SavedAdd your journal

Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2009 / Cilt: 7 - Sayı: 2

İlköğretim birinci kademesinde çoklu zeka kuramı uygulamalarının erişiye etkisi

A. Seda SARACALOĞLU
Murat ÇIRAKOĞLU
Pages
425–449
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, Fen Bilgisi dersinde Çoklu Zekâ uygulamalarının, bilişsel öğrenmelerle ilgili davranışları gerçekleştirmede etkili olduğu ifade edilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, İlköğretimin beşinci sınıf Fen Bilgisi dersi “Ses” ünitesinin öğretiminde, Çoklu Zekâ Kuramının öğrencilerin erişisine etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Toplam 57 öğrenci üzerinde yürütülen bu araştırma, beşinci sınıf Fen Bilgisi dersi “Ses” ünitesine ilişkin bilişsel alanın bilgi, kavrama ve uygulama düzeylerindeki davranışları ile sınırlandırılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, Fen Bilgisi dersinde Çoklu Zekâ uygulamalarının, bilişsel öğrenmelerle ilgili davranışları gerçekleştirmede etkili olduğu ifade edilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırma, İlköğretimin beşinci sınıf Fen Bilgisi dersi “Ses” ünitesinin öğretiminde, Çoklu Zekâ Kuramının öğrencilerin erişisine etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma deneysel desendedir ve ön test-son test kontrol gruplu modelde çalışılmıştır. Araştırmanın katılımcıları, TED Özel Aliağa İlköğretim Okulunun beşinci sınıfına devam eden öğrenciler arasından seçilmiştir. Toplam 57 öğrenci üzerinde yürütülen bu araştırma, beşinci sınıf Fen Bilgisi dersi “Ses” ünitesine ilişkin bilişsel alanın bilgi, kavrama ve uygulama düzeylerindeki davranışları ile sınırlandırılmıştır. Veri toplama aracı olarak düzey belirleme (erişi) testi kullanılmış; bu araçtan elde edilen bulgular ile denenceler test edilmiştir. Buna göre, İlköğretim Fen Bilgisi dersi “Ses” ünitesinde Çoklu Zekâ Kuramının uygulandığı deney grubu ile geleneksel yöntemin uygulandığı kontrol grubu öğrencilerinin bilişsel alanın bilgi, uygulama ve toplam erişi düzeyleri arasında deney grubu lehine anlamlı farklar vardır. Sonuç olarak, Fen Bilgisi dersinde Çoklu Zekâ uygulamalarının, bilişsel öğrenmelerle ilgili davranışları gerçekleştirmede etkili olduğu ifade edilebilir.

🔖

Cite This Article

SARACALOĞLU, A. S., ÇIRAKOĞLU, M. (2022). İlköğretim birinci kademesinde çoklu zeka kuramı uygulamalarının erişiye etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 425–449. https://ajindex.com/articles/623264

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Açıkgöz, K. Ü. (2004). Aktif öğrenme. İzmir:
  2. D.E.Ü. Buca Eğitim Fakültesi. Arends, R. I. (1988). Learning to tecah. Toronto: Random House of Canada Ltd. Baloğlu, N. (2001). Etkili sınıf yönetimi. Ankara:
  3. Baran Ofset. Barth, J. L., Demirtaş, A. (1997). İlköğretim sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi. Budak, Y., Demirel, Ö. (2003). Öğretmenlerin hizmetiçi eğitim ihtiyacı. Kuramdan Uygulamaya Eğitim Yönetimi Dergisi, Sayı: 33, 62-81.
  4. Büyükalan Filiz, S. (2002). Soru-cevap yöntemine ilişkin öğretimin öğretmenlerin soru sorma düzeyi ve tekniklerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  5. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  6. Büyükkaragöz, S. S., Çivi, C. (1997). Genel öğretim metotları. İstanbul:
  7. Öz Eğitim Yay. Çalışkan, N. (2003). Sınıf öğretmenlerinin sözel olmayan iletişim davranışlarının değerlendirilmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Doğan, C. (2004). Sınıf öğretmenlerinin derslere ilişkin görüşleri ve tercih ettikleri öğretim yöntemleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2, 193-203.
  8. Dunkin, M. J., A. Welch, A. Merritt, R. Phillips and R. Craven (1998). Teachers’ explanations of classroom events: knowledge and beliefs about teaching civics and citizenship. Teaching and Teacher Education, 14(2), 141-151.
  9. Emiroğlu, G. (2002). İlköğretimde Türkiye cumhuriyeti inkılap tarihi ve Atatürkçülük dersi konularının öğretimi üzerine bir araştırma. Yayınlanmamış doktora tezi, S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Fleming, M. L. (1987). “Displays and communication.” (Edited by R. M. Gagne), Instructional Technology: Foundations. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates. Flowers, N., Shiman, D. A. (1997). “Teacher education and the human rights vision”, Human Rights Education for the Twenty-First Century. Unıversity of Pensilvanya Press, Philadelphia, 161-175. Gagné, R. M. (1987). (Editör). “Introduction”, Instructional Technology: Foundations. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates. Gagné, R. M., Briggs, L., Wager, W. W. (1992). Principles of ınstructional design.New York: Holt, Rinehart and Winston, Inc. http://www.yok.gov.tr /egitim/ogretmen/programlar_icerikler.htm (11.09.2007).
  10. İzgören, A. Ş. (2000). Dikkat vücudumuz konuşuyor. Ankara:
  11. Academyplus Yayınevi.
  12. James, J. (1995). Beden dili: olumlu imaj oluşturma. İstanbul:
  13. Alfa Yayınları.
  14. Kaptan, F. (2004). Fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojiyi kullanmayla ilgili yeterlikleri üzerine bir inceleme. Çağdaş Eğitim Derg