Journals / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

COVID-19 PANDEMİSİ DÖNEMİNDE SAĞLIK ÇALIŞANLARINDA TÜKENMİŞLİK: İSTANBUL İLİ ÖRNEĞİ

Pages
372–386
Publication Date
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla birlikte; lisansüstü eğitim alanların daha fazla duygusal tükenme yaşadığı; gece gündüz-gece dönüşümlü olarak (vardiya usulü) çalışanların daha fazla genel tükenmişlik yaşadığı belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Covid-19 döneminde sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeylerinin belirlemesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tanımlayıcı tipteki araştırma, İstanbul ilinde bulunan Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlarda çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 120 sağlık çalışanı ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bununla birlikte; lisansüstü eğitim alanların daha fazla duygusal tükenme yaşadığı; gece gündüz-gece dönüşümlü olarak (vardiya usulü) çalışanların daha fazla genel tükenmişlik yaşadığı belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2020 Verileri
⚙️Variables:Covid-19 · Pandemi · Tükenmişlik Sendromu

Özet

Bu çalışmada Covid-19 döneminde sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeylerinin belirlemesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı tipteki araştırma, İstanbul ilinde bulunan Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlarda çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 120 sağlık çalışanı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler 12 Kasım -11 Aralık 2020 tarihleri arasında Kişisel Bilgi Formu ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın yapılabilmesi için etik kurul izni alınmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde nicel veriler için tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, bağımsız örneklemlerde t testi, tek yönlü varyans analizi (Anova) kullanılmıştır. Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının %53,3’ü 32 yaş ve üzerinde, %73,3’ü kadın, %50,8’i bekâr olup, %60,8’inin çocuk sahibi olmadığı, yarısından fazlasının (%60) üniversite mezunu, yarısının (%50) haftalık en az 45 saat çalıştığı, %60’ının gündüz-gece dönüşümlü (vardiya usulü) çalıştığı, %50,8’inin meslekte en az 10 yıldır çalıştığı, yaklaşık %72’sinin en az dokuz yıldır aynı sağlık kurumunda çalıştığı, %80’inin yeterli kişisel koruyucu ekipmana sahip olduğu, yaklaşık %86’sının Covid-19 pozitif tanısı almadığı, yaklaşık %76’sının ailesinin Covid-19’a yakalanmadığı ve yaklaşık %57’sinin Covid-19 pandemisinden çok endişe duyduğu saptanmıştır. Sağlık çalışanlarının genel tükenmişlik ölçeği toplam puan ortalaması 1,53±0,60 olup; duygusal tükenme alt boyut puan ortalamasının 1,85±0,92, duyarsızlaşma alt boyut puan ortalamasının 1,11±0,79 ve kişisel başarı duygusunda azalma alt boyut puan ortalamasının 1,43±0,64 olduğu belirlenmiştir. Sağlık çalışanlarının öğrenim durumu ve çalışma şekli ile ölçek puanları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının düşük tükenmişlik düzeyine sahip oldukları tespit edilmiştir. Bununla birlikte; lisansüstü eğitim alanların daha fazla duygusal tükenme yaşadığı; gece gündüz-gece dönüşümlü olarak (vardiya usulü) çalışanların daha fazla genel tükenmişlik yaşadığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

HOŞGÖR, D. G., TANYEL, T. Ç., CİN, S., DEMİRSOY, S. B. (2021). COVID-19 PANDEMİSİ DÖNEMİNDE SAĞLIK ÇALIŞANLARINDA TÜKENMİŞLİK: İSTANBUL İLİ ÖRNEĞİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 372–386. https://ajindex.com/articles/737417

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Arı, G. S., Bal, E. Ç. (2008). Tükenmişlik kavramı: Birey ve örgütler açısından önemi. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1), 131-148.
  2. Atkinson, D. M., Rodman, J. L., Thuras, P. D., Shiroma, P. R., Lim, K. O. (2017). Examining burnout, depression, and self-compassion in veterans affairs mental health staff. The Journal of Alternative and Complementary Medicine, 23(7), 551-557.
  3. Barello S, Palamenghi L, Graffigna G. (2020). Burnout and somatic symptoms among frontline healthcare professionals at the peak of the Italian COVID-19 pandemic. Psychiatry Res., 290:113129. Barzilay, R., Moore, T. M., Greenberg, D. M., DiDomenico, G. E., Brown, L. A., White, L. K., Gur, R. C. & Gur, R. E. (2020).
  4. Resilience, COVID-19-related stress, anxiety and depression during the pandemic in a large population enriched for healthcare providers. Translational psychiatry, 10: 291. Bradley, M., Chahar, P. (2020). Burnout of healthcare providers during COVID-19. Cleveland Clinic Journal of Medicine. Can, R., Hisar, K. M. (2019). Hemşirelerin profesyonellik davranışları ve tükenmişlik düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 6(1), 1-9.
  5. Cin, S., Hoşgör, H. (2020). Sağlık Bilimleri Güncel Araştırmalar ve Yeni Eğilimler (Ed. Demir, H., Başkan, C.) içinde “Covıd-19 Tanılı Hastalara Bakım Veren Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Doyumu ve Tükenmişlik Düzeyleri”. Ivpe Yayıncılık, 494-504.
  6. Cordes, C. L., Dougherty, T. W., Blum, M. (1997). Patterns of burnout among managers and professionals: A comparison of models. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 18(6), 685-701. Cortina-Rodríguez, G., Afanador, Y. (2020). Burnout in the clinical personnel of Puerto Rico during the COVID-19 pandemic. Preprints, 2020070451. Costello, A. B., Osborne, J. W. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assessment, Research & Evaluation, 10(7), 1-9.
  7. Chohan, K., Fetzer, K., Heiser, S. R., Norman, S. (2020). From burnout to wellness: using appreciative ınquiry to shift MidMichigan health towards a strengths-based perspective. Master of Applied Positive Psychology (MAPP) Service Learning Projects. Çevik, O., Özbalcı, A. A. (2020). Sağlık çalışanlarının tükenmişlik düzeyleri ile demografik özellikleri arasındaki ilişki -Samsun ili örneği-. MANAS Sosyal Araş