Journals / Türkbilig / 2009 / Cilt: 0 - Sayı: 18

UBEYDULLÂH HAN AS THE FOLLOWER OF YASAVÎ

Yesevî Takipçisi Olarak Ubeydullâh Han

Journal
Türkbilig
Pages
13–33
Publication Date
2022-11-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, certain examples from his hiqmats, especially those reflecting the Yasavi effects on his activities as a statesman are evaluated

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ubeydullah b.1488-1489/d.1539, who was the fourth khan of the Transoxiana Uzbeks, and whose family roots went back to Chingiz Khan, was son of Mahmud Sultan son of Ebu’l-Hayr Khan.
📊
Key Findings & Data:One of his works, titled Divân-i Hiqmat, is significant in this respect.
💡
Conclusion & Impact:In this article, certain examples from his hiqmats, especially those reflecting the Yasavi effects on his activities as a statesman are evaluated
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ubeydullâh Han · Şeybânîler · Ahmed-i Yesevî

Abstract

Ubeydullah b.1488-1489/d.1539, who was the fourth khan of the Transoxiana Uzbeks, and whose family roots went back to Chingiz Khan, was son of Mahmud Sultan son of Ebu’l-Hayr Khan. As the other sultans and khans belonging to Shaibanid dynasty, Ubeydullah Khan was a true-bred intellectual who wrote both in Arabic and Persian. For he had a good mastery of the Islamic theology, he was capable of translating the Quran into Turkish within the frame of Sunnite tradition. Ubeydullah Khan, as his uncle Shaibani Khan did, developed an original state administration system integrating Islamic canon law with Chingiz Khan’s acts. Ubeydullah Khan was brought up in a cultural environment where the Yasavi apprehension was predominant. One of his works, titled Divân-i Hiqmat, is significant in this respect. This work contains the poems written in the hiqmat style, normally not used in his other diwans. Ubeydullah Khan, besides “Ubeydî”, also used the appellations such as “Qul Ubeydî” or “Misqin Ubeydi”. In this article, certain examples from his hiqmats, especially those reflecting the Yasavi effects on his activities as a statesman are evaluated

Özet

Soyu Çingiz Han’a dayanan Maveraünnehir Özbeklerinin dördüncü hanı Ubeydullâh Han d.1488-1489/ö. 1539 , Ebu’l-Hayr Han’ın oğlu Mahmud Sultan’ın oğludur. Şeybânî sülalesine mensup diğer sultan ve hanlar gibi Ubeydullâh Han da Arapça ve Farsçayı eser verecek kadar iyi bilen, Kur’an’ı tercüme edebilecek ölçüde dinî bilimlere vakıf, koyu sünni gelenek içerisinde, dönemin en iyi hocalarından ders alarak yetişmiştir. Amcası Şeybanî Han gibi o da islâm fıkhını Çingiz Han yasaları ile birleştirerek bir devlet yönetimi anlayışı geliştirmiştir. Ubeydullâh Han, Yesevîlik anlayışının hâkim olduğu bir kültür çevresi içerisinde yetiştirilmiştir. Ubeydullâh Han’ın eserlerinden biri bu bakımdan çok önemlidir: Divân-ı Hikmet. Divân-ı Hikmet, Ubeydullah Han’ın divanlarında bulunmayan hikmet tarzında şiirlerini içermektedir. Ubeydullâh Han, hikmetlerinde ‘Ubeydî yanında Kul ‘Ubeydî, Miskin ‘Ubeydî mahlaslarını kullanmıştır. Bu makalede, Ubeydullah Han’ın yaşamı, hikmetlerinden örnekler ve özellikle kendi hikmetlerinden hareketle devlet adamı olarak icraatları üzerindeki Yesevî etkisi değerlendirilecektir

🔖

Cite This Article

SEYHAN, G. A. (2022). UBEYDULLÂH HAN AS THE FOLLOWER OF YASAVÎ. Türkbilig, Cilt: 0 - Sayı: 18, 13–33. https://ajindex.com/articles/620569

