KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2003 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Fizik Öğretimi Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler

Ali Rıza AKDENİZ
Orhan KARAMUSTAFAOĞLU
Sayfa
193–203
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada, uygulamalarda yürütülen yaklaşım ile kullanılan araç-gereç ve laboratuvar kılavuzunun yetersizliği öğrencilerin büyük bir çoğunluğunu istenen düzeyde deneyleri yapmaya yönlendiremediği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fizik derslerindeki laboratuvar uygulamaları etkin, anlamlı ve kalıcı bir öğrenme ortamı oluşturduğu için fen bilimlerinin öğreniminde büyük önem taşımaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini, 1999-2000 eğitim-öğretim yılında fizik uygulamalarına katılan Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı öğrencileri arasından rastgele seçilen 100 öğrenci ve bu dersleri yürüten 7 öğretim elemanı oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada, uygulamalarda yürütülen yaklaşım ile kullanılan araç-gereç ve laboratuvar kılavuzunun yetersizliği öğrencilerin büyük bir çoğunluğunu istenen düzeyde deneyleri yapmaya yönlendiremediği sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Fizik derslerindeki laboratuvar uygulamaları etkin, anlamlı ve kalıcı bir öğrenme ortamı oluşturduğu için fen bilimlerinin öğreniminde büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, fizik uygulamalarında, öğrenci ve dersi yürüten öğretim elemanlarının görüşlerine dayalı olarak karşılaşılan problemleri tespit etmektir. Bu çalışma özel durum yaklaşımı kullanılarak yürütüldü. Araştırmanın örneklemini, 1999-2000 eğitim-öğretim yılında fizik uygulamalarına katılan Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı öğrencileri arasından rastgele seçilen 100 öğrenci ve bu dersleri yürüten 7 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Bu araştırmada elde edilen veriler, geliştirilen anket ve mülakat yöntemleriyle toplanmıştır. Araştırmada, uygulamalarda yürütülen yaklaşım ile kullanılan araç-gereç ve laboratuvar kılavuzunun yetersizliği öğrencilerin büyük bir çoğunluğunu istenen düzeyde deneyleri yapmaya yönlendiremediği sonucuna varılmıştır. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, fizik uygulamalarının daha etkin yürütülebilmesi için bu uygulamaların yapıldığı ortamların yeniden düzenlenmesi ve öğrencilerin uygulamalara olan ilgisini artırıcı çağdaş öğrenme kuramlarına paralel yaklaşımların geliştirilip kullanılması gerektiği önerilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKDENİZ, A. R., KARAMUSTAFAOĞLU, O. (2022). Fizik Öğretimi Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 193–203. https://ajindex.com/articles/623327

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aral, N., Baran, G., Alisinanoğlu, E, Aktaş, Y, Başar, F. ve Koksal, A. (1997). Beş-Altı Yaş Grubu Çocuklarda Yaratıcı Drama Eğitiminin Alıcı Dil Gelişimine Etkisi. Okulöncesi Eğitim Sempozyumu, Okulöncesi Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. Yayına Hazırlayan: G. Haktanır. Ankara, s. 140-152
  2. Aral, N., Kandır, A. ve Can Yaşar, M. (2000). Okulöncesi Eğitim 2. İstanbul: Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic.A.Ş. Aral, N., Baran, G., Bulut, Ş. ve Çimen, S. (2000). Drama. İstanbul:Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. Başkaya, Ö. (2000). Dört Drama Liderinin Yaklaşımlarına Genel Bir Bakış ve Yaratıcı Dramada Temel İlkeler. Türkiye 2. Drama Liderler Buluşması. Yayına Hazırlayan: Naci Aslan. Ankara: Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 83-88.
  3. Bayram, E., Özgül, E., Kaplan, G., Ünal, H.A., Yapağlı, H., Demir, K., Morgül, M., Uğurlu, N., Tanoğlu, S., Özünel, Ş. ve Ömür, Ü. (1999). İlköğretim Drama 1 (Öğretmen İçin). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. Devlet Kitapları. Eğitmen, A. (1999). Yaraücı Drama Lideri. Eğitimde Tiyatroda Yaratıcı Drama, Çağdaş Drama Derneği Bülteni, 2: 14-15.
  4. Fleming, M. (1994). Starting Drama Teaching. London: David Furton Publishers. Fulford, 1., Hutchings, M., Ross, A. & Schmitz, H. (2001). İlköğretimde Drama. (Çev. Leyla Küçükahmet, Hande Borçbakan, S. Sadi Karamaoğlu). Ankara:
  5. Nobel Yayın Dağıtım. Gönen, M. ve Dalıkıhç Uyar, N. (1997). Anaokuluna Devam Eden 60-72 Aylık Çocuklara Destekleyici Olarak Uygulanan Eğitimde Drama Programının Çocukların Dil Gelişimine Etkisinin İncelenmesi. Okulöncesi Eğitim Sempozyumu, Okulöncesi Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. Yayına Hazırlayan: G. Haktanır. Ankara, s. 125-135.
  6. Gönen, M. (1999). Çocuk Eğitiminde Drama Yönteminin Kullanılması. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması. Ankara; Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 34-40.
  7. Gönen, M. ve Uyar Dalkılıç, M. (1998).
  8. Çocuk Eğitiminde Drama, Yöntem ve Uygulamalar. İstanbul: Epsilon Yayıncılık Hizmetleri Tic. San. Ltd. Şti. Güneysu, G. (1999). Çok Yönlü (MI) Zeka ve Eğitimde Drama. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması. Ankara: Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi, s. 45-52.
  9. Levent, T. (1999). Drama Kültürü Oluşturmak. Eğitimde Tiyatroda Yaratıcı Drama, Çağdaş Drama Derneği Bülteni, 2: 7-9.
  10. McCaslin, N. (1990). New Direction in Creative Drama. National Forum, vol. 70, ıssue:3, p34, 3p. ISSN: 10162-1831.
  11. Morgül, M. (1995). Yaratıcı Drama ile Oynayarak Yaşayarak Öğren. İstanbul: Ya-Pa Yayın Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. Morgül, M. (1999). Eğitimde Yaratıcı Dramaya Merhaba. Ankara: