SavedAdd your journal

Journals / Değerler Eğitimi Dergisi / 2013 / Cilt: 11 - Sayı: 26

Approach of ‘Personal Development in Religious Services’ as a Modern Way: Proposal of an Applied Model on the Staff of Presidency of Religious Affairs

Modern Bir İmkân Olarak 'Din Hizmetlerinde Kişisel Gelişim' Yaklaşımı: Diyanet İşleri Başkanlığı Personeli Üzerine Uygulamalı Bir Model Önerisi

Mustafa KOÇ
Pages
149–183
Publication Date
2013-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ardından, hizmet içi eğitim kategorisinde esnek bir paket program olarak sunulabilecek bu eğitsel modelin güçlü ve zayıf yönlerinin değerlendirildiği makalede son olarak, konuyla ilgili bazı önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Modern bir imkân olarak kişisel gelişim uygulamaları, gerek akademik gerekse popüler psikolojide alan uzmanları tarafından üzerinde çalışılan en güncel konulardan biridir.
📊
Key Findings & Data:Söz konusu uygulamaların gerek özel gerekse kamu kurum ve kuruluşlarındaki eğitsel değeri, alanın psiko-pedagojik önemini arttırarak her geçen gün yeni kurumsal olanaklara ve uygulama alanlarına da yol açmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ardından, hizmet içi eğitim kategorisinde esnek bir paket program olarak sunulabilecek bu eğitsel modelin güçlü ve zayıf yönlerinin değerlendirildiği makalede son olarak, konuyla ilgili bazı önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kişisel Gelişim · Din Hizmetleri · Kurumsal Kültür

Özet

Öz Modern bir imkân olarak kişisel gelişim uygulamaları, gerek akademik gerekse popüler psikolojide alan uzmanları tarafından üzerinde çalışılan en güncel konulardan biridir. Söz konusu uygulamaların gerek özel gerekse kamu kurum ve kuruluşlarındaki eğitsel değeri, alanın psiko-pedagojik önemini arttırarak her geçen gün yeni kurumsal olanaklara ve uygulama alanlarına da yol açmaktadır. Literatür taraması ve katılımlı gözlem yönteminin kullanıldığı bu makale, din psikolojisi perspektifinden Diyanet İşleri Başkanlığı personelinin bireysel ve kurumsal kimlik ve değerlerine dayalı olarak 'bireysel yeterlilik' ve 'kurumsal bağlılık' düzeylerini geliştirecek uygulamalı bir kişisel gelişim modeli önermeyi amaçlamaktadır. Önerilen bu modelin projelendirme aşamasının yer aldığı makaleye, modelin uygulama sürecinde (a) bireysel gelişim [bireysel düzey] ve (b) kurumsal gelişim [kurumsal düzey] başlıklı dikotomik temele dayalı eğitsel konuların tema analizleriyle devam edilmiştir. Ardından, hizmet içi eğitim kategorisinde esnek bir paket program olarak sunulabilecek bu eğitsel modelin güçlü ve zayıf yönlerinin değerlendirildiği makalede son olarak, konuyla ilgili bazı önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

KOÇ, M. (2013). Approach of ‘Personal Development in Religious Services’ as a Modern Way: Proposal of an Applied Model on the Staff of Presidency of Religious Affairs. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 26, 149–183. https://ajindex.com/articles/58140

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Akhun, İ. (1985). Hizmet içi eğitimin değerlendirilmesi. ss. 1-21, Ankara Üniversitesi websitesinden alınmıştır: (http:// www.ankara.edu.tr/dergiler), Ekim- 2012.
  2. Atıcı, B. & Gürol, M. (2001). Nesnelci öğretim yaklaşımlarından oluşturmacı öğrenme yaklaşımlarına doğru internet tabanlı uzaktan eğitime yönelik gelişimsel bir model önerisi. ss. 177-183., Afyon Kocatepe Üniversitesi websitesinden alınmıştır: (http://www.aku.edu.tr), Nisan-2012.
  3. Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122-147.
  4. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Ankara:
  5. Bilim ve Sanat Yayınları.
  6. Buyrukçu, R. (2006). Türkiye’de din görevlisi yetiştirme problemi ve çözüm önerileri. A.Ü.İ.F.Dergisi, 47(2), 99-126.
  7. Costa, L. A. (1981). Teaching for intelligent behavior. Educational Leadership, 39(1), 29-32.
  8. Costa, L. A. (1984). Mediating the metacognitive. Educational Leadership, 42(3), 57-62.
  9. Costa, A. & Garmston, R. (1994). Cognitive coaching: A foundation for renaissance schools. Norwood: Christopher-Gordon. Demir, Ö. & Doğanay, A. (2009). Öğretmen eğitiminde bilişsel koçluk yaklaşımı. U.Ü.E.F. Dergisi, 12 (2), 717-739. Dick. W. & Carey, L. (1990). The systematic design of instruction. New York: Harper Collins. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2011). 2011 yılı performans programı. 89 s. D.İ.B. websitesinden alınmıştır: (http://www.diyanet.gov.tr), Mart-2012.
  10. Diyanet İşleri Başkanlığı. (2012). Stratejik plan: (2012-2016). 99 s. D.İ.B. websitesinden alınmıştır: (http://www.diyanet.gov.tr), Ağustos-2012.
  11. Durna, U. & Eren, V. (2005). Üç bağlılık unsuru ekseninde örgütsel bağlılık. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6 (2), 210-219.
  12. Elbek, O. & Adaş, E. B. (2012). Hekimlere/sağlık çalışanlarına yönelik şiddet. [içinde] Y. I. Ülman & F. Artvinli (Ed.), Değişen Dünyada Biyoetik (ss. 163- 171). İstanbul:
  13. T.B.E.D. Yayınları.
  14. Garmston, R. & Dyer, J. (1999). The art of cognitive coaching. Colorado: Center for Cognitive Coaching Press.
  15. Güçlü, N. (2003). Örgüt kültürü. Kırgızistan Manas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 6, 147-159.
  16. Gürşen, O. S. (2008). Konservatuar ve müzik eğitimi lisans öğrencilerinin öz etkililik- yeterlilik ile benlik saygı düzeylerinin incelenmesi. M.Ü.S.B.E. Dergisi, 20, 147-163.
  17. Hergüner, E. İ. (2008). Kişisel gelişim eğitiminin yetişkinlerin problem çözme becerileri ve stresle başa çıkma düzeyleriyle ilişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul:
  18. Maltepe Üniversitesi,
  19. Sosyal Bilimler Enstitüsü. İra, N. & Aksu, A. (2009). Örgütsel kül