AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this review, we evaluated randomized and non-randomized case series conducted after 2000 that included at least 3 patients with chronic CSCR over 3 months in duration who were treated with current treatment options for chronic CSCR.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Central serous chorioretinopathy (CSCR) is the second most common maculopathy after diabetic maculopathy between the third and fifth decades of life. CSCR is characterized by serous neurosensory retinal detachment occasionally coexisting with retinal pigment epithelium (RPE) detachment. CSCR usually has good clinical prognosis, often resolving spontaneously within the first three months. However, some patients may have recurrent episodes and chronic disease. CSCR can cause permanent visual loss due to persistent neurosensory retinal detachment and RPE atrophy, especially in chronic cases. In recent years, verteporfin-photodynamic therapy applied with standard and low-dose/low-fluence protocols, anti-vascular endothelial growth factors, glucocorticoid antagonists, mineralocorticoid receptor antagonists, and subthreshold micropulse laser with varying parameters have been investigated as treatment options. In this review, we evaluated randomized and non-randomized case series conducted after 2000 that included at least 3 patients with chronic CSCR over 3 months in duration who were treated with current treatment options for chronic CSCR.
Özet
Santral seröz koryoretinopati (SSKR) 3. ve 5. dekatlar arasında diyabetik makülopatiden sonra ikinci en sık karşılaşılan makülopatidir.SSKR, nörosensöryal tabakanın seröz dekolmanı ile karakterize olup, bazı olgularda retinal pigment epitel dekolmanı (RPE) da eşlikedebilir. Klinik seyri açısından genellikle iyi bir prognozu olan SSKR’de iyileşme sıklıkla ilk üç ayda kendiliğinden gerçekleşmektedir.Bununla birlikte bazı olgularda tekrarlayan ataklar ve kronikleşme görülebilir. Hastalık, özellikle kronik olgularda, dirençli nörosensöryaldekolmana bağlı olarak RPE atrofisi gelişmesi sonucu kalıcı görme kayıplarına sebep olabilir. Hastalığın tedavisinde son yıllarda değişikparametrelerde verteporfin-fotodinamik tedavi (standart protokol-fotodinamik tedavi, yarı doz-fotodinamik tedavi ve yarı fluensfotodinamiktedavi ), anti-vasküler endotelyal büyüme faktörü ajanları, glukokortikoid antagonistleri, mineralokortikoid reseptörantagonistleri ve eşik altı mikroatım lazer gibi tedavi seçenekleri denenmektedir. Bu derlemede, 2000 yılı sonrasında, kronik SSKR’ningüncel tedavi yaklaşımları ile ilgili yapılmış, en az 3 ay süre semptomları olan olguların kronik olarak kabul edildiği randomize olanveya olmayan ve en az olgu serisi (3 olgudan fazla) şeklindeki çalışmaların değerlendirilmesi yapılmıştır.