Journals / Nüsha / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 36

Tenses in arabic conditionals

Arapça şart cümlelerinde zaman

Journal
Nüsha
Pages
83–108
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Even though Turkish conditionals display structural similarities with conditionals in Arabic, some tenses, especially indirect past tense do not have the exact equivalents in Arabic conditionals.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The issue of tenses in classical Arabic language works has not been analyzed sufficiently.
📊
Key Findings & Data:Interest in this subject has increased in recent periods.
💡
Conclusion & Impact:Even though Turkish conditionals display structural similarities with conditionals in Arabic, some tenses, especially indirect past tense do not have the exact equivalents in Arabic conditionals.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The issue of tenses in classical Arabic language works has not been analyzed sufficiently. Interest in this subject has increased in recent periods. Most of the Arabic conditionals refer to future time. Conditionals constructed using such words as Lev, levlâ, lemmâ and kullemâ and the verb structure in+kâne+el-fi llu l-mâdî, however, refer to past time. Even though Turkish conditionals display structural similarities with conditionals in Arabic, some tenses, especially indirect past tense do not have the exact equivalents in Arabic conditionals.

Özet

Klasik Arap dili eserlerinde zamanlar üzerinde yeterince durulmamışsa da son dönemlerde bu konuya ilgi artmıştır. Bu çerçevede şart cümlelerindeki zaman konusu da gündeme gelmiştir. Arapça şart cümlelerinin çoğu gelecek zaman anlamındadır. Lev, levlâ, lemmâ ve kullemâ kelimeleri ile kurulan şart cümleleri ile in+kâne+mâzi fiil yapısı ise geçmiş zaman manasındadır. Türkçe şart cümleleri ile karşılaştırıldığında yapı olarak benzerlikler var ise başta dolaylı geçmiş zaman olmak üzere bazı zamanların Arapça şart yapısında tam karşılığının bulunmadığı görülmektedir.

🔖

Cite This Article

AYDIN, A. (2022). Tenses in arabic conditionals. Nüsha, Cilt: 0 - Sayı: 36, 83–108. https://ajindex.com/articles/584841

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aşçıoğlu Osman, “Arap Dilinde Şart Kipi”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı:4, Bursa, 1992.
  2. Baguoğlu, Tahsin, Türkçenin Grameri, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2000.
  3. Bulak, Şahap, “Tarihî ve Çağdaş Türk Yazı Dillerinde Şart Kipi”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 30, Konya, 2011.
  4. Develi, Hayati, “sA Morfemli Yardımcı Cümleler ve Bunlarla Kurulan Birleşik Cümleler Üzerinde Bir İnceleme”, http://www.tdkdergi.gov.tr/TDA/1995/1995_5_Develi.pdf. Ebu’l-Bek⒠Ya‘îş b. Alî, Şarhu’l-Mufassal, Dâru’l-Kutubi’lİlmiyye, Beyrut, 2001. Esterâbâdî, Radiyu’d-Dîn, Şerhu’r-Radiyalâ’l-Kâfiye, Câmiatu’lİmam Muhammed b. Suûd el-İslâmiyye, Riyad, 1993. Hudarî, Muhammed b. Mustafâ, Hâşiyetu’l-Hudarî ‘alâ Şerhi İbn ‘Akîl, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 2003. Emrullah İşler & Musa Yıldız, Arapça Çeviri Kılavuzu, Elif Yayınları, İstanbul, 2011.
  5. Eren, Cüneyt &Deliçay, Tahsin, Arapça Cümle Yapısı Ve Çeviri Teknikleri, Bizim Büro Basımevi, Adana, 2009.
  6. Ergin, Muharrem, Türk Dil Bilgisi, Bayrak Yayınları, İstanbul, 2002. et-Teftezânî, Sa‘du’d-Dîn, Muhtasaru’l-Ma‘ânî, Salah Bilici Kitapevi, İstanbul, t.y. Gülsevin, Gürer, Türkiye Türkçesinde Birleşik Zarf - Fiiller http://gurergulsevin.com/upload/u31vev8gksg.pdf. Hasan, ‘Abbâs, en-Nahvu’l-Vâfî, Dâru’l-Ma‘ârif, Kahire, 1981. Hassân, Temmâm, el-Luğatu’l-‘Arabiyye Ma‘nâhâ ve Mebnâhâ, Dâru’l-Beyzâ’, el-Mağrib, 1994. İbn ‘Akîl, Bahau’d-Dîn b. Abdillâh, Şerhu İbn ‘Akîl, el- Mektebetu’l-‘Asriyye, Beyrut, 1990.
  7. İbn Hişam, Cemâlu’d-Dîn b. Yusuf, Muğni’l-Lebîb, el-Meclisu’l- Vatanî, li’s-Sekâfetive’l-Funûn, Kuveyt, 2002.
  8. İbn Kayyım el-Cevziyye, Muhammed b. Ebî Bekr, Bedâi‘u’l- Fevâid, Dâru ‘Âlemi’l-Fevâid, Cidde,t.y. İbnu’s-Sirâc, Muhammed b. Sehl, el-Usûlfi’n-Nahv, Muessesetu’r- Risâle, Beyrut,1988.
  9. Karahan, Leyla, -sa / -se Eki Hakkında”, Türk Dili Dergisi Sayı: 516, Ankara, 1994. Mahzûmî, Mehdî, fi’n-Nahvi’l-‘Arabî, Dâru’-Râid el-‘Arabî, Beyrut, 1986. Mâlakî, Ahmed b. ‘Abdi’n-Nur, Rasfu’l-Mebânî fî Şarhi Hurûfi’l-Ma‘ânî, Dâru’l-Kalem, Dımaşk, 2002. Mehzerî, Muhammed Nâşir, el-Cümletu’ş-Şartiyye fî Devâvîni Şu‘arâi’l-Mu‘allakâti’s-Seb‘, Basılmamış Doktora Tezi, Cami‘atu’n- Nîleyn, Sudan, 2000. el-Muberrid, Ebu’l-‘Abbâs Muhammed b. Yezid, el-Muktadab, Vizâratu’l-Evkâf, Kahire, 1994. Murâdî, el-Hasan b. Kâsım, el-Cenâ ed-Dânî fî Hurûfi’l-Ma‘ânî, Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut, 1992.
  10. Murphy, Raymond, English Grammar in Use, Cambridge University Press, 1995. Muttalibî, Mâlik Yusuf, ez-Zemenu ve’l-Luğatu, el-Hey’etu’l- Mısrıyye’l