AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result of the applications carried out with the scale having a content validity, it was found out that the scale structure with a 30 items and 3 factors was generally consistent with the data collected.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of the study was to carry out a validity and reliability study of Child Parent Relationship Scale (CPRS) that was developed by Pianta (1992) to evaluate the relations of fathers with their children in preschool period, and of which the validity and reliability study for parents was conducted by Özkan (2014) for fathers having a child at the age of 48-72 months old. The sampling of the research was made from 300 fathers at different socio economic levels and having a child at the age of 48-72 months old attending a preschool education institution in the city centre of Ankara. In the analyses of the data, content validity, confirmatory factor analysis, test-retest reliability and internal consistency coefficient (Cronbach Alpha) were calculated. Nine experts were asked for their opinion to determine the content validity and it was decided to 30 items in the scale to stay in the scale with necessary recommendations and arrangements. As a result of the applications carried out with the scale having a content validity, it was found out that the scale structure with a 30 items and 3 factors was generally consistent with the data collected. Additionally, it was found out that internal consistency coefficient positive relation sub-dimension was .90, conflict sub-dimension was .87 and attachment sub-dimension was .84. At the end of the test-retest reliability analysis of the scale, positive relation sub-scale correlation coefficient was found as .87, conflict sub-dimension was found .93 and attachment sub-dimension was found .80. These results showed that CPRS was valid and reliable in evaluating the relations of fathers with their children in Turkey.
Özet
Araştırmanın amacı, okul öncesi dönemde çocuğu olan babaların çocuklarıyla ilişkilerini değerlendirmek üzere Pianta (1992) tarafından geliştirilen (Child Parent Relationship Scale) ve Özkan (2014) tarafından anne babalar için geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Çocuk Ebeveyn İlişki Ölçeği’nin (ÇEİÖ) 48-72 aylık çocuğu olan babalar için geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasıdır. Araştırmanın örneklemini, Ankara il merkezinde farklı sosyo ekonomik düzeylerde bulunan ve okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 48-72 aylık çocuğu olan 300 baba oluşturmaktadır. Verilerin analizinde kapsam geçerliği, doğrulayıcı faktör analizi, test tekrar test güvenirliği ve iç tutarlılık katsayısı (Cronbach alfa) hesaplanmıştır. Kapsam geçerliğinin belirlenmesinde 9 uzmandan görüş alınmış ve ölçekte yer alan 30 maddenin de uzmanlar tarafından gerekli öneri ve düzenlemelerle ölçekte kalması yönünde karar verilmiştir. Kapsam geçerliği sağlanan ölçekle yapılan uygulamalar sonucunda elde edilen verilerle, doğrulayıcı faktör analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ölçeğin 30 madde ve 3 faktörlü yapısının toplanan verilerle genel olarak uyum sağladığı belirlenmiştir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayılarının olumlu ilişki alt boyutunda.90, çatışma alt boyutunda .87 ve bağlanma alt boyutunda .84 olduğu görülmüştür. Ayrıca ölçeğin test-tekrar test güvenirliği analizi sonucunda olumlu ilişki alt boyutu korelasyon katsayısı .87, çatışma alt boyutu .93 ve bağlanma alt boyutu korelasyon katsayısı .80 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar Çocuk Ebeveyn İlişki Ölçeği’nin (ÇEİÖ) Türkiye’deki babaların çocuklarıyla ilişkilerini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir.