AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHemodialysis is a successful treatment that extends life expectancy and ameliorates the hypothalamo-pituitary-ovarian axis in chronic renal failure patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To investigate the etiology of menstrual disorders among patients undergoing hemodialysis due to chronic renal failure by assessing menstrual history, serum hormone levels, and other biochemical factors. Material and methods: Thirty patients undergoing hemodialysis and 30 healthy women at reproductive age were enrolled in our study. Demographic characteristics, hormonal and biochemical data, and sonographically measured endometrial thickness values of the subjects were compared. In addition, the present and the pre-hemodialysis menstrual pattern of the patients undergoing hemodialysis were recorded. The hormonal, hematological, and biochemical data of the patients were compared according to their menstrual patterns. Results: No statistical significance was seen between age, BMI, gravida, parity, abortion, and curettage among groups (p>0.05). Hemoglobin and hematocrit levels were significantly lower in the hemodialysis group than in the control (p0.05). Mean serum LH and prolactin levels were significantly higher in the hemodialysis group compared to the control (p0.05). Serum LH and prolactin levels were higher, and serum FSH, estradiol and TSH levels were lower in patients who developed amenorrhea after hemodialysis treatment when compared to non-amenorrheic subjects. However, these differences were not statistically significant (p>0.05). Discussion: The most important factor in the etiology of menstrual disorders seen in chronic renal failure patients was high serum LH and prolactin levels. Hemodialysis is a successful treatment that extends life expectancy and ameliorates the hypothalamo-pituitary-ovarian axis in chronic renal failure patients.
Özet
Amaç: Kronik böbrek yetmezliği (KBY) nedeniyle hemodiyalize giren hastaların menstrüel öykü ile birlikte, hormon seviyelerine ve diğer biyokimyasal faktörlerine bakarak, menstrüel bozuklukların altında yatan mekanizmayı araştırmak. Gereç ve yöntem: Çalışmamıza, reprodüktif yaş grubunda, hemodiyalize giren 30 hasta ile 30 sağlıklı kadın alındı. Olguların demografik özellikleri, hormon profilleri, biyokimyasal değerleri ve ultrasonografik olarak ölçülen endometriyal kalınlıkları karşılaştırıldı. Ayrıca hemodiyaliz hastalarının diyaliz programına alınmadan ve alındıktan sonraki detaylı menstrüel ve jinekolojik öyküleri alındı ve menstrüasyon şekillerine göre hormonal, hematolojik ve biyokimyasal değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Hasta ve kontrol grubu arasında yaş, VKİ, gravida, parite, abortus ve küretaj açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmedi (p>0,05). Hemodiyaliz grubunda kontrol grubuna göre hemoglobin ve hematokrit değerleri istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p0,05). Hasta grubunda LH ve prolaktin değerlerinin ortalaması kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksekti (p0,05). Hemodiyaliz sonrası amenore gelişen hastaların LH ve prolaktin değerleri amenore gelişmeyen hastalara göre daha yüksek, FSH, östradiol ve TSH değerleri ise daha düşük olarak saptandı. Fakat bulunan bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05). Sonuç: KBY hastalarında görülen menstrüel bozuklukların etyolojisindeki en önemli faktör, bu hastalarda saptanan LH ve prolaktin yüksekliğidir. Hemodiyaliz bu hastaların yaşam sürelerini uzatan ve hipotalamus-hipofiz-over aksının düzelmesini sağlayan başarılı bir tedavidir.