Journals / Folklor/Edebiyat / 2016 / Cilt: 22 - Sayı: 86

SÖZLÜ, YAZILI VE ELEKTRONİK KÜLTÜR ORTAMLARINDA BİLMECEDEN BULMACA VE BİLGİ YARIŞMASINA DÖNÜŞÜM

Pages
109–126
Publication Date
2016-05-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Böylece kültürel değişim bağlamında bilmeceden bulmaca ve bilgi yarışmasına dönüşüm konusu tartışılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kültür ürünleri, çeşitli nedenlere bağlı olarak zamanla değişime uğrar.
📊
Key Findings & Data:Türk kültüründe ilk yazılı örneklerine 14. yüzyılda rastlanan bu ürün, kişileri eğlendirme, düşündürme ve bilgilendirme gibi genel işlevlere sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Böylece kültürel değişim bağlamında bilmeceden bulmaca ve bilgi yarışmasına dönüşüm konusu tartışılmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:bilmece · bulmaca · bilgi yarışması

Özet

Kültür ürünleri, çeşitli nedenlere bağlı olarak zamanla değişime uğrar. Bu değişim biçim, içerik, icra ve işlev gibi oldukça geniş bir yelpazede meydana gelebilir. Aslında değişim, zamana yayılmış bir süreçtir ve bu süreç, bir kültür ögesinin yeni formlarda varlığını devam ettirmesi ya da tamamen yok olmasıyla sonuçlanabilir. Bu konuda en önemli özellik, söz konusu kültür ögesinin işlevselliğini devam ettirip ettiremediğidir. Başka bir deyişle, herhangi bir kültür ögesi, artık işlevini tamamlamışsa ve yerine geçecek daha güçlü bir alternatifle karşılaşmışsa, değişme ya da yok olma sürecine girmiş demektir. Bu açıdan toplumların sözlü kültür ortamından, önce yazılı, ardından da elektronik kültür ortamına geçişleri birçok kültürel ürünün değişip dönüşmesine hız kazandırmıştır. Türk kültüründe, özellikle işlev açısından değişim ya da dönüşüme uğrayan kültür ürünlerinden birini bilmece oluşturur. Bilmece, soru-cevap prensibine dayanan geleneksel bir sözlü kültür ürünüdür. Türk kültüründe ilk yazılı örneklerine 14. yüzyılda rastlanan bu ürün, kişileri eğlendirme, düşündürme ve bilgilendirme gibi genel işlevlere sahiptir. Sözlü kültür ortamında yüzyıllarca yaşatılmış olan bilmece, bu işlevlerini yazılı kültür ortamında bulmacaya, elektronik kültür ortamında da bilgi yarışmasına bırakmış durumdadır. Bu çalışmada bilmece, bulmaca ve bilgi yarışması kavramları sözlü, yazılı ve elektronik kültür ortamları içinde kısaca değerlendirilmiş ve bilmece türü, bulmaca ve bilgi yarışması türleriyle karşılaştırılmıştır. Böylece kültürel değişim bağlamında bilmeceden bulmaca ve bilgi yarışmasına dönüşüm konusu tartışılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÇEVİK, M. (2016). SÖZLÜ, YAZILI VE ELEKTRONİK KÜLTÜR ORTAMLARINDA BİLMECEDEN BULMACA VE BİLGİ YARIŞMASINA DÖNÜŞÜM. Folklor/Edebiyat, Cilt: 22 - Sayı: 86, 109–126. https://ajindex.com/articles/60040

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Alperen, Altan (1996). “Folklor ve Edebiyatın Unutulan Unsuru: Bilmeceler”. Millî Folklor, IV, 31-32: 117-125.
  2. Alptekin, Ali Berat (2006). “Türk Masallarında Karşılaştığımız Bilmecemsi Unsurlar”. Prof. Dr. Saim Sakaoğlu’na Armağan, (Haz.: Ali Berat Alptekin), Konya: Kömen-SOTA Yayınları, 334-361.
  3. Anderson, Ken t (1978). Television Fraud/The History and Implications of the Quiz Show Scandals. USA: Greenwood Press Inc. Arun, Özgür (2010). “Türkiye’de Televizyon Alanının Sosyal Yapısı ve Televizyon Alanında Kültürel Tüketim Pratikleri”. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Assmann, Jan (2015). Kültürel Bellek. (Çev.: Ayşe Tekin), İstanbul:
  4. Ayrıntı. Aytaç, Gürsel (2002). Edebiyat ve Medya-Kitaptan Ekrana Edebiyat. Ankara:
  5. Kültür Bakanlığı. Balta, Elif Emine (2013). “Bilmecelerin Dil-Düşünce Bağlamında Eğitimdeki Yeri ve Önemi”. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, VIII, 1: 891-899.
  6. Başgöz, İlhan ve A. Tietze (1999). Türk Halkının Bilmeceleri. Ankara:
  7. Kültür Bakanlığı. Başgöz, İlhan (1986). Folklor Yazıları. İstanbul:
  8. Adam. Binark, Mutlu (2015). “Yeni Medya Özel Sayısı Hakkında: Neden?”. Folklor/Edebiyat, XXI, 83: 9-18.
  9. Boratav, Pertev Naili (1997). 100 Soruda Türk Halk Edebiyatı. İstanbul:
  10. Gerçek. Boyraz, Şeref (2009). “ ‘Okuntu’dan Davetiyeye Bir Dönüşümün Anatomisi”. Millî Folklor, XI, 84: 87-96. Çelebioğlu, Âmil ve Y. Z. Öksüz (1979). Türk Bilmeceler Hazînesi. İstanbul:
  11. Ülker. Çevik, Mehmet (2014). “Kültürel Değişim, Gelenek ve Türk Halk Hikâyeciliği”. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, IX, 12: 113-123.
  12. Çobanoğlu, Özkul (1999). “Sözlü Kültürden Yazılı Kültür Ortamına Geçiş Bağlamında Erken Dönem Osmanlı Tarihlerinden Âşıkpaşazâde’nin Epik Karakteri Üzerine Tespitler”. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Osmanlı Devleti’nin Kuruluşunun 700. Yılı Özel Sayısı, 65-82.
  13. Çobanoğlu, Özkul (2000). Âşık Tarzı Kültür Geleneği ve Destan Türü. Ankara:
  14. Akçağ. Dağtaş, Erdal ve O. Yıldırım (2015). “İnternet ve Sosyal Ağlar Dolayımlı Gündelik Yaşam Pratikleri: Anadolu Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Mikro Alan Araştırması”. Folklor/Edebiyat, Dilçin, Cem (1997). Örneklerle Türk Şiir Bilgisi. Ankara:
  15. Türk Dil Kurumu. Dursun, Onur ve D. Evirgen (2014). “Bilginin Popüler Kültür-Popüler Kültürün Bilgi Aracı Olarak Kullanıldığı Bir Alan: Yarışma Programları”. Global Media Journal,