AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results of II and PPD-2 assays were found to be similar and superior to that of PPD-1 In conclusion, on comparison of methods, PPD-1 method for HDL-C assay which contained Phthalic acid buffer showed no clinically acceptable performance and buffer systems have to be taken into consideration in order to approach NCEP goal in HDL-C assays
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study was to compare three kinds of homogenous HDL-C methods and also evaluate two different buffers used in polyanion polymer and detergent (PPD) homogenous assay for the measurement of HDL-Cholesterol (HDL-C) in serum for their ability to achieve the performance goals established by NCEP. The first PPD assay (PPD-1) contained phthalic acid buffer (60 mmol, pH 5.7), and the second (PPD-2) contained MES buffer (2n- morpholine ethanosulphanic, 30 mmol, pH: 6.3). Both of two PPD assays were conducted on RA-XT Technicon analyzer together with the immunoinhibition (II) method. A comparison study was performed, with 96 samples (22 sera with high triglyceride (TG), 28 sera with high bilirubin (Bil), and 46 both high triglyceride and bilirubin levels) Performances of the direct methods were compared to standart ultracentrifugal (UC) method for HDL-C assay. Precision data of with-in run and between-run were: 4.21 and 2.38% for II, 2.07 and 20.13 %for PPD-1 : and 2.10 and 4.27 % for PPD-2 methods respectively. Systematic Error results of II, PPD-1 and PPD-2 were; % 5.27, % 75.2 and 22.34 and Random Error results were % 4.66, % 39.4 and % 8.37 finally, results of Total Error were % 9.87, % 52,66 and % 30.7 respectively. Regarding the agreement limits for intermethod comparison, PPD-1 assay had the worst results with the minimum limits of - 34.229. The results of II and PPD-2 assays were found to be similar and superior to that of PPD-1 In conclusion, on comparison of methods, PPD-1 method for HDL-C assay which contained Phthalic acid buffer showed no clinically acceptable performance and buffer systems have to be taken into consideration in order to approach NCEP goal in HDL-C assays
Özet
Sunulan çalışmanın amacı serum homojenoz HDL-kolesterol ölçümlerinde kullanılan Polianyon Polimer (PPD) metodu için iki farklı tamponun 1998 yılında NCEP tarafından bildirilen performans kriterlerine uyumluluklarını incelemektir. Birinci PPD metodunda (PPD-1) Ftalik Asit tamponu (60 mmol/L, pH= 5.7) kullanılmakta olup ikincisinde ise (PPD-2) MES tamponu (2n-morpholine ethanosulphonic acid, 30 mmol/L, pH= 6.3) kullanıldı. Bu metodlar immuninhibisyon metoduyla (H) birlikte Technicon RA-XT analizörüne uygulandı. II metodu beta lipoproteinlere karşı oluşturulmuş antikorların tüm HDL dışı lipoproteinleri bloke etme prensibine dayanmaktadır. Bu üç metodun performansı ultrasantrifüj metoduyla kıyaslandı. Araştırmada kullanılan 96 numuneden 22 tanesinde trigliserid yüksek (> 200 mg/dl) , 28 tanesinde bilirubin yüksek (> 1.5 mg/dl) ve 46 tanesinde de hem bilirubin hem de trigliserid değerleri yüksek idi. Precision çalışmasında; with-in run ve between-run değerleri sırasıyla II için %4.21, 2.38; PPD-1 için %2.07, 20.13 ve PPD-2 için %2.10, 4.27 idi. Sistematik Hata değerleri II için % 5.21, PPD-1 için 13.2 ve PPD-2 için 22.34 idi. Random Hata değerleri H için % 4.66, PPD-1 için 39.4, ve PPD-2 için 8.37 idi. Total Eror değerleri II için %9.87, PPD-1 için 52.66 ve PPD-2 için 30.7 idi. Uyum sınırlan istatistiği uygulandığında ise tüm homojenoz metodlar arasında PPD-1 en fazla variabilite gösteren metod olarak bulundu. Sonuç olarak HDL-C ölçümü için ftalik asid tamponu kullanılan PPD-1 metodu 1998 NCEP kriterlerine uyum göstermemektedir