SavedAdd your journal

Journals / Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 1

TRANSFER OF DEVELOPMENT RIGHTS IN THE CONTEXT OF THE TRANSFORMATION OF PROPERTY RIGHTS

MÜLKİYET HAKKININ DÖNÜŞÜMÜ BAĞLAMINDA İMAR HAKKI AKTARIMI

Eylem Beyazıt(Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi)0000-0002-3432-5722
Pages
42–63
Publication Date
2026-10-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, Transfer of Development Rights should be considered not only as a technical tool but also as part of the transformation of the property regime.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The transformation of property rights in contemporary planning processes has led to the redefinition of development capacity as a transferable attribute detached from land.
📊
Key Findings & Data:In this context, Transfer of Development Rights emerges as a planning instrument that restructures the relationship between property rights and the public interest.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, Transfer of Development Rights should be considered not only as a technical tool but also as part of the transformation of the property regime.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İmar Hakkı Aktarımı · Mülkiyet Hakkı · Planlama Araçları

Abstract

The transformation of property rights in contemporary planning processes has led to the redefinition of development capacity as a transferable attribute detached from land. In this context, Transfer of Development Rights emerges as a planning instrument that restructures the relationship between property rights and the public interest. The study examines the theoretical foundations of property rights and development rights, emphasizing that these rights are not absolute and can be reconfigured in line with the public interest. Different models of Transfer of Development Rights are analyzed, and their capacity to guide spatial development is evaluated. However, despite providing flexibility in planning processes, this mechanism carries the risk of deepening spatial inequalities and creating value concentration. Therefore, Transfer of Development Rights should be considered not only as a technical tool but also as part of the transformation of the property regime.

Özet

Mülkiyet hakkının çağdaş planlama süreçlerinde geçirdiği dönüşüm, yapılaşma kapasitesinin taşınmazdan ayrışarak aktarılabilir bir niteliğe bürünmesine yol açmıştır. Bu bağlamda imar hakkı aktarımı, mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasındaki ilişkiyi yeniden düzenleyen bir planlama aracı olarak öne çıkmaktadır. Çalışmada mülkiyet ve imar hakkının kuramsal temelleri ele alınmakta; bu hakların mutlak olmadığı ve kamu yararı doğrultusunda yeniden düzenlenebildiği vurgulanmaktadır. İmar hakkı aktarımının farklı modelleri incelenmekte ve mekânsal gelişimi yönlendirme kapasitesi değerlendirilmektedir. Bununla birlikte bu mekanizmanın, planlama süreçlerine esneklik kazandırmasına rağmen mekânsal eşitsizlikleri derinleştirme ve değer yoğunlaşması yaratma riski taşıdığı ileri sürülmektedir. Bu nedenle imar hakkı aktarımı salt teknik bir araç olarak değil aynı zamanda mülkiyet rejiminde yaşanan dönüşümün bir parçası olarak ele alınmalıdır.

🔖

Cite This Article

Beyazıt, E. (2026). TRANSFER OF DEVELOPMENT RIGHTS IN THE CONTEXT OF THE TRANSFORMATION OF PROPERTY RIGHTS. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 1, 42–63. https://doi.org/10.20493/birtop.1924500

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (31)

