AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBetween midazolam and propofol no difference were detected as for measured parameters.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
OBJECTIVE: Our goal is to evaluate the neuromuscular blocking effects of rocuronium with inhalation anesthetic sevoflurane and intravenous anesthetic propofol and midazolam via accelomyographic method. METHODS: Sixty patients aged 18-65 years undergoing extrathoracic and extraabdominal surgery with ASA I-II were included in the study and randomised into 3 groups. For induction. Propofol and remifentanil were used in Sevoflurane and Propofol groups and midazolam and remifentanil were used in the Midazolam group respectively. Anesthesia maintenance were done with sevoflurane, nitrous oxide and O2 inhalation in the Sevoflurane group, propofol, and remifentanil in the Propofol group and midazolam, and remifentanil infusion in Midazolam group. O2 and air inhalation in Propofol and Midazolam groups. Hundred µg kg-1 increasing doses of rocuronium were infused as the TW response of adductor pollicis muscle created by the neuromuscular stimulus were evaluated. Rocuronium infusion were stopped as soon as the TW response were depressed over % 95. Duration, recovery index and TOF % 70 time were recorded. ED50 and ED95 doses of rocuronium for specific groups were calculated with the Probit transformation method. RESULTS: In the Sevoflurane group, the ED50 and ED95 values of rocuronium were statistically significantly decreased relative to Propofol and Midazolam groups. In Midazolam and Propofol groups, the ED50 and ED95 values of rocuronium did not differ from each other statistically. In the Sevoflurane group; duration of clinical effectiveness of sevoflurane, recovery index and TOF 70 % time were significantly increased comparing to Propofol and Midazolom groups. Any difference in terms of these parameters did not exist between Propofol, and Midazolam groups. CONCLUSION: In the sevoflurane group, rocuronium’s neuromuscular blocking effects were significantly increased comparing to midazolam and propofol. Between midazolam and propofol no difference were detected as for measured parameters.
Özet
AMAÇ: Amacımız; inhalasyon anesteziklerinden sevofluran ve intravenöz anesteziklerden propofol ile midazolamın, rokuronyumun kas gevşetici özellikleri üzerine etkilerini, akseleromyografik yöntem ile değerlendirmektir.YÖNTEMLER: ASA I-II, 18-65 yaş arası, göğüs ve batın boşluğu dışı operasyon geçirecek 60 olgu, rastgele üç gruba ayrıldı. Gruplara; Sevofluran ve Propofol grubunda, propofol ve remifentanil, Midazolam grubunda, midazolam ve remifentanil ile indüksiyon yapıldı. Anestezi idamesi; Sevofluran grubunda, sevofluran, azotprotoksit ve O2 solutulması ile, Propofol grubunda propofol, remifentanil infüzyonu ve O2 ve hava solutulması ve Midazolam grubunda; midazolam, remifentanil infüzyonu ve O2 ve hava solutulması ile sağlandı. Yüz μg kg-1’lık artan dozlarda rokuronyum verilerek; adductor pollisis kasının nöromüsküler uyarıya verdiği TW cevabı değerlendirildi. TW yanıtı % 95’in üzerinde deprese edilince rokuronyum verilmesi kesildi. Klinik etki süresi, derlenme indeksi ve TOF % 70 süreleri kaydedildi. Probit dönüşüm yöntemi ile rokuronyumun gruplara özel ED50 ve ED95 dozları hesaplandı. BULGULAR: Sevofluran grubunda; rokuronyumun ED50 ve ED95 değerlerinin; Propofol ve Midazolam grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı azaldığı, Midazolam ve Propofol grupları arasında ise rokuronyumun ED50 ve ED95 değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı görüldü. Sevofluran grubunda; klinik etki süresi, derlenme indeksi ve TOF % 70 sürelerinin, Propofol ve Midazolam grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı olarak uzadığı görüldü. SONUÇ: Sevufluran, rokuronyumun nöromüsküler bloker etkisini midazolam ve propofole göre istatistiksel olarak anlamlı arttırdı, midazolam ile propofol arasında ise ölçümler açısından farklılık yoktu.