Journals / Ortaçağ Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Switching Sides During Warfare in The Middle Ages

Orta Çağ’da Savaş Esnasında Yaşanan Taraf Değiştirmeler

Pages
109–120
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, besides the Byzantine Empire, the wars between the regional beys and governors of the Great Seljuk State constitute the content of the study.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Middle Ages covers a very wide period and it is known that there were many changes of sides in wars during this period.
📊
Key Findings & Data:It is not possible to mention all of the defections in this study, but as far as we have determined, some wars have been tried to be explained by classifying them in order to set an example for the given categories.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, besides the Byzantine Empire, the wars between the regional beys and governors of the Great Seljuk State constitute the content of the study.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Taraf Değiştirme · Orta Çağ · İhanet

Abstract

The Middle Ages covers a very wide period and it is known that there were many changes of sides in wars during this period. It is not possible to mention all of the defections in this study, but as far as we have determined, some wars have been tried to be explained by classifying them in order to set an example for the given categories. Wars of switching sides can be divided into sub-headings, but we see that it is divided into two in general. These; Changes in sides during the war and changes in sides made just before the war. It is examined how the common defections in the Middle Ages were handled by the commanders and leaders, and what they did to turn the situation in their favor. In this context, among the preparations made in the pre-war phase, the commanders who tend to change sides and the commanders who are exposed to changing sides should also be evaluated. While some commanders were trying to win the war before the war, others focused only on the moment of war and overlooked many things. Such developments have an impact on the size of the change of sides. The wars mentioned in the study are mostly wars that took place in Anatolia and the Middle East, and as a period, the XI. century and beyond. Therefore, besides the Byzantine Empire, the wars between the regional beys and governors of the Great Seljuk State constitute the content of the study.

Özet

Orta Çağ çok geniş bir dönemi kapsamakta ve bu dönemde, savaşlarda çok sayıda taraf değiştirme hadiselerinin yaşandığı bilinmektedir. Taraf değiştirmelerin tümüne bu çalışmada değinmemiz mümkün değil, ancak tespit ettiğimiz kadarıyla, verilen kategorilere örnek olması açısından bazı savaşlar sınıflandırılarak anlatılmaya çalışılmıştır. Taraf değiştirme savaşları kendi içerisinde alt başlıklara ayrılabilmektedir ancak genel itibariyle ikiye ayrıldığını görmekteyiz. Bunlar; Savaş esnasında gerçekleşen taraf değiştirmeler ile savaştan hemen önce alınan kararlarla gerçekleşen taraf değiştirmeler. Orta Çağ’da yaygın bir şekilde gerçekleşen taraf değiştirmelerin komutanlar ve liderler tarafından ne şekilde ele alındığı, durumu kendi lehlerine çevirebilmek için neler yaptıkları incelenmektedir. Bu bağlamda savaş öncesi evrede yapılan hazırlıklar arasında taraf değiştirmeye meyleden komutanlar ile taraf değiştirmeye maruz kalan komutanlar da ayrıca değerlendirilmelidir. Bazı komutanlar savaşı savaştan önce kazanma gayretindeyken bazıları da yalnızca savaş anına odaklanarak pek çok şeyi gözden kaçırmıştır. İşte bu gibi gelişmeler taraf değiştirmelerin boyutlarına etki etmektedir. Çalışmada bahsi geçen savaşlar daha çok Anadolu ve Ortadoğu coğrafyasında meydana gelen savaşlar olup dönem olarak ise XI. yüzyıl ve sonrasına ağırlık verilmiştir. Dolayısıyla Bizans İmparatorluğunun yanı sıra Büyük Selçuklu Devleti, bölge bey ve valileri arasında gerçekleşen savaşlar çalışmanın içeriğini oluşturmaktadır.