  1. Aksoy, M. A. Yalçıner, K. & Aksoy, E. E. (2019). İmar hakkı transfer sistemi ve Türkiye için bir model önerisi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(3), 440-453.
  2. Alterman, R. (2012). Land-use regulations and property values: The “windfalls capture” idea revisited.
  3. N. Brooks, K. Donaghy, & G.-J. Knaap (Eds.), The Oxford handbook of urban economics and planning (pp. 755-786). Oxford University Press.
  4. Arazi ve arsa düzenlemeleri hakkında yönetmelikte değişiklik yapılmasına dair yönetmelik. (2025). Resmî Gazete (Sayı: 33014).
  5. Avrupa Konseyi. (1952). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne Ek 1 No’lu Protokol. https://www.echr.coe.int
  6. Beyazıt, E. (2025). Reserve building areas as a new zoning policy: Reconstruction in the public interest-rent dilemma. S. Oflazoğlu Dora & M. Dora (Eds.), Preserving cultural heritage in post-disaster urban renewal (pp. 41-63). IGI Global Scientific Publishing.
  7. Böke, V. (2020). İmar hakkı aktarımı ve Türkiye’de uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  8. Chomitz, K. M. (2004). Transferable development rights and forest protection: An exploratory analysis. International Regional Science Review, 27(3), 348-373.
  9. Dündar, S. (2010). İmar hakkı aktarımı: İstanbul üzerine bir inceleme (Yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
  10. Ersoy, M. (2005). Yeni imar yasası hazırlanması sürecinde plan uygulama araçlarının önemi. TMMOB Şehir Plancıları Odası, Yeni imar kanununa doğru: Şehircilik, planlama ve imar üzerine yeni yaklaşımlar (ss. 135-156). TMMOB Şehir Plancıları Odası Yayını.
  11. Ersoy, M. (2016). Kentsel planlama-ansiklopedik sözlük. Ninova Yayıncılık.
  12. Grover, R. Göksu, F. Corsi, A. & Kindap, A. (2018). Transfer of development rights: Technical note. World Bank.
  13. İmar Kanunu (1985). 3194 sayılı İmar Kanunu. Resmî Gazete (Sayı: 18749). https://www.mevzuat.gov.tr
  14. Keleş, R. (2023). Kentleşme politikası. İmge Kitabevi.
  15. Koçak, E. (2025). Mekânın hukuki direnişi: Planlama süreçlerinde mülkiyetin önemi, ihtilafları ve kamu yararı dengesi. SKETCH: Şehir ve Bölge Planlama Dergisi, 7(1), 139-157.
  16. Lefebvre, H. (1991). The production of space (D. Nicholson-Smith, Çev.). Blackwell.
  17. Linkous, E. R. (2017). Transfer of development rights and urban land markets. Environment and Planning A: Economy and Space, 49(5), 1122-1145.
  18. Micelli, E. (2002). Development Rights Markets to Manage Urban Plans in Italy. Urban Studies, 39(1), 141-154.
  19. Needham, B. (2007). Dutch land use planning: Planning and managing land use in the Netherlands, the principles and the practice. SDU Publishers.
  20. Nelson, A. C. Pruetz, R. & Woodruff, D. (2012). The TDR handbook: Designing and implementing transfer of development rights programs. Island Press.
  21. Pruetz, R. (2003). Beyond takings and givings: saving natural areas, farmland and historic L-landmarks with transfer of development rights and density transfer charges. Arje Press.
  22. Pruetz, R. & Standridge, N. (2008). What makes transfer of development rights work? Success factors from research and practice. Journal of the American Planning Association, 75(1), 78-87.
  23. Sancakdar, O. (2016). İmar hakkı transferi kavramı üzerine genel düşünceler. İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 15(1-2), 429-450.
  24. Şahin, S. Z. (2025). İmar hakkı transferi ve katılımcılık [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/shorts/RzVd9vlU3bA.
  25. Tekeli, İ. (2011). Kent, kentli hakları ve kentsel dönüşüm. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  26. TMMOB Şehir Plancıları Odası. (2024). 3194 sayılı İmar Kanunu’nu da içeren “Köy Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” değerlendirmesi. https://www.spo.org.tr/detay.php?sube=0&tip=3&kod=13070
  27. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. (1982). Madde 35: Mülkiyet hakkı.
  28. Yanık, T. & Suri, L. (2020). İmar hakkı transferi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Teknoloji ve Uygulamalı Bilimler Dergisi, 2(2), 35-42.
  29. Yeşil, S. (2021). Türkiye’de imar hakkı aktarımı yönteminin uygulanabilirliğinin incelenmesi: Patara
  30. Özel Çevre Koruma Bölgesi örneği (Yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
  31. Zorlu Kaman, A. F. & Aliefendioğlu, Y. (2017). Doğa koruma alanlarında imar hakkı aktarımı uygulamaları üzerine bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 72(3), 715-743.