Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2003 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Fizik Öğretimi Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler

Pages
193–203
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, fizik uygulamalarının daha etkin yürütülebilmesi için bu uygulamaların yapıldığı ortamların yeniden düzenlenmesi ve öğrencilerin uygulamalara olan ilgisini artırıcı çağdaş öğrenme kuramlarına paralel yaklaşımların geliştirilip kullanılması gerektiği önerilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fizik derslerindeki laboratuvar uygulamaları etkin, anlamlı ve kalıcı bir öğrenme ortamı oluşturduğu için fen bilimlerinin öğreniminde büyük önem taşımaktadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini, 1999-2000 eğitim-öğretim yılında fizik uygulamalarına katılan Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı öğrencileri arasından rastgele seçilen 100 öğrenci ve bu dersleri yürüten 7 öğretim elemanı oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, fizik uygulamalarının daha etkin yürütülebilmesi için bu uygulamaların yapıldığı ortamların yeniden düzenlenmesi ve öğrencilerin uygulamalara olan ilgisini artırıcı çağdaş öğrenme kuramlarına paralel yaklaşımların geliştirilip kullanılması gerektiği önerilmiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Fizik derslerindeki laboratuvar uygulamaları etkin, anlamlı ve kalıcı bir öğrenme ortamı oluşturduğu için fen bilimlerinin öğreniminde büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, fizik uygulamalarında, öğrenci ve dersi yürüten öğretim elemanlarının görüşlerine dayalı olarak karşılaşılan problemleri tespit etmektir. Bu çalışma özel durum yaklaşımı kullanılarak yürütüldü. Araştırmanın örneklemini, 1999-2000 eğitim-öğretim yılında fizik uygulamalarına katılan Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı öğrencileri arasından rastgele seçilen 100 öğrenci ve bu dersleri yürüten 7 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Bu araştırmada elde edilen veriler, geliştirilen anket ve mülakat yöntemleriyle toplanmıştır. Araştırmada, uygulamalarda yürütülen yaklaşım ile kullanılan araç-gereç ve laboratuvar kılavuzunun yetersizliği öğrencilerin büyük bir çoğunluğunu istenen düzeyde deneyleri yapmaya yönlendiremediği sonucuna varılmıştır. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, fizik uygulamalarının daha etkin yürütülebilmesi için bu uygulamaların yapıldığı ortamların yeniden düzenlenmesi ve öğrencilerin uygulamalara olan ilgisini artırıcı çağdaş öğrenme kuramlarına paralel yaklaşımların geliştirilip kullanılması gerektiği önerilmiştir.

🔖

Cite This Article

AKDENİZ, A. R., KARAMUSTAFAOĞLU, O. (2022). Fizik Öğretimi Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 193–203. https://ajindex.com/articles/623327

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aral, N., Baran, G., Alisinanoğlu, E, Aktaş, Y, Başar, F. ve Koksal, A. (1997). Beş-Altı Yaş Grubu Çocuklarda Yaratıcı Drama Eğitiminin Alıcı Dil Gelişimine Etkisi. Okulöncesi Eğitim Sempozyumu, Okulöncesi Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. Yayına Hazırlayan: G. Haktanır. Ankara, s. 140-152
  2. Aral, N., Kandır, A. ve Can Yaşar, M. (2000). Okulöncesi Eğitim 2. İstanbul: Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic.A.Ş. Aral, N., Baran, G., Bulut, Ş. ve Çimen, S. (2000). Drama. İstanbul:Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. Başkaya, Ö. (2000). Dört Drama Liderinin Yaklaşımlarına Genel Bir Bakış ve Yaratıcı Dramada Temel İlkeler. Türkiye 2. Drama Liderler Buluşması. Yayına Hazırlayan: Naci Aslan. Ankara: Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 83-88.
  3. Bayram, E., Özgül, E., Kaplan, G., Ünal, H.A., Yapağlı, H., Demir, K., Morgül, M., Uğurlu, N., Tanoğlu, S., Özünel, Ş. ve Ömür, Ü. (1999). İlköğretim Drama 1 (Öğretmen İçin). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. Devlet Kitapları. Eğitmen, A. (1999). Yaraücı Drama Lideri. Eğitimde Tiyatroda Yaratıcı Drama, Çağdaş Drama Derneği Bülteni, 2: 14-15.
  4. Fleming, M. (1994). Starting Drama Teaching. London: David Furton Publishers. Fulford, 1., Hutchings, M., Ross, A. & Schmitz, H. (2001). İlköğretimde Drama. (Çev. Leyla Küçükahmet, Hande Borçbakan, S. Sadi Karamaoğlu). Ankara:
  5. Nobel Yayın Dağıtım. Gönen, M. ve Dalıkıhç Uyar, N. (1997). Anaokuluna Devam Eden 60-72 Aylık Çocuklara Destekleyici Olarak Uygulanan Eğitimde Drama Programının Çocukların Dil Gelişimine Etkisinin İncelenmesi. Okulöncesi Eğitim Sempozyumu, Okulöncesi Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. Yayına Hazırlayan: G. Haktanır. Ankara, s. 125-135.
  6. Gönen, M. (1999). Çocuk Eğitiminde Drama Yönteminin Kullanılması. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması. Ankara; Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 34-40.
  7. Gönen, M. ve Uyar Dalkılıç, M. (1998).
  8. Çocuk Eğitiminde Drama, Yöntem ve Uygulamalar. İstanbul: Epsilon Yayıncılık Hizmetleri Tic. San. Ltd. Şti. Güneysu, G. (1999). Çok Yönlü (MI) Zeka ve Eğitimde Drama. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması. Ankara: Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 45-52.
  9. Levent, T. (1999). Drama Kültürü Oluşturmak. Eğitimde Tiyatroda Yaratıcı Drama, Çağdaş Drama Derneği Bülteni, 2: 7-9.
  10. McCaslin, N. (1990). New Direction in Creative Drama. National Forum, vol. 70, ıssue:3, p34, 3p. ISSN: 10162-1831.
  11. Morgül, M. (1995). Yaratıcı Drama ile Oynayarak Yaşayarak Öğren. İstanbul: Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. Morgül, M. (1999). Eğitimde Yaratıcı Dramaya Merhaba. Ankara: