Journals / Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 14

Spelling features of „Acā‟ibü‟l-mahlukat‟s

„Acâ‟ibü‟l-maģlûķât‟ın imlâ özellġkleri

Pages
155–172
Publication Date
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

There is not any specific standard in spelling features of the Old Anatolian Turkish period and spelling instability has been continued the same way.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article with the features of Old Anatolian Turkish period spelling features and Aca‘ibu‘l Mahlukat's spelling features are called attention to show parallels.
📊
Key Findings & Data:Aca‘ibu‘l Mahlûkat and Garayibi Mecvudat called encyclopedically work written by Zekeriya el Kavzini in 13th Century.
💡
Conclusion & Impact:There is not any specific standard in spelling features of the Old Anatolian Turkish period and spelling instability has been continued the same way.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this article with the features of Old Anatolian Turkish period spelling features and Aca‘ibu‘l Mahlukat's spelling features are called attention to show parallels. Aca‘ibu‘l Mahlûkat and Garayibi Mecvudat called encyclopedically work written by Zekeriya el Kavzini in 13th Century. This work was translated into Turkish by various translators in the Anatolia in 15th Century. It is seen that not only Arabic-Farsi writing spelling tradition but also Uyghur writing spelling tradition are has been continued. It is realized that using in tradition of Arabic writing substances like tenvin and Ģedde which is not used in the text Turkish dictionaries to show some voices which are been Arabic writing to show some voices which are been in Arabic writing and the letters that compensate the same voices in Turkish are used without being subject to a certain distinction. There is not any specific standard in spelling features of the Old Anatolian Turkish period and spelling instability has been continued the same way.

Özet

Bu makalede, Eski Anadolu Türkçesi dönemi imlâ özellikleriyle''Acâ‘ibü‘l- maşlûķât‘ın imlâ özelliklerinin paralellik gösterdiğine dikkat çekilmiştir. 13. Yüzyılda Zekeriya el-Kazvinî tarafından yazılmış olan''Acâ‘ibü‘l-maşlûķât ve Garayib-i Mevcudât adlı ansiklopedik eser, 15. Yüzyılda Anadolu‘da farklı mütercimler tarafından Türkçeye tercüme edilmiştir. Arap-Fars yazısının imlâ geleneğinin yanında Uygur yazısının da imlâ geleneğinin de sürdürüldüğü görülmektedir. Arap yazı geleneğinde kullanılan tenvin ve şedde gibi unsurların metinde geçen Türkçe sözcüklerde kullanılmadığı, bazı sesleri göstermek için Arap yazısında bulunan ve Türkçede aynı sesleri karşılayan harflerin belirli bir ayrıma tabi olmadan kullanıldıkları fark edilmektedir. Eski Anadolu Türkçesi döneminin imlâ özelliklerinde belirli bir standart bulunmamaktadır ve bu metinde de imlâ kararsızlığı aynı şekilde devam ettirilmektedir.

🔖

Cite This Article

GEDİZLİ, M. (2022). Spelling features of „Acā‟ibü‟l-mahlukat‟s. Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 14, 155–172. https://ajindex.com/articles/625622

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. ADIVAR, A., 1982, ''Osmanlı Türklerinde İlim'', İstanbul:
  2. Remzi Kitabevi.
  3. AKKUİ, M., 1995, ''Kitab-ı Gunya'', Ankara:
  4. TDK Yayınları.
  5. AMANJOLOV, S. A., 2006, ''Türk Filolojisi ve Yazı Tarihi'', Akt: Kenan Koç, İstanbul: Ötüken NeĢriyat. ARAT, R, R., 1987, ''Makaleler'', Haz. O. F. Sertkaya, Cilt.1, Ankara:
  6. TKAE Yayınları.
  7. BULUÇ, S., 2007, ''Makaleler”, (Haz. Zeynep Korkmaz), Ankara:
  8. TDK Yayınları.
  9. CANPOLAT, M., 1967, “Behçetü‟l-hadaik‟in Dili Üzerine”, TDAY-B 1967, Ankara:
  10. TDK Yayınları.
  11. DİLÇİN, C., 1991, “Süheyl ü Nev-bahar –İnceleme-Metin-Sözlük”, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayını. GEDİZLİ, M., 2011, '' ̳Acâ‟ibü‟l-maģlûķât - Giriş, Transkripsiyonlu Metin, Dil- Yazım Özellikleri, Dizin-Sözlük-'', Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, YayınlanmamıĢ Doktora Tezi. GÜLSEVİN, G. - BOZ, E., 2004, ''Eski Anadolu Türkçesi”, Ankara:
  13. Gazi Kitabevi.
  14. KORKMAZ, Z., 1995, “Türk Dili Üzerine Araştırmalar'', C.1, Ankara:
  15. TDK Yayınları.
  16. LİGETİ, L., 1942, “Türkçede Uzun Vokaller”, Türkiyat Mecmuası VII-VIII, 1942, İstanbul: İÜ Türkiyat Enstitüsü Yayınları.
  17. MANSUROĞLU, M., 1988, “Eski Osmanlıca”, Tarihi Türk İiveleri, Mehmet Akalın, Ankara:
  18. TKAE Yayınları.
  19. ÖZKAN, M., 1993, ''Gülistan Tercümesi'', Ankara:
  20. TDK Yayınları.
  21. ÖZKAN, M., 2009, “Türk Dilinin Gelişme Alanları ve Eski Anadolu Türkçesi”, 3.Baskı, İstanbul:
  22. Filiz Kitabevi.
  23. İAHİN, H., 2003, “Eski Anadolu Türkçesi'', Ankara:
  24. Akçağ Yayınları.
  25. TEKCAN, M., 2007-a, “Bayram Han‟ın Türkçe Divanı'', İstanbul: BeĢir Kitabevi TEKCAN, M., 2007-b. “Hâkim Ata Kitabı'', İstanbul: BeĢir Kitabevi TEKCAN, M.,2008, ''Hâkim Ata‟nın Hz. Meryem Kitabı”, İstanbul: BeĢir Kitabevi TİMURTAİ, F, K., 2005, “Eski Türkiye Türkçesi'', 3.Baskı, Ankara:
  26. Akçağ Yayınları.
  27. YELTEN, M., 2009, ''Eski Anadolu Türkçesi ve Örnek Metinler'', İstanbul: İÜ Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  28. YELTEN, M., 1998, ''Tarih-i İbn-i Kesir Tercümesi”, Ankara:
  29. TDK Yayınları.
  30. YILMAZ, E., 1998, ''Acâ‟ibü‟l-maģlûķât –İmla ve Ses Bilgisi”, 1-200
  31. Varaklar Arası-, Sakarya: Sakarya Üniversitesi,
  32. Sosyal Bilimler Enstitüsü, YayınlanmamıĢ Doktora Tezi. USER, H, İ., 2006, “Türk Yazı Sistemleri”, Ankara: Akçağ Yayınları.