AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe nurses and auxiliary staff were found to have a role of 9.0% in critical laboratory value notification.Conclusion: Each hospital should make operation and parameter adjustments about critical laboratory value reporting in the clinical base according to their own conditions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: High-risk laboratory results, known as “Critical or panic laboratory value”, is an indicator of a lifethreatening condition. The test results of critical laboratory value levels that are not determined and communicated by clinicians prevent early diagnosis and treatment, and thus bring great risks. The aim of this study was to investigate and improve the efficiency of critical laboratory value communicationbetween clinic and laboratory.Materials and Methods: This study was applied on 60 specialist doctors and 56 resident doctors in the form of a questionnaire consisting of 10 questions about critical laboratory values.Results: The ratio of doctors thinking that ‘critical laboratory value reporting’ contributed to diagnosis was found to be 71.0%. Critical laboratory value reporting was found to be insufficient and sufficient by doctors at 55.0% and 42.0%, respectively. Specialists answered “no” in the ratio of 68.0% when they were asked, “Did the laboratory give feedback for all the results that were considered as critical laboratory value?” Notification of critical laboratory values in hospital information system (HIS) was found insufficient by 72.0% and 83.0% stated that they learned critical laboratory values from HIS. The nurses and auxiliary staff were found to have a role of 9.0% in critical laboratory value notification.Conclusion: Each hospital should make operation and parameter adjustments about critical laboratory value reporting in the clinical base according to their own conditions.
Özet
Amaç: “Kritik/panik laboratuvar değerleri”, hayatı tehdit eden durumları yansıtan yüksek riskli sonuçlarıdır. Klinisyenlere iletilmeyen veya klinisyenler tarafından tespit edilemeyen “kritik laboratuvar değerleri”, erken tanı ve tedaviyi önleyerek büyük riskler oluşturur. Çalışmamızın amacı laboratuvarımız ve klinikler arasındaki kritik laboratuvar değer iletişiminin etkinliğini araştırmak ve geliştirmektir.Gereç ve Yöntem: Kritik laboratuvar değerleri ile ilgili 10 sorudan oluşan bir anket hazırlanmış olup, hastanemiz kliniklerinde görev yapmakta olan 60 uzman ve 56 asistan doktora bu anket uygulandı.Bulgular: Katılımcı hekimlerin %71’i kritik laboratuvar değerlerinin raporlanmasının tanıya katkısı olduğunu düşünüyordu. Hekimlerin %55’i kritik laboratuvar değerlerinin raporlanmasının yetersiz olduğunu bildirdi. Katılımcıların %68’i “kritik değer olarak değerlendirdiğiniz tüm sonuçları laboratuvar geri bildirimi yapıyor mu?” sorusuna hayır yanıtı verdiler. Katılımcıların %72’si hastane bilgi sistemindeki (HBS) kritik laboratuvar değer bildirimini yeterli bulmamalarına rağmen %83’ü kritik değerlerde olan sonuçları HBS’den öğrendiklerini belirtti.Sonuç: Her laboratuvar, kritik laboratuvar değerlerinin raporlaması için uygun parametreleri ve işleyişini kendi koşullarındaki klinik şartlara göre belirlemelidir.