AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAPOE ε4 allele carriers had an increased risk for AD compared with non-carriers both in familial [odds ratio (OR): 3.67, 95% confidence interval (CI): (2.69-4.99); p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Mutations in the Presenilin-1 (PSEN1) gene have been associated with early-onset familial Alzheimer disease (AD) and these mutations usually exhibit full penetrance. However, the p.E318G variant located at exon 9 of PSEN1 is an exception. This variant is also seen in non-demented controls other than patients with AD suggesting that it may be a rare polymorphism or a mutation with low penetrance. In addition, results from studies conducted in different populations investigating the role of p.E318G variant in AD were conflicting. In this study, we aimed to determine the frequency of the PSEN1 p.E318G variant and APOE genotypes in a Turkish cohort and to investigate whether they were associated with the risk of AD. Materials and Methods: The study included 217 patients with familial AD, 153 patients with sporadic AD, and 402 controls. The PSEN1 p.E318G and APOE genotypes were determined using real-time polymerase chain reaction with hydrolysis probes. Results: The p.E318G variant was found in five patients with familial AD, three patients with sporadic AD, and 11 control subjects. There was no significant difference in the distribution of the p.E318G variant between patients and controls in familial and sporadic forms. APOE ε4 allele carriers had an increased risk for AD compared with non-carriers both in familial [odds ratio (OR): 3.67, 95% confidence interval (CI): (2.69-4.99); p
Özet
Amaç: Presenilin-1 (PSEN1) genindeki mutasyonlar, erken başlangıçlı ailevi Alzheimer hastalığı (AH) ile ilişkilendirilmiştir ve bu mutasyonlar çoğunlukla tam penetrans gösterir. Ancak PSEN1 geninin 9 ekzonundaki p.E318G varyantı bunlar içinde bir istisnadır. p.E318G varyantının AH hastaları dışında demans olmayan kontrollerde de gösterilmesi, onun nadir bir polimorfizm ya da düşük penetranslı bir mutasyon olabileceğini düşündürmektedir. Bu varyantın AH’de patojenik rolü olup olmadığını araştıran ve birçok farklı popülasyonda gerçekleştirilen çalışmalarda çelişkili sonuçlar elde edilmiştir. Bu çalışmada, AH hastalarında ve kontrollerde PSEN1 p.E318G varyantının ve APOE genotiplerinin sıklığını belirlemeyi ve Türk kohortunda AH riski ile ilişkili olup olmadıklarını araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 217 ailevi AH ve 153 sporadik AH hastası ve 402 kontrol dahil edildi. Hasta ve kontrollerin p.E318G ve APOE genotipleri hidroliz problar kullanılarak gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ile belirlendi. Bulgular: p.E318G varyantı beş ailevi AH hastası, üç sporadik AH hastası, ve on bir kontrol örneğinde bulundu. Ailevi ve sporadik formlarda hastalar ve kontroller arasında p.E318G varyantının dağılımı açısından anlamlı bir farklılık görülmedi. APOE ε4 allel taşıyıcılarının taşımayanlara göre AH riskinin hem ailesel [olasılık oranı (OO): 3,67, %95 güven aralığı (GA): 2,69-4,99, p