rehabilitation methods and utilization of low vision rehabilitation in partially sighted persons over 65 years old.Materials and Methods: One hundred thirty-nine partially sighted geriatric patients aged 65 years or older were enrolled to the study between May 2012 and September 2013. Patients' age, gender and the distribution of diagnosis were recorded. The visual acuity of the patients both for near and distance were examined with and without low vision devices and the methods of low vision rehabilitation were evaluated. Results: The mean age of the patients was 79.7 years and the median age was 80 years. Ninety-six (69.1%) of the patients were male and 43 (30.9%) were female. According to the distribution of diagnosis, the most frequent diagnosis was senile macular degeneration for both presenile and senile age groups. The mean best corrected visual acuity for distance was 0.92±0.37 logMAR and 4.75±3.47 M for near. The most frequently used low vision rehabilitation methods were telescopic glasses (59.0%) for distance and hyperocular glasses (66.9%) for near vision. A significant improvement in visual acuity both for distance and near vision were determined with low vision aids.Conclusion: The causes of low vision in presenile and senile patients in our study were similar to those of patients from developed countries. A significant improvement in visual acuity can be achieved both for distance and near vision with low vision rehabilitation in partially sighted geriatric patients. It is important to guide them to low vision rehabilitation.
Özet
Amaç: Az görme rehabilitasyonu için başvuran 65 yaş ve üzerindeki bireylerde, az görme nedenlerini, seçilen az görmeye yardımcı yöntemleri ve görme rehabilitasyonundan yararlanma durumunu değerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: Mayıs 2012-Eylül 2013 tarihleri arasında kliniğimize ilk kez başvuran 65 yaş ve üzeri 139 az gören birey çalışmaya dahil edildi. Olgular; başvuru yaşı, cinsiyet, tanı dağılımı, uzak ve yakın görme keskinliği, uzak ve yakın için seçilen az görmeye yardımcı yöntemler açısından değerlendirildi. Bulgular: Olgularımızın yaş ortalaması 79,7 yaş (65-101 yaş), ortanca yaş 80 olup, %69,1'i erkek (n=96), %30,9'u kadın (n=43) idi. İyi gören gözde, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ortalaması uzak için 0,92±0,37 logMAR ünitesi, yakın için 4,75±3,47 M bulundu. Presenil ve senil yaş gruplarında en sık az görme nedeninin yaşa bağlı maküla dejenerasyonu olduğu görüldü. Uzak için en sık tercih edilen yöntem teleskopik gözlükler (%59,0), yakın için ise hiperoküler gözlükler (%66,9) idi. Az görmeye yardımcı yöntemler ile hem uzak hem de yakın görmede istatistiksel anlamlı artış izlendi.Sonuç: Ülkemizde presenil ve senil çağdaki az görme nedenleri gelişmiş ülke modellerine uymaktadır. Az görme rehabilitasyonu ile hem uzak hem de yakın görmede anlamlı artış sağlanması mümkündür. Bu nedenle hastaların az görme rehabilitasyonuna yönlendirilmesi önemlidir.