SavedAdd your journal

Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2007 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Kalabalık Sınıflarda Öğrenci Merkezli Öğretim Uygulaması Etkinliklerinin Değerlendirilmesi: Öğretimde Planlama ve Değerlendirme Dersi Örneği

Eriman TOPBAŞ
Banu TOY YÜCEL
Pages
405–436
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sunuşlar sayesinde öğrenciler nasıl öğretmen olmaları ve nasıl davranmaları gerektiğini öğrenebilmişlerdir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eğitim Fakültelerinde okutulan öğretmenlik bilgisi derslerinin her biri öğretmen adaylarının etkin olmasını gerektirmektedir.
📊
Key Findings & Data:Fakat sınıfların kalabalık olması bu derslerin etkin geçmesini engellemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu sunuşlar sayesinde öğrenciler nasıl öğretmen olmaları ve nasıl davranmaları gerektiğini öğrenebilmişlerdir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Eğitim Fakültelerinde okutulan öğretmenlik bilgisi derslerinin her biri öğretmen adaylarının etkin olmasını gerektirmektedir. Fakat sınıfların kalabalık olması bu derslerin etkin geçmesini engellemektedir. Bu sebeple, bu sorunlara çözüm bulmak önem arz etmektedir. Bu çalışmada, kalabalık sınıflarda öğrenci merkezli öğretim yaklaşımına örnek teşkil edebilecek bir ders tasarımı Öğretimde Planlama ve Değerlendirme (ÖPD) dersine yönelik olarak hazırlanıp sunulmuş ve bu çerçeveye uygun işlenen ÖPD dersinin öğrencilerin beklentilerini karşılamada ve hedeflerin kazanımında ne derecede etkili olduğu değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme çalışması; ihtiyaç analizi, biçimlendirici ve düzey belirleyici değerlendirme aşamalarını içermektedir. Bu aşamaları kapsayacak bir değerlendirme modeli olarak da Stufflebeam’in Çevre, Girdi, Süreç, Ürün modeli kullanılmıştır. Sonuçlar, bu dersin, öğretim becerileri açısından öğrencilerin gelişimlerinde etkili olduğunu göstermiştir. Öğrencilerin çoğunlukla dersin hedeflerine ulaştıkları ve beceriler kazandıkları ortaya çıkmıştır. Bu dersin en faydalı yönü öğrenci sunuşları olmuştur. Bu sunuşlar sayesinde öğrenciler nasıl öğretmen olmaları ve nasıl davranmaları gerektiğini öğrenebilmişlerdir.

🔖

Cite This Article

TOPBAŞ, E., YÜCEL, B. T. (2022). Kalabalık Sınıflarda Öğrenci Merkezli Öğretim Uygulaması Etkinliklerinin Değerlendirilmesi: Öğretimde Planlama ve Değerlendirme Dersi Örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 405–436. https://ajindex.com/articles/623300

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (39)

  1. Aça, M. ve Ercan, A. M. (2004).
  2. Anonim Halk Edebiyatı, Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ankara:
  3. Grafiker Yayınları.
  4. Aksan, D. (2000). Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. (1), TDK Yayınları:
  5. Ankara.
  6. Aytaç, P. (1996).
  7. Eğitim, Gelenek, Çocuk ve Masal. Bilge Dergisi, Sayı: 9. (9-11).
  8. Bascom, W. (1963). Four Functions of Folklore. The Journal of American Folklore, Sayı:67. (333-349).
  9. Başaran, M. (2003). İlköğretim 4. ve 5. Sınıflarda Öğretmenlerin Türkçe Derslerinde Öğretim Materyalleri Kullanma Durumları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi: Ankara:
  10. Gazi Üniversitesi,
  11. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Başgöz, İ. (1996). Protesto: Folklorun Beşinci işlevi (Fonksiyonu). Folkloristik Prof. Dr. Umay Günay Armağanı (hz. Özkul Çobanoğlu-Metin Özarslan). Ankara:
  12. DV Yayınları.
  13. Boratav, P. N. (1959). Zaman Zaman İçinde. İstanbul.
  14. Boratav, P. N. (1988). 100 Soruda Türk Halk Edebiyatı. (5. Baskı). İstanbul:
  15. Gerçek Yayınevi.
  16. Çobanoğlu, Ö. (1999). Halk Bilimi Kuramları ve Araştırma Yöntemleri Tarihine Giriş. Ankara:
  17. Akçağ Yayınları.
  18. Eker, G. Ö. (2004). Gelenekten Geleceğe Halk Edebiyatı. Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. (edt. M. Öcal Oğuz). Ankara:
  19. Grafiker Yayınları.
  20. Ekici, M. (2004a).
  21. Araştırma Yöntemleri, Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. (Edt. M. Öcal Oğuz). Ankara:
  22. Grafiker Yayınları.
  23. Ekici, M. (2004b). Halk Bilgisi (Folklor) Derleme ve İnceleme Yöntemleri. Ankara:
  24. Geleneksel Yayınları.
  25. Elçin, Ş. (1993). Halk Edebiyatına Giriş. Ankara:
  26. Akçağ Yayınları.
  27. Emre, A. C. (2004). Çocuklara Hikâye Anlatmak Sanatı. (2. Baskı), Milli Eğitim Bakanlığı Yayınevi:
  28. İstanbul.
  29. Glazer, J. I. (2000). Literature for Young Children. (4th Edition), Pearson Education: USA-New Jersey. Günay, U. (1975).
  30. Elazığ Masalları. Erzurum. Günay, U. (1992).
  31. Masal, Türk Dünyası El Kitabı 3 (2. Baskı). Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  32. Gürel, Z. (1998), Çocuk Edebiyatı Kavramı. Kervan Dergisi, Sayı:4. (4-5).
  33. Karakuş, İ. (1995). Çocuğun Eğitiminde Tahkiyeli Metinler. Bilge Dergisi, Sayı:7. (10-12).
  34. Karatay, H. (2004). İlköğretim II. Kademe Türkçe Ders Kitaplarının Ortak Kelime Kazandırma Yönünden Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi: Ankara:
  35. Gazi Üniversitesi,
  36. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Oğuzkan, F. (2001). Çocuk Edebiyatı. (7. Baskı), Anı Yayıncılık: Ankara.
  37. Russell, D. L. (2004). Literature for Children. (5th Edition), Pearson Education: USA-Boston. Sakaoğlu, S. (2002). Gümüşhane ve Bayburt Masalları. Ankara:
  38. Akçağ Yayınları.
  39. Tezel, N. (1985). Türk Masalları I-II. Kültür Bakanl