AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, in MI patients with- out use of parenteral TT, spontaneous reperfusion rate was found significantly higher in cases with low Lp(a) level compared to those with high Lp(a) level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Although lipoprotein-(a) [Lp(a)] is a known risk factor in acute myocardial infarction (MI), no sufficient data are available on the question is affected by Lp(a) levels the outcome of patients undergoing thrombolytic therapy (TT). The aim of this study was to evaluate the role of serum Lp(a) levels on the outcome of the infarct-related artery in the use of TT following acute MI. 78 patients were randomly allocated into 3 groups. Group A consisted of 18 patients who received 1.5 million IU streptokinase (intravenously), Group B; 38 cases receiving 100 mg t-PA totally (intravenously) and Group C; 22 cases who did not receive any TT as a control group. All cases had undergone coronary angiography in the first 7 days and the degree of TIMI flow was determined in the infarct-related artery with TIMI-0 and I being considered as unsuccessful perfusion, whereas TIMI-II and III as successful. Lp(a) level ? 30 mg/dl was considered as high Lp(a) level. No significant difference was found between Group A and B patients, in cases with high or low Lp(a) levels in respect to patency rates (p>0,05 for both). In Group C however, patency rate had been found significantly higher in cases with high Lp(a) level compared to cases with low Lp(a) (p0.05). The time interval from acute MI to coronary angiography was similar in all groups (p>0.05 for all). Conclusion: Lp(a) level in cases with MI does not affect the reperfusion outcome of parenteral thrombolytic agents. However, in MI patients with- out use of parenteral TT, spontaneous reperfusion rate was found significantly higher in cases with low Lp(a) level compared to those with high Lp(a) level.
Özet
Akut miyokard infarktüsünde (MI) lipoprpotein-a'nın [Lp(a)] bir risk faktörü olduğu bilinmesine rağmen, trombolitik tedavi(TT) alan ve almayan hastalardaki etkisi ve mekanizması hakkında bilgilerimiz yeterli değildir. Çalışmamızın amacı TT alan ve almayan hastalarda Lp(a)'nın trombolizis rolünü karşılaştırmaktır. Bu amaçla çalışmaya alınan 78 vaka üç grupta incelendi. Grup-A; 1.5 milyon Ü intravenöz streptokinaz uygulanan 18, Grup-B; total 100 mg intravenöz doku-tipi plasminogen aktivatörü (t-PA) uygulanan 38 ve TT uygulanmayan 22 vaka çalışmaya alındı. Bütün vakalara ilk 7 gün içerisinde koroner anjiyografi uygulanarak, infarktla ilişkili koroner arterin MI'da trombolizis (TIMI) akım derecesi tespit edildi. TIMI-0 ve I başarısız, TIMI-II ve III başarılı perfüzyon olarak değerlendirildi. Lp(a)'nın >30 mg/dl olması yüksek olarak kabul edildi. Grup-A ve B hastalarında, Lp(a) seviyesi yüksek ve düşük olanlardaki patensi oranları arasında anlamlı fark bulunmadı (her ikisi için p>0.05). Grup-C hastalarında Lp(a) seviyesi düşük olanlarda, yüksek olanlara göre patensi oranı anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p0.05). Grup-A,B ve C hastalarında, ayrıca Grup-C hastalarından Lp(a) seviyesi düşük ve yüksek olanlar arasında koroner anjiyografi uygulanma süreleri bakımından anlamlı farklılık yoktu (hepsi için p>0.05). Sonuç: Lp(a) seviyesi akut MI vakalarında dışardan verilen trombolitik ajanların (streptokinaz ve t-PA) reperfüzyon sonucunu etkilememektedir. Bununla beraber dışardan trombolitik ajan almayan Akut MI vakalarında Lp(a) seviyesi düşük olanlarda, olmayanlara göre spontan reperfüzyon alamlı olarak daha fazla bulunmuştur.