Journals / Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 2

ARAP BAHARI SÜRECİNDE ORTADOĞU’DA GÜVENLİK VE DIŞ POLİTİKA: SUUDİ ARABİSTAN ÖRNEĞİ

Pages
139–171
Publication Date
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Arap Baharının bölge genelinde yarattığı tehditleri bertaraf etmek, fırsatlardan istifade edebilmek için ülkenin dış ve güvenlik politikası yeniden formüle edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Dış politikasını büyük oranda yumuşak güç unsurlarına dayandıran, bölgesel güçlerle askeri karşıtlıklardan kaçınan, çatışan taraflar arasında arabuluculuğa öncelik veren, bölgesel bir güç tarafından tehdide maruz kaldığında tehdidin kaynağını yatıştırmayı tercih eden, rejim güvenliği ve toprak bütünlüğünü ABD’nin güvenlik garantilerine dayandıran S.
📊
Key Findings & Data:Fırsatlar ise; Suudi ulusal gücünün nispi olarak artışı ve bu artışa dayanarak bölgedeki güç boşluklarını doldurma imkânlarının oluşmasıdır.
💡
Conclusion & Impact:Arap Baharının bölge genelinde yarattığı tehditleri bertaraf etmek, fırsatlardan istifade edebilmek için ülkenin dış ve güvenlik politikası yeniden formüle edilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Rejim güvenliği · S. Arabistan dış politikası · Arap Baharı

Özet

Öz Dış politikasını büyük oranda yumuşak güç unsurlarına dayandıran, bölgesel güçlerle askeri karşıtlıklardan kaçınan, çatışan taraflar arasında arabuluculuğa öncelik veren, bölgesel bir güç tarafından tehdide maruz kaldığında tehdidin kaynağını yatıştırmayı tercih eden, rejim güvenliği ve toprak bütünlüğünü ABD’nin güvenlik garantilerine dayandıran S. Arabistan’ın Arap Baharı sürecinde bu geleneksel dış politikasından radikal bir şekilde ayrıldığı gözlemlenmiştir. Irak işgali ve Arap Baharı sürecinin Irak, Suriye ve Mısır gibi güçleri zayıflatması ile oluşan güç boşluğunu doldurmak için iddialı bir dış politika takip eden S. Arabistan bu süreçte Bahreyn ve Yemen’e doğrudan müdahale etmiş, devrimci dalgayı tersine çevirmek için MENA bölgesinde diplomatik ve ekonomik gücünü kullanmış, güvenlik yapılanmasında çeşitliliğe giderek ABD dışındaki ülkelerden silah alımları yapmış, Arap Ordusu ve Arap-İslam NATO’su kurma girişimleriyle bölgesel liderlik rolüne soyunmuştur. S. Arabistan açısından tehdit teşkil eden üç önemli gelişme; kaya gazı devrimi ile bölge kaynaklarına bağımlılıktan kurtulan, güvenlik ve dış politikasının odağını Ortadoğu’dan Pasifik bölgesine kaydıran ABD ile ilişkilerin bozulması, bölgede oluşan güç boşluğunu İran’ın doldurma girişimleri, Katar, Türkiye ve İhvan yönetimindeki Mısır’ın ittifakıyla şekillenecek Sünni eksenin S. Arabistan’ı bölge politikalarından marjinalleştirme ihtimalidir. Fırsatlar ise; Suudi ulusal gücünün nispi olarak artışı ve bu artışa dayanarak bölgedeki güç boşluklarını doldurma imkânlarının oluşmasıdır. S. Arabistan’ı yöneten İbn Suud ailesinin üç temel güvenlik ve dış politika önceliği bulunmaktadır; rejim güvenliği, toprak bütünlüğü ve bölgesel güvenlik. Suudi dış ve güvenlik politikası bu üç temel önceliğe göre biçimlenmektedir. Arap Baharının bölge genelinde yarattığı tehditleri bertaraf etmek, fırsatlardan istifade edebilmek için ülkenin dış ve güvenlik politikası yeniden formüle edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ACAR, N. (2018). ARAP BAHARI SÜRECİNDE ORTADOĞU’DA GÜVENLİK VE DIŞ POLİTİKA: SUUDİ ARABİSTAN ÖRNEĞİ. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 139–171. https://ajindex.com/articles/5840

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Al Faysal, Turki, (2013), “Saudi Arabia‟s New Foreign Policy Doctrine in the aftermath of the Arab Awakening”, Belfer Center for Science & International Affairs John F Kennedy School of Government Harvard University Cambridge, USA 25 April. Al Tamamy, Saud Mousaed (2012), "Saudi Arabia and the Arab Spring: Opportunities and challenges of security." Journal of Arabian Studies vol. 2. no. 2. p. 143-156.
  2. Al-Maghafi, Fadhl (2012), “More than just a boundary dispute: the regional geopolitics of Saudi-Yemeni relations”, Diss. SOAS, University of London. Al-Rasheed, Madawi (2015), "Is it always good to be King? Saudi regime resilience after the 2011 Arab popular uprisings" Bahgat, Gawdat (2014), "The Shale Gas and Oil" Revolution": Strategic Implications for United States Policy in the Middle East." The Journal of Social, Political, and Economic Studies, vol. 39. no. 2 p. 219. Bastaoros, Youssef Tarek (2015), "The Saudi reaction to the Arab revolts: the paradoxical Saudi policy towards the Arab Spring". Blackwill, Robert D., and Meghan L. O'Sullivan (2014), "America's Energy Edge." Foreign Affairs, vol. 93. no. 2. p. 21-22.
  3. Bradley, John R. (2015), Saudi Arabia exposed: Inside a kingdom in crisis. Macmillan. Clinton, Hillary (2011), America‘s Pacific Century, Foreign Policy, p. 56–63.
  4. Echague, A. (2014), “Emboldened yet vulnerable: The changing foreign policies of Qatar and Saudi Arabia”, no. 123. FRIDE Working Paper. Efegil, Ertan (2013), "Suudi Arabistan„ın DıĢ Politikasını ġekillendiren Faktörler." Middle Eastern Analysis/Ortadogu Analiz, vol. 5. no. 53. Erboğa, Abdullah (2016), "Bölgesel Dönüşüm Süreci ve Körfez Güvenliği." Turkish Journal of Middle Eastern Studies, vol. 3. no.1. p. 9-38.
  5. Friedman, Brandon (2012), Battle for Bahrain: What one uprising meant for the Gulf states and Iran. World Affairs. March/April, p. 74-84.
  6. Galal, Rami (2016),
  7. Red Sea Bridge Project Resurfaces, Al-Monitor. April 19. Gause III, F. Gregory (2015), "Understanding the Gulf States." Democracy vol. 36. no. 29. Gause, F. Gregory (2014), Saudi Arabia in the New Middle East. No. 63. Council on Foreign Relations. Gause, F. Gregory (2011), Saudi Arabia„s Regional Security Strategy. New York: Syracuse University Press.
  8. Guzansky, Yoel (2011), "Saudi Activism in a Changing Middle East", Strategic Assessment vol. 14. no. 3. Hinnebusch, Raymond (2003), The international politics of the Middle East. Manchester University Press.
  9. Huafei, Q. I. U. (2013), "Sino-US Strategic Dilemma From the Pers