Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 97

İlkokul 3. Sınıf Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi

Pages
744–780
Publication Date
2019-09-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İlkokula yeni başlayan bazı öğrencilerin yaşadığı okula uyum sorunları daha üst sınıflarda kaygı ve depresyon belirtileri şeklinde devam ederek öğrencilerin akademik başarılarını, arkadaşlarıyla ilişkilerini, sınıf içi davranışlarını etkileyebilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı, ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin kaygı ve depresyon düzeylerinin hem kendi algıları hem de velilerinin algıları doğrultusunda belirlenmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:öğrenci · kaygı · fobi

Özet

İlkokula yeni başlayan bazı öğrencilerin yaşadığı okula uyum sorunları daha üst sınıflarda kaygı ve depresyon belirtileri şeklinde devam ederek öğrencilerin akademik başarılarını, arkadaşlarıyla ilişkilerini, sınıf içi davranışlarını etkileyebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin kaygı ve depresyon düzeylerinin hem kendi algıları hem de velilerinin algıları doğrultusunda belirlenmesidir. İstanbul’da ilkokulda okumakta olan 207 üçüncü sınıf öğrenci ve velilerine ayrılık kaygısı, genel kaygı, panik bozukluk, fobi, OKB, depresyon alt testlerinin olduğu Çocuklar için Kaygı ve Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Nicel araştırma yöntemi ve tarama modelinin uygulandığı çalışmada ayrılık kaygısı (p=.044) ve panik bozuklukta (p=.018) kızlar ve erkekler arasında erkekler aleyhine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Velilerin kendi çocuklarını değerlendirmelerinde, kızlar ve erkekler açısından anlamlı bir farklılık yoktur. Tüm alt testler açısından incelendiğinde erkek öğrenciler %1.1- %10.9, kız öğrenciler %3.4 - %10.1 arasında değişen oranlarda sınır düzeyde rahatsızlığa sahip olduklarını bildirirlerken, yüksek düzeyde rahatsızlığa sahip olduğunu bildiren erkek öğrencilerin oranı % 4.3 - %12, kız öğrencilerin ise % 1.1- %6.7 arasında değişmektedir Sonuçta erkek ve kız öğrencilerin kaygı düzeyleri birbirine yakındır ve sınırda görülen kaygı oranları da alanyazındaki diğer araştırmalarla örtüşmektedir. Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

TOSUN, Ü., ZORLU, A. (2019). İlkokul 3. Sınıf Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 97, 744–780. https://ajindex.com/articles/59894

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Akgün, N. (1989). Obsesyonel nevroz saplantı-zorlantı bozukluğu, İstanbul: Nobel Tıp. Ankay,A. (2013) Ruh sağlığı ve davranış bozuklukları. İstanbul:
  2. Nobel Tıp. Arkonaç, O. (1989).
  3. Acil psikiyatri, İstanbul:
  4. Nobel Tıp Austin, V.L. ve Sciarra, D.T. (2012). Çocuk ve ergenlerde duygusal ve davranışsal bozukluklar, M.Özekes (Ed.), Ankara: Nobel. Bahalı,K., Tahiroğlu,A.Y., Avcı,A. (2009).Okul reddi olan çocuk ve ergenlerin klinink özellikleri. Anatolia Journal of Psychiatry 2009,10:310-317 file:///C:/Users/Lenovo/Downloads/Okul_reddi_olan_cocuk_ve_ergenlerin_klinik_ozellik.pdf Baştürk, R. (2011). Bütün yönleriyle SPSS örnekli nonparametrik istatistiksel yöntemler. Ankara: Anı. Bourne,E.J. (2010). The anxiety & phobia workbook. ABD: New Harbinger. Butcher, J.N., Mineka,S.ve Hooley,J.M. (2013) Anormal Psikoloji. İstanbul:
  5. Kaknüs Büyüköztürk, Ş. (2006) Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  6. Pegem Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün,Ö.E., Karadeniz,Ş., Demirel,F.(2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Corey,G. (2005). Psikolojik danışma, psikoterapi kuram ve uygulamaları. Ankara: Mentis Demir,T., Eralp-Demir, D., Türksoy,N.,Özmen,E. ve Uysal,Ö. (2000) Çocuklar için sosyal anksiyete ölçeğinin geçerlik ve güvenilirliği. Düşünen Adam, 13 (1): 42-48 http://www.dusunenadamdergisi.org/ing/dergipdf/dusunen_adam_dergisi_24afead7f9814ed69 5977a1fc21d1213.pdf DSM-4 (2000). Amerikan Psikiyatri Derneği. DSM-4 Tanı Ölçütleri. Ankara: HYB ve Boylam Psikiyatri Enstitüsü. DSM-5 (2013). Amerikan Psikiyatri Derneği. DSM-5 Tanı Ölçütleri. Ankara: HYB ve Boylam Psikiyatri Enstitüsü. Ertürk, Y.D. ve Gül, A.A. (2006). Çocuğunuzu televizyona teslim etmeyin. Ankara: Nobel. Görmez,V.Kılıçaslan,A.Ebesutani, C. (2017). Psychometric properties of the parent version of the revised child anxiety and depression scale in a clinical sample of Turkish children and adolescents. Child Psychiatry Human Development. 2017, 48 (6): 922-933.
  7. Güleç, C. (2006) Psikiyatrinin A-B-C’si. İstanbul:
  8. Say. Karasar, N.(2000). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara:Nobel Kauffman,J.M. ve Landrum,T.J.(2015). Dugusal ve davranışsal bozukluğu olan çocukların ve gençlerin özellikleri. Ankara: Nobel Kring,A.M., Johmson,S.L., Davison,G. Ve Neale,J. (2014). Abnormal psychology. Singapure: Wiley Manassis,K. ve Monga,S. (2001). A therapeutic approach to children and adolescents with anxiety disorders and associated comorbid conditions. Child & Adolescent Psyciatry, January 2001, Volume 40, Is