Journals / Değerler Eğitimi Dergisi / 2010 / Cilt: 8 - Sayı: 19

The New Primary Curriculum of the Course of “Religious Culture and Ethical Knowledge” in the Context of its Basic Theoretical Approaches

Temele Alınan Yaklaşım/lar Bağlamında Yeni İlköğretim DKAB Öğretim Programı

Pages
225–258
Publication Date
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çerçevede DKAB programı amaçlar/kazanımlar ile içeriği bağlamında yapılandırmacı yaklaşımın temel özellikleri ile tam olarak örtüşmemekte, bununla birlikte öğrenme öğretme süreci ve ölçme değerlendirme boyutunda büyük oranda yapılandırmacılıkla uyumlu gözükmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Türkiye'de Milli Eğitim Bakanlığı'nın diğer branşlarda gerçekleştirmiş olduğu program değişikliği çerçevesinde 2006 yılında ilköğretim Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi (DKAB) dersi öğretim programı hazırlanmış ve uygulamaya konmuştur.
📊
Key Findings & Data:Yeni hazırlanan programda eğitimsel açıdan yapılandırmacı yaklaşım, çoklu zeka ve öğrenci merkezli öğrenme; dinbilimsel olarak da dinin temel bilgi kaynakları dikkate alınarak İslam'ın kök değerleri çerçevesinde "mezheplerüstü ve dinler açılımlı" anlayış olarak ifade edilebilecek bir yaklaşım benimsenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çerçevede DKAB programı amaçlar/kazanımlar ile içeriği bağlamında yapılandırmacı yaklaşımın temel özellikleri ile tam olarak örtüşmemekte, bununla birlikte öğrenme öğretme süreci ve ölçme değerlendirme boyutunda büyük oranda yapılandırmacılıkla uyumlu gözükmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2006 Verileri
⚙️Variables:Yeni İlköğretim DKAB Programı · Yapılandırmacılık · Din Eğitimi ve Öğretimi

Özet

Öz Türkiye'de Milli Eğitim Bakanlığı'nın diğer branşlarda gerçekleştirmiş olduğu program değişikliği çerçevesinde 2006 yılında ilköğretim Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi (DKAB) dersi öğretim programı hazırlanmış ve uygulamaya konmuştur. Yeni hazırlanan programda eğitimsel açıdan yapılandırmacı yaklaşım, çoklu zeka ve öğrenci merkezli öğrenme; dinbilimsel olarak da dinin temel bilgi kaynakları dikkate alınarak İslam'ın kök değerleri çerçevesinde "mezheplerüstü ve dinler açılımlı" anlayış olarak ifade edilebilecek bir yaklaşım benimsenmiştir. Bu çalışmada 2006 yılında hazırlanan ve 2007-2008 eğitim öğretim yılında uygulamaya konulan İlköğretim DKAB Öğretim Programı, temele aldığı yaklaşımlar bağlamında değerlendirilmektedir. Eğitimdeki yeni gelişmelere paralel olarak diğer derslerin programlarında gerçekleştirilen yenilikleri yansıtmaya çalışan DKAB programı ile ilgili şu tespitler yapılabilir: Programın temele aldığı yaklaşım olan yapılandırmacılığa göre din öğretiminin nasıl olabileceği noktasında bazı problemler söz konusudur. Bu çerçevede DKAB programı amaçlar/kazanımlar ile içeriği bağlamında yapılandırmacı yaklaşımın temel özellikleri ile tam olarak örtüşmemekte, bununla birlikte öğrenme öğretme süreci ve ölçme değerlendirme boyutunda büyük oranda yapılandırmacılıkla uyumlu gözükmektedir.

🔖

Cite This Article

ZENGİN, M. (2010). The New Primary Curriculum of the Course of “Religious Culture and Ethical Knowledge” in the Context of its Basic Theoretical Approaches. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 19, 225–258. https://ajindex.com/articles/58202

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Atıcı, B. (2000). Yeni bir olanak: (www ve sosyal oluşturmacılık.) Ulusal Öğretmen Yetiştirme Sempozyumu (10-12 Mayıs 2000), Çanakkale: Onsekiz Mart Üniversitesi.
  2. Aydın, H. (2007). Felsefi temelleri ışığında yapılandırmacılık. Ankara:
  3. Nobel Yayınları.
  4. Bellefeuille, G. L. (2006). Rethinking reflective practice education in social work education: A blended constructivist and objectivist instructional design strategy for a web-based child welfare practice course. Journal of Social Work Education, 42(1) 85-103.
  5. Buhagiar, M.A. (2007). Classroom assessment within the alternative assessment paradigm: Revisiting the territory. Curriculum Journal, 18(1), 39–56.
  6. Demirel, Ö. (2003). Eğitimde program geliştirme. Ankara:
  7. Pegem Akademi Yayıncılık. Doğan, H. (1975). Program geliştirmede sistem yaklaşımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 7(14). Duman, B. (2008). Öğrenme-öğretme kuramları ve süreç temelli öğretim. Ankara:
  8. Anı Yayıncılık. Dunlop, J.C., & Grabinger, R.S. (1996). Rich environments for active learning in the higher education classroom, B.G. Wilson (Ed.), Constructivist Learning Environments, içinde (65-82). New Jersey: Educational Technology Publications. Durmuş, S. (2001). Matematik derslerinde yapısalcı yaklaşımlar. Etüt, 6, 35-36.
  9. Ernest, P. (1995).
  10. The one and the many, L. Steffe & J. Gale (Ed.). Constructivism in Education, içinde (459-486). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Ertürk, S. (1982). Eğitimde program geliştirme. Ankara:
  11. Meteksan. Fer, S., & Cırık, İ. (2007). Yapılandırmacı öğrenme: Kuramdan uygulamaya. İstanbul:
  12. Morpa Yayınları.
  13. Glasersfeld, E.V. (1987).
  14. Learning as a constructive activity, C. Janvier (Ed.). Problems of Representation in the Teaching and Learning of Mathematics, içinde (3-17). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Grimmitt, M. (2000). Constructivist pedagogies of religious education project: Rethinking knowledge, teaching and learning in religious education, M. Grimmitt (Ed.). Pedagogies of Religious Education, içinde (207-227). England: McCrimmon Publishing Co Ltd. Hein, G.E. (1991), Constructivist learning theory, http://www.exploratorium. edu/ IFI/resources/constructivistlearning.html. (26.07.2005).
  15. Honebein, P. (1996). Seven goals for the design of constructivist learning environments. B.G. Wilson (Ed.). Constructivist Learning Environments, içinde (11-24). New Jersey: Educational Technology Publications. Jonassen, D H. (1991). Objectivist vs. constructivist: Do we need a new philosophical pa