🔖

Cite This Article

BİLİNİR, S. (2022). Switching Sides During Warfare in The Middle Ages. Ortaçağ Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 109–120. https://ajindex.com/articles/585692

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. A. A. Vasiliev, Bizans İmparatorluğu Tarihi, Çev. Arif Müfid Mansel, C. I, Maarif Matbaası, Ankara 1943. Abûl Farac, Abû’l Farac Tarihi, C.II, (Çev. Ömer Riza Doğrul), TTK, Ankara 1999.
  2. Ahmed b. Mahmud, Selçuknâme, (Haz. Erdoğan Merçil), Bilge Kültür Sanat Yayınları, İstanbul 2011. Aka İsmail, “Timur”, DİA, C.XLI, İstanbul 2012, ss. 173-177. Aksarayî, Müsâmeretü’l-Ahbâr, (Çev. Mürsel Öztürk), TTK, Ankara 2000.
  3. Alphonse de Lamartine, Osmanlı Tarihi, (Çev. Serhat Bayram), Kapı Yayınevi, İstanbul 2008.
  4. Anonim, Tevârîh-i Âl-i Osman, Neşr. F.Gıese, Haz. Nihat Azamat, Marmara Üniversitesi Yayınları,
  5. Edebiyat Fakültesi Yayınları, İstanbul 1992. Âşıkpaşazade, Tevârîh-i Âl-i Osman (Osmanoğullarının Tarihi), (Çev. Beşir Güneş), Çağdaş Kitabevi, İstanbul 2021. Azimî, Azimî Tarihi, (Çev. Ali Sevim), 2. Baskı,
  6. TTK, Ankara 2006. Baykara Tuncer, “İnançoğulları”, DİA, C.XXII, İstanbul 2000, ss. 263-264. Bezer Gülay Öğün, “Müslim b. Kureyş”, DİA, C. XXXII, İstanbul 2006, ss. 94-95. Bilinir Sedat, “Malazgirt Savaşının Kaderine Etki Eden Gelişme Kapsamında İstihbarat Teşkilatının Değerlendirilmesi”, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 16, Sayı: 44, Hatay 2019, ss. 1-13.
  7. Bilinir Sedat, Ortaçağ’da Türklerin Halep Hâkimiyeti, Duvar Yayınevi, Ankara 2021. Bundârî, Zübdetü’n-Nusra ve Nuhbetü’l Usra, İran ve Horasan Selçukluları Tarihi, (Çev. Kıvameddin Burslan), Maarif Matbaası, İstanbul 1943. El-Hüseynî, Ahbarü’d-devleti’s-Selçukiyye, (Çev. Necati Lügal), TTK, Ankara 1999.
  8. Emecen Feridun M., İlk Osmanlılar ve Batı Anadolu Beylikler Dünyası, 3.Baskı,
  9. Timaş Yayınevi, İstanbul 2016.
  10. Emecen Feridun M., Osmanlı İmparatorluğu’ nun Kuruluş ve Yükseliş Tarihi (1300-1600),
  11. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul 2015. Halaçoğlu Yusuf, “Ankara Savaşı”, DİA, C. III, İstanbul 1991, ss. 210-211.
  12. Hammer J. Von, Osmanlı İmparatorluğu Tarihi, C. I, İlgi Kültür Sanat Yayınevi, İstanbul 2007.
  13. Ioannes Zonaras, Tarihlerin Özeti, (Çev. Bilge Umar), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul 2008.
  14. İbn Fazlan, Seyahatnâme, (Trc. Ramazan Şeşen), Bedir Yayınevi, İstanbul 2016.
  15. İbn Kesir, El-Bidaye ve’n-Nihaye (Büyük İslam Tarihi), C.IV, (Çev. Mehmet Keskin), Çağrı Yayınları, İstanbul 2017. İbnü’l Adîm, Zübdetü’l Haleb min Târihi Haleb’te Selçuklular, (Trc. Ali Sevim), TTK, Ankara 2014. İbnü’l Esir, el-Kamil fi’t-Tarih, C. X, Bahar Yayınları, (Çev. Abdülkerim Özaydın), İstanbul 1991. İbnü’l Verdi, Tetimmetü’l Muhtasar fi Ahbari’l-Beşer, (Trc. Mustafa Alican), Kroni