Journals / Folklor/Edebiyat / 2010 / Sayı: 61

HISTORICAL DEVELOPMENT OF CONSTRUCTION AFFIXES WHICH INCLUDE PREPALATAL AND POSTPALATAL “G” FROM OLD TURKISH TO OLD ANATOLIAN TURKISH

BÜNYESİNDE ART VEYA ÖN DAMAK /G/ ÜNSÜZÜ BULUNDURAN YAPIM EKLERİNİN ESKİ TÜRKÇEDEN ESKİ ANADOLU TÜRKÇESİNE TARİHSEL SEYİRLERİ ÜZERİNE

Pages
43–72
Publication Date
2010-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Examples of construction affixes which include fore palate and rear palate consonants have been given from all historical written language of Turkish considering its functions of derivation from nouns or verbs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The progress of fore palate and rear palate consonants /g/ used in Old Turkish period within Modern Turkish have attracted attention of Turkish Language researchers.
📊
Key Findings & Data:But only general outline of rules were mentioned about them.
💡
Conclusion & Impact:Examples of construction affixes which include fore palate and rear palate consonants have been given from all historical written language of Turkish considering its functions of derivation from nouns or verbs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eski Türkçe · Eski Anadolu Türkçesi · Osmanlı Türkçesi

Abstract

The progress of fore palate and rear palate consonants /g/ used in Old Turkish period within Modern Turkish have attracted attention of Turkish Language researchers. But only general outline of rules were mentioned about them. In this article some specific cases of fore palate and rear palate consonants “g” which have been out of consideration of researchers are mentioned and their historical development throughout Old Turkish and Old Anatolian Turkish. Examples of construction affixes which include fore palate and rear palate consonants have been given from all historical written language of Turkish considering its functions of derivation from nouns or verbs.

Özet

Eski Türkçe döneminde görülen eklerde ön ve art damak /g/ ünsüzlerinin Batı Türkçesindeki seyri bir hayli dikkat çekicidir. Bu konu, Türk dili araştırmacılarının dikkatini çekmiş, ancak bünyesinde bu ünsüzleri bulunduran ekler üzerinde yapılan araştırmalarda çok genel bilgiler verilmiştir. Biz, bu makalede, bünyesinde art ve ön damak /g/ ünsüzlerini bulunduran yapım eklerinin Eski Türkçeden Eski Anadolu Türkçesine kadar uzanan bir dönem içindeki durumlarını, bir başka deyişle tarihsel seyrini ele alarak bugüne kadar dikkatlerden kaçmış olan bazı özel durumlara da değineceğiz. Makalemizde, isimden ya da fiilden türetme işlevleri de dikkate alınarak, ön seste veya son seste art damak ya da ön damak /g/ ünsüzlerinden birini bulunduran yapım eklerine bütün tarihsel Türk yazı dillerinden örnekler verilmiştir.

🔖

Cite This Article

Gökçe, A. (2010). HISTORICAL DEVELOPMENT OF CONSTRUCTION AFFIXES WHICH INCLUDE PREPALATAL AND POSTPALATAL “G” FROM OLD TURKISH TO OLD ANATOLIAN TURKISH. Folklor/Edebiyat, Sayı: 61, 43–72. https://ajindex.com/articles/60421

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akar, Ali (2004), “-İAn Eki”, V. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri I,20- 26 Eylül 2004, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 855/I Akkuş, Muzaffer ( 995), Kitāb-ı İunya, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 592 Arat, Reşit Rahmeti (1979),
  2. Kutadgu Bilig III İndeks, İstanbul: TKAE Yayınları: 47 Arat, Reşit Rahmeti (1991), Kutadgu Bilig I Metin, 3. baskı, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 458 Ata, Aysu (1997a), Úıãaãü’l-Enbiyā (Peygamber Kıssaları) I Giriş-Metin-Tıpkıbasım, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 681-1
  3. Ata, Aysu (1997b), Úıãaãü’l-Enbiyā (Peygamber Kıssaları) II Dizin, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 681-2
  4. Ata, Aysu (1998), Nehcü’l-Ferādìs III Dizin-Sözlük, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 518 Ata, Aysu (2002),
  5. Harezm-Altınordu Türkçesi, İstanbul: Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi: 36 Banguoğlu, Tahsin (1990), Türkçenin Grameri, 3. baskı, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 528 Caferoğlu, Ahmet (1993), Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, 3. baskı, İstanbul:
  6. Enderun Kitabevi Canpolat, Mustafa (1995), Lisānü’ù-Ùayr, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 626 Clauson, Sir Gerard (1972), An Etymological Dictionary Pre-Thirteenth Century Turkish, Oxford: Clarendon Press Eckmann, János (1988a), “Harezm Türkçesi”, (çev. Mehmet Akalın), 2. baskı, Tarihî Türk Şiveleri, Ankara: TKAE Yayınları: 73, s. 173-210
  7. Eckmann, János (1988b), “Çağatayca”, (çev. Mehmet Akalın), 2. baskı, Tarihî Türk Şiveleri, Ankara: TKAE Yayınları: 73, s. 211-245
  8. Eckmann, János (1988c), Çağatayca El Kitabı, (çev. Günay Karaağaç), İstanbul: Edebiyat Fakültesi Yayınları: 3412 Eraslan, Kemal (1980),
  9. Eski Türkçede İsim-Fiiller, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları: 2731 Ercilasun, Ahmet B. (1995), “Kâşgarlı Mahmud’da -SĀ- / SĒ- Eki”, TD, 521: 449-455
  10. Erdal, Marcel (1991),
  11. Old Turkic Word Formation, Vol. I-II, Otto Harassowitz, Wiesbaden. Eren, Hasan (1999),
  12. Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Ankara Ergin, Muharrem (1980), Türk Dil Bilgisi, 5. baskı, İstanbul:
  13. Boğaziçi Yayınları Ersoylu, Halil (2001), Lokmanî Dede, Menâkıb-ı Mevlânâ, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 783 Gabain, A. von (1988), Eski Türkçenin Grameri (çev. Mehmet Akalın), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 532 Gülsevin, Gürer (1997),
  14. Eski Anadolu Türkçesinde Ekler, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 673 Gülsevin, Gürer -Boz, Erdoğan (2004),
  15. Eski Anadolu Türkçesi, Ankara:
  16. Gazi Kitabevi Hacıeminoğlu, Necmettin (1991),
  17. Türk Dilinde Yapı Bakımından Fiiller, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları: 1348 Hacıemi