Journals / Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Türkiye’de Demokrasinin Gelişim Süreci Bakımından Dönemsel Kritiği

Pages
121–156
Publication Date
2019-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türk siyasetinde 12 Eylül askeri darbesi, siyaset alanını tamamen daraltırken vesayet alanını pekiştirmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Osmanlı coğrafyasında kurulan Türkiye Cumhuriyeti, monarşili rejim ve egemenlik anlayışından, Cumhuriyet rejimi ve halk egemenliği temelinde kurulmuştur.
📊
Key Findings & Data:İkinci Dünya Savaşı sonrasında, daha çok dış etkenler neticesinde çok partili sisteme geçilmiş zira 1950’de iktidarın demokratik yöntemlerle el değiştirmesi, Türk demokrasisi açısından dönüm noktasını teşkil etmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Türk siyasetinde 12 Eylül askeri darbesi, siyaset alanını tamamen daraltırken vesayet alanını pekiştirmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler askeri vesayet · siyasetin kısırdöngüsü · demokratik dönüşüm

Özet

Öz Osmanlı coğrafyasında kurulan Türkiye Cumhuriyeti, monarşili rejim ve egemenlik anlayışından, Cumhuriyet rejimi ve halk egemenliği temelinde kurulmuştur. Kuşkusuz bu durum önemli bir demokratik dönüşüm olup bunda Osmanlı son döneminde başlayan Batılılaşma hareketleri ve meşrutiyet süreçleri önemli rol oynamıştır. Ancak tek parti döneminin Batılılaşma ve toplumu dönüştürme amaçlı baskıcı uygulamaları, Cumhuriyet rejimini demokrasiyle taçlandıramamıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında, daha çok dış etkenler neticesinde çok partili sisteme geçilmiş zira 1950’de iktidarın demokratik yöntemlerle el değiştirmesi, Türk demokrasisi açısından dönüm noktasını teşkil etmiştir. Askeri müdahaleyle başlayan 1960-80 arası dönem, iç siyasi çatışmaların, askeri vesayetin güçlendiği, önceden kazanılan demokratik değerlerin ve birikimlerin kaybedildiği dönemdir. Türk siyasetinde 12 Eylül askeri darbesi, siyaset alanını tamamen daraltırken vesayet alanını pekiştirmiştir

🔖

Cite This Article

Çimen, H., Bakan, S. (2019). Türkiye’de Demokrasinin Gelişim Süreci Bakımından Dönemsel Kritiği. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 121–156. https://ajindex.com/articles/5831

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. KAYNAKÇAACEMOĞLU Daron ve ROBİNSON A. James (2014). Ulusların Düşüşü: Güç, Zenginlik ve Yoksulluğun Kökenleri, Çev. F. Rasim Veziroğlu, Doğan Kitap Y. İstanbul.AHMAD, Feroz (1999). Modern Türkiye’nin Oluşumu, Çev.Y. Alogan, Kaynak Y. İstanbul.AHMAD, Feroz (2010a). İttihat ve Terakki:1908-1914,
  2. Çev. N. Yavuz, Kaynak Y. İstanbul.
  3. AHMAD, Feroz (2010b). Demokrasi Sürecinde Türkiye:1945-1980, Çev. A. Fethi,4.Bsm, Hil Y. İstanbul.
  4. AKŞİN, Sina (2004). Ana Çizgileriyle Türkiye’nin Yakın Tarihi, 5.Bsm, İmaj Y. Ankara.AKYOL, Taha, “Yeniden reform dönemi mi” Hürriyet, 1 Eylül 2018.ATAMAN, Muhittin (2014), “1983-1991 Döneminde İç Politika: Özal’lı Yıllar” Osmanlı’dan İkibinli Yıllara Türkiye’nin Politik Tarihi: İç ve Dış Politika, (Ed). A.Çaylak ve diğ, 5. Bsm, Savaş Y. Ankara.AYDEMİR, Ş. Süreyya (2000). İkinci Adam:1938-1950, C.2, Remzi Kitabevi,
  5. İstanbul.AYDEMİR, Ş. Süreyya (2006). Tek Adam: Mustafa Kemal 1881-1919,C.1, Remzi Kitabevi.BAKAN, Selahaddin, ÖZDEMİR, Hakan, “Türkiye’de 1946-1960 Dönemi İktidar-Muhalefet İlişkileri: Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Demokrat Parti (DP)’ye Karşı”, C.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi, 14/1, 2013, ss.373-397.BALCI, Ali (2013). Türkiye Dış Politikası: İlkeler, Aktörler, Uygulamalar, Etkileşim Y. BELGE, Murat (2009). “Türkiye’de Siyasi Düşüncenin Ana Çizgileri”, Modern Türkiye’de Siyasal Düşünce: Dönemler ve Zihniyetler, 1.Bsm. Ed. T.Bora, M.Gültekingil, İletişim Y. İstanbul.BERKES, Niyazi (2008). Türkiye’de Çağdaşlaşma, Yapı Kredi Y. N.1713.BİLGİN, Vedat (2007). Türkiye’de Değişimin Dinamikleri, Lotus Y. Ankara.BİRAND, M. Ali, Yalçın, Soner (2001).
  6. The Özal, Doğan Kitapçılık, İstanbul.
  7. CAN, Osman (2012), Yol Ayrımında: Statükodan Önce Son Çıkış,Timaş, Y. İstanbul ÇELİK, Hüseyin (2002). Türkiye’de Değişim Demokrasi ve Aydınlar, Ufuk Y. İstanbul.ÇINAR, Menderes (2009). “Merkezsiz Siyaset Siyasetsiz Merkez”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Dönemler ve Zihniyetler, Ed. T. Bora, M. Gültekingil, İletişim Y.ÇİĞDEM, Ahmet (2003). Aydınlanma Düşüncesi, 4. Bsm. Ağaç Y. İstanbul.DAĞI, D. İhsan (2001). “Avrupa Birliği ve Türkiye: Batılılaşmanın Neresindeyiz”, Türkiye’nin Dış Politika Gündemi: Kimlik, Demokrasi, Güvenlik, Der. Ş. Çalış vd, Liberte Y. Ankara.
  8. DAĞI, D. İhsan (2010). “Adalet ve Kalkınma Partisi: Güvenlik ve Meşruiyet Arayışında Kimlik, Siyaset ve İnsan Hakları Söylemi”, AK Parti: Toplumsal Değişimin Yeni Aktörleri, Ed. H.Yavuz, Kitap Yayınevi,
  9. İstanbul.DAHL A. Robert (2001).
  10. Demokrasi Üstüne, Çev. B. Kadıoğlu, Phoenix Y. Ankara.DEMİREL, Ahm