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ALPARSLAN, Neşe, 1968: Ubeydullah Han (Ubeydî) ve Divanının Edisyon Kritiği, İÜ. Edebiyat Fak. Türkiyat Enst. Tez Nu. 812 AŞKAR, Mustafa (2001),
  2. Tasavvuf Tarihi Literatürü, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayımları/2739. BARDAKÇI, M. Necmeddin (2002), “Şâh-ı Nakşbend ve Türk Dünyasındaki Etkileri”, Türkler, 5, Ankara: 552-560.
  3. BARTHOLD, V. V. (1990), Moğol İstilâsına Kadar Türkistan, (Hazırlayan: Hakkı Dursun Yıldız), Ankara:
  4. TTK. BARUTCU-ÖZÖNDER, Sema (1996), Muhâkemetü'l-Lugateyn. Ankara: TDK Yayın Nu. 656. BEKCANOV, İsmoil (1993), Hasanhoca Nisoriy Muzakkiri Ahbob (Dustlar Yadnoması), Toşkent: Abdulla Kadiri Nomıdagı Halg Merosi Naşriyeti. BREGEL, Y[uri] (1990), “The Khanate of Bukhara and Khorasan”, Enscyclopædia Iranica (Ed. Ehsan Yarshater), Routledge- Kegan Paul, Lndon-Boston and Henley: Vol IV p., 521-524.
  5. BREGEL, Y[uri] (1990), “Bukhara III After the Mongol Invasion”, Enscyclopædia Iranica (Ed. Ehsan Yarshater) Routledge- Kegan Paul, Lndon-Boston and Henley: Vol IV p. 515-521.
  6. BUELL, P. D. (1979), “Sino-Khitan administration in Mongol Bukhara”, Journal of Asian History, 13/2: 121-151.
  7. ECKMANN, János (1966), Chagatay Manual. Bloomington. ECKMANN, Jánosh (1988), Çağatayca El Kitabı, (Çev.: Günay Karaağaç), İstanbul.
  8. ECKMANN, Jánosh 1996), “Çağatay Dili Örnekleri IV Ubeydullâh Han’ın eserlerinden Parçalar”, Harezm, Kıpçak ve Çağatay Türkçesi Üzerine Araştırmalar, (Haz.:Osman Fikri Sertkaya), Ankara: 407-438.
  9. ERASLAN, Kemal (2000), Divan-ı Hikmet'ten Seçmeler. Ankara: Kültür Bakanlığı 1000 Temel Eser ERGİN, Muharrem (1949), “Câmi-ül-Me‘âni’deki Türkçe Şiirler”, TDED, 3, Ankara: 539- 569. FERİDUN BEG AHMED (1274/1858), Mecmua-i Münşa‘âtüs.-Salâtin [ikinci tab], İstanbul.
  10. GÜNDOĞDU, Abdullah (2002), “Şiban Han Sülalesi ve Özbek Ulusunun Teşekkülü”, Türkler, 8. Cilt, Ankara: 606-616. Fazlullâh Ruzbehânî HUNCÎ. Kitâb-i Sülûkü’l- Mülûk, BM. Or. 253. HAYITMETOV, A. (1994), Kul Ubeydî Vefâ Kılsang” Türkî Divândan Numûneler, Taşkent.[Tanıtması için bakınız: Özdarendeli, Çağrı (1997), “Abdulkadir Hayıtmetov, Çağatay Edebiyatında Kul Ubeydî”, Türk Kültürü, 413 (35) Ankara: Türk Kültürü Araştırmaları Enstitüsü Yay, 543-546.)
  11. HEREVİ, Najeeb Mayel (1999), Mozakker-i Ahbâb (Reminiscent of friends), Persian literature and culture in 10th Century hicrî, Sayyed Hassan Khājeh Naghib al-ashraf Bokharien Niknamed Nethārie, Neşr-i Merkez: Tehran. Hoca Ahmed Yesevî Özel Sayısı, Erdem. C2/21 1995,
  12. Ankara HOFFMAN, H. F.(1969),
  13. Turkish Literature, A Bio-Bibliographical Survey, Sect