Journals / Folklor/Edebiyat / 2018 / Cilt: 24 - Sayı: 93

OSMANLI EĞLENCE HAYATINDA BİR ALT KÜLTÜR MÜZİKLİ KAHVEHÂNE: AMANE KAHVEHÂNELERİ

Pages
35–53
Publication Date
2018-02-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgulara göreAmane, alt kültüre temellen çokkültürlü bir eğlence mekânı ve müzik türü olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osmanlı’da eğlence hayatının çeşitli kültürel düzeylere hitabeden mekânları bulunmaktaydı ve bumekânların neredeyse hepsi müzikliydi.
📊
Key Findings & Data:Bu mekânlardan biri olan kahvehâneler, kendi içinde çeşitleriolması nedeniyle diğer müzikli eğlence mekânlarından farklılık göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bulgulara göreAmane, alt kültüre temellen çokkültürlü bir eğlence mekânı ve müzik türü olarak tespit edilmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:sosyal sınıflar · alt kültür · Osmanlı

Özet

Osmanlı’da eğlence hayatının çeşitli kültürel düzeylere hitabeden mekânları bulunmaktaydı ve bumekânların neredeyse hepsi müzikliydi. Bu mekânlardan biri olan kahvehâneler, kendi içinde çeşitleriolması nedeniyle diğer müzikli eğlence mekânlarından farklılık göstermektedir. Bu da kahvehânelerinincelenmesi için bir neden oluşturur. Kahvehâneler üzerine yazılmış çeşitli araştırmalar bulunmaklabirlikte, Amane Kahvehâneleri konusunda hiç araştırma yapılmadığı görülmüştür. Makalenin anakonusu Osmanlı eğlence hayatında bir çalgılı kahvehâne çeşidi olan Amane Kahvehânelerininsosyal sınıf örgüsü içerisinde alt kültürel özellikleridir. Müzikli kahvehâne çeşitleri arasında AmaneKahvehânelerinin ne olduğu ve nasıl bir müziksel ve kültürel yapıya sahip olduğu bu araştırmanın temelproblemi olmuştur.Makalede temel problemden yola çıkarak Osmanlı dönemi ev dışı sosyal yaşamındakahve içme alışkanlığı ekseninde oluşan, eğlence ve sohbet mekânı kimliğinde varlık gösterenkahvehâne kavramının bir kültür ögesi olarak yaygınlığı değerlendirilip Amane Kahvehânelerininözellikleri belirlenmiştir. Kahvehâne kültüründeki müziğin türü, biçimi ve icra şekillerinin nasılolduğu ve Amane olgusunun müziksel özellikleri belirlenmiştir.Bu müziklikahvehânelerin müzikselögeleri, icracıların kimlikleri ve neden alt kültürel niteliğe sahip olduğuçalışmanın kapsamındadır.Müzikolojinin tarihsel yöntemi çerçevesindeki bu araştırmanın verileri literatür tarama tekniğiyletoplanmış ve ulaşılan kaynaklar analiz edilerek uygun olan veriler değerlendirilmiştir. Bulgulara göreAmane, alt kültüre temellen çokkültürlü bir eğlence mekânı ve müzik türü olarak tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

DEMİR, M. (2018). OSMANLI EĞLENCE HAYATINDA BİR ALT KÜLTÜR MÜZİKLİ KAHVEHÂNE: AMANE KAHVEHÂNELERİ. Folklor/Edebiyat, Cilt: 24 - Sayı: 93, 35–53. https://ajindex.com/articles/59958

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Ahmet R. (1990). Muharrir Bu Ya. H. Dizdaroğlu (Haz.). İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı. Akyazıcı Özkoçak, S. (2009). Kamusal Alanın Üretim Sürecinde Erken Modern İstanbul Kahvehaneleri. A. Yaşar (Ed.),Osmanlı Kahvehâneleri: Mekân, Sosyalleşme, İktidar içinde (s. 17-36). İstanbul:
  2. Kitap. Altınay, A. R. (1936,24 Şubat). Eski İstanbul Kahvehâneleri. Akşam. Alus, S. M. (1995). İstanbul Kazan Ben Kepçe. (1. Baskı). N. Sakaoğlu (Haz.). İstanbul:
  3. İletişim. Alus, S. M. (1997). Masal Olanlar. N. Akbayar (Haz.). İstanbul:
  4. İletişim. Anastassiadou, M. (1999). Son Osmanlılar Döneminde Selanik Kahvehâneleri. H. Desmet-Gregoire ve F. Georgeon (Ed.), Doğu’da Kahve ve Kahvehaneler içinde (s. 87-99). M. Atik&E. Özdoğan (Çev.). İstanbul:
  5. Yapı Kredi. Avelot, H. (1897).Croquis de Grèce et de Turquie, 1896-1897. Autour de l’Archipel, textes et dessins d’Henri Avelot. A. Mame (Ed.) Tours: Alfred Mame et fils, editeurs. Ayangil, R. (1994). Kanto. Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi (Cilt. 4, s. 419-420). İstanbul: Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı. Balıkhâne Nazırı, A. R. (t.y.). Bir Zamanlar İstanbul. N. A. Banoğlu (Haz.). İstanbul:
  6. Tercüman. Beyru, R. (2000). 19. Yüzyılda İzmir’de Yaşam. İstanbul:
  7. Literatür. Birsel, S. (1983). Kahveler Kitabı. Ankara:
  8. Türkiye İş Bankası. Chianis, S., Brandl, R. M. (2001). Greece: Traditional Music. The New Grove Dictionary of Music and Musicians, 2. (S. Sadie, & J. Tyrrell,) Londra: Macmillan Publishers.
  9. Clarke, J.(1976). Style. S. Hall&T. Jefferson (Ed.), Resistance Through Rituals: Youth Subcultures in Post-War Britain içinde (s. 175-191). London: Hutchinson. Clarke, J., Hall, S., Jefferson, T., Roberts, B. (2005).Subcultures, Cultures and Class [1975]. K. Gelder (Ed.), The Subcultures Reader (Second edition) içinde (s. 94-104).London and New York: Routledge. Cohen, A. K. (1955). Delinquent boys: The culture of the gang. Glencoe, Ill: Free Press.
  10. Cohen, Albert K. and James F. Short, Jr., “Research in Delinquent Subcultures,” The Journal of Social Issues, XIV, No. 3, 1958, pp. 20-37.
  11. Dilbaz, M. (1983). Ahenk Gazetesi Bibliyografyası 1914-1930. (Yayınlanmamış Bitirme Ödevi). İzmir: Ege Üniversitesi/ Edebiyat Fakültesi/Türk Dili ve Edebiyat Bölümü, İzmir.
  12. Dubin, M., Pissalidhes, G. (1999). Grecee: Song of the Near East. S. Broughton, M., Ellingham& R. Trillo (Ed.), World Music: Africa, Europe and the Middle East içinde (s. 126-142). London: Rough Gudes. Emeksiz, A. (2009). İstanbul Kahvehâneleri. F. Özdem (Haz.), Karaların Ve Denizlerin Sultan