SavedAdd your journal

Journals / TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 21

KONYA EREĞLİ MÜZESİ’NDEN BİR ZEUS SUNAĞI

Nizam ABAY
Pages
199–208
Publication Date
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Zeus ikonografisinin stil ve işçilik yönünden benzer örneklerle karşılaştırılması sonucunda da sunak MS 3. yüzyıl sanatını, özellikle MS 200-215 tarihleri arasını yansıttığını göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Konya İli, Ereğli Müzesi’ne müsadere yoluyla gelen Roma Dönem’i özellikleri sergileyen bir sunak ele alınmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Farklı form ve stillerde karşımıza çıkan bu tip sunakların Roma Dönemi’nde kişisel veya dinsel tercihlerle evlerde ve başka kutsal alanlarda adak olarak kullanım gördükleri bilinmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Zeus ikonografisinin stil ve işçilik yönünden benzer örneklerle karşılaştırılması sonucunda da sunak MS 3. yüzyıl sanatını, özellikle MS 200-215 tarihleri arasını yansıttığını göstermiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sunak · Zeus · Roma Dönemi

Özet

Bu çalışmada Konya İli, Ereğli Müzesi’ne müsadere yoluyla gelen Roma Dönem’i özellikleri sergileyen bir sunak ele alınmaktadır. Buluntu yeri belli olmayan sunak, dikdörtgen prizma gövdeli olup yerel kireç taşından yapılmıştır. Farklı form ve stillerde karşımıza çıkan bu tip sunakların Roma Dönemi’nde kişisel veya dinsel tercihlerle evlerde ve başka kutsal alanlarda adak olarak kullanım gördükleri bilinmektedir. Stil olarak yerel taşra işçiliğini yansıtan Ereğli sunağının ön yüzünde görülen beş satırlık yazıt açıklanmaya çalışılırken ön ve yan yüzlerinde görülen figürler de ikonografik olarak yorumlanmıştır. Yapılan bu yorumlamayla sunak üzerinde yer alan bu figürler ve yazıtlar, Anadolu’da tapınım gören yerel kültler ve tanrı epitetleri hakkında bilgi vermesi açısından önem taşımaktadır. Nitekim sunağın ön yüzünde betimlenen figürün taşıdığı detaylardan ve bu detayların ilişkili olduğu karakterlerden yola çıkılarak yerel Zeus ikonografisi olabileceği fikri öne sürülmüştür. Bu Zeus büstü hem ikonografik hem kült açısından incelenip yorumlanmıştır. Zeus ikonografisinin stil ve işçilik yönünden benzer örneklerle karşılaştırılması sonucunda da sunak MS 3. yüzyıl sanatını, özellikle MS 200-215 tarihleri arasını yansıttığını göstermiştir.

🔖

Cite This Article

ABAY, N. (2022). KONYA EREĞLİ MÜZESİ’NDEN BİR ZEUS SUNAĞI. TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 21, 199–208. https://ajindex.com/articles/618180

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. ABAY, N., 2016, “Konya Koyunoğlu Müzesinde Roma Dönemine Ait İki Stel”, SEFAD 35, s. 329-342.
  2. AKÇAY, A., 2011, Arkeolojik ve Filolojik Belgeler Işığında Tabal Ülkesi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara). AKÇAY, T., 2017, Yunan ve Roma’da Ölü Kültü, Ankara.
  4. AKYÜREK ŞAHİN, N. E., 2002, Phrygia’da Çiftçi Tanrısı: Dii Brontonti Eukhen, (Ya- yımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi,
  5. Sos- yal Bilimler Enstitüsü, Antalya. AKYÜREK ŞAHİN, N. E., 2012, “Bithynia’dan Yeni Zeus Bronton Adakları”, Olba XX, s. 345-382.
  6. ANABOLU, M., 1984, “Batı Anadolu’da bulunan Hellenistik Çağ ve Roma İm- paratorluk Çağ’ı Girland Askılı Sunakları”, Sanat Tarihi Dergisi, 3 (3), s. 1-17.
  7. BALDIRAN, B., 2019, “Lykaonia Bölgesi Zeus Sunakları: Beyşehir - Seydişehir İlçeleri ve Civarı”, Amisos, C.4, S.7, s. 118-136.
  8. BERGES, D., 1986, Hellenistische Rundaltare Kleinasiens, Wasmuth Bu- chhandlung und Antiquariat KG, Berlin. CNG,, 1999,
  9. Classical Numismatic Group, Inc. CNG Auction 49, Lancester – London. COUİLLOUD-LE DİNAHET, M. T., 1991, “Autels monolithes et monolithoïdes de 1991 Délos’ in Etienne”, Ed. R. Etienne, M. Th. Le Dinahet, L’Espace sacrificiel dans les civilisa- tions méditerranéennes de l’Antiquité,Actes du colloque de Lyon, 4-7 juin 1988, Paris, p. 109-120.
  10. COULTON, J. J., 2005, “Pedestals as ‘altars’ in Roman Asia Minor”, Anatolian Studies, 55, p. 127-157. DREW–BEAR, T. / NAOUR, CH. 1990, “Divinités de Phrygie”, ANRW II, 18(3), s. 1907-2044.
  11. REW - BEAR, T. / THOMAS, C. M. / YILDIZTUR- AN, M., 1999,
  12. Phrygian Votive Steles, The Museum of Anatolian Civ- ilizations, Ankara.
  13. DINSTL, A., 1990 “Götter in Lykien”, Ed. Anon. Götter, Heroen, Herrs- cher in Ly-kien. Katalog der Ausstellung Schloss Sc- hallaburg, Wien-München, p. 132-133.
  14. FRASER, P. M., 1977,
  15. Rhodian Funerary Monuments, Oxford. HAKMAN, M., 2013 “Bir Anadolu Tanrısı Olarak Zeus’un Tabiat İle İlişkisi Üzerine Bir Gözlem”, ACTA TURCICA, 5 (1), s. 1-18.
  16. HORSLEY, G. H. R. / KEARSLEY, R. A., 1997, “A Paramone Text on a Family Funerary Bomos at Bur- dur Museum”, Anatolian Studies, 47, p. 51-55.
  17. HAWKINS, J. D., 2000 “Corpus of Hieroglyphic Luwian inscriptions Vol. 1, Parts 1-3,
  18. Inscriptions of the Iron Age. Berlin, New York 2000.
  19. KOCH, G., 2001,
  20. Roma İmparatorluk Dönemi Lahitleri, İstanbul.
  21. KARAÜZÜM, G., 2005 Doğu Kilikia (Olba) Bölgesi Lahitleri, (Yayımlanma- mış Yüksek Lisans Tezi), Mersin Üniversitesi,
  22. Sosyal Bi- limler Ensitüsü. KORKUT, T., 2008 “Adak Sunaklar Işığında Likya