Journals / Değerler Eğitimi Dergisi / 2015 / Cilt: 13 - Sayı: 30

Effects of Peer Groups to Religious Socialization of American Turkish Youth (12-15 Years)

Akran Gruplarının Amerikalı Türk Gençlerinin Dini Sosyalleşmelerine Etkileri (12-15 Yaş)

Pages
213–249
Publication Date
2015-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu açıdan topluluk içi dayanışma kurumları ve ailenin dini sosyalleşmede daha önemli roller alması sayesinde akran gruplarının dini sosyalleşmeye etkileri Müslüman kültür lehine sonuçlanabilir görünmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Dinî sosyalleşme doğumla başlayan ve ölüme kadar süren bir sürecin adıdır.
📊
Key Findings & Data:Bireylerin dinî sosyalleşmesinde aile, okul, arkadaş grubu, dini kurumlar ve medyanın etkili kurumlar olduğu görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu açıdan topluluk içi dayanışma kurumları ve ailenin dini sosyalleşmede daha önemli roller alması sayesinde akran gruplarının dini sosyalleşmeye etkileri Müslüman kültür lehine sonuçlanabilir görünmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dini sosyalleşme · Amerikalı Türk gençleri · Kimlik

Özet

Öz Dinî sosyalleşme doğumla başlayan ve ölüme kadar süren bir sürecin adıdır. Bireylerin dinî sosyalleşmesinde aile, okul, arkadaş grubu, dini kurumlar ve medyanın etkili kurumlar olduğu görülmektedir. Biz bu çalışmada Amerika'nın New Jersey eyaletinden örnekleme dâhil ettiğimiz Türk gençleriyle nitel veri toplama tekniği olan derinlemesine görüşmeler yoluyla gençlerin akran gruplarında dinî sosyalleşmelerine dair veriler elde etmeye çalıştık. Sonuçta gençlerin tercih ettikleri arkadaş gruplarına göre tipleştirilmesi yapılmaya çalışılmıştır. Temel olarak dört dip arkadaş grubu seçimi olduğu görülmekte; a) kendi dini ve etnik kültüründen gençlerin tercih edildiği sosyalleşme, b) iki kültür arasında kalarak çatışmanın yaşandığı arkadaş tercihleri, c) baskın kültür içinde asimile olmaya dönük arkadaş seçimleri, d) her iki kültürü de tanıyarak uygun arkadaşlar seçimi yaparak sosyalleşenler. Örnekleme dahil ettiğimiz çocukların 1.5 ve 2. nesil oldukları dikkate alındığında gelecek nesillerin nasıl bir akran sosyalleşmesi yaşayacağı tahmin edilebilmektedir. Sonuç itibariyle yerli kültür ile ana kültür arası bir formda göçmenliğin kimliğe ilişkin pekiştirmeleri eşliğinde dini sosyalleşmelerini gerçekleştirmede akran gruplarının oldukça etkili olduğu tespit edilmiştir. Ancak Amerika gibi büyük bir ülkede kendi din ve milletinden akranlarının azlığı gençleri zorunlu olarak bazen seçerek ve bazen de kendiliğinden istenilmeyen sosyalleşme öğrenmelerine götürebilmektedir. Bu açıdan topluluk içi dayanışma kurumları ve ailenin dini sosyalleşmede daha önemli roller alması sayesinde akran gruplarının dini sosyalleşmeye etkileri Müslüman kültür lehine sonuçlanabilir görünmektedir.

🔖

Cite This Article

GÜNGÖR, Ö. (2015). Effects of Peer Groups to Religious Socialization of American Turkish Youth (12-15 Years). Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 30, 213–249. https://ajindex.com/articles/58093

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Alba, R.D. (2005). Bright vs. Blurred boundaries: Second generation assimilation and exclusion in France, Germany and the United States. The Ethnic and Racial Studies, 28(1), pp. 20-49.
  2. Arslan, M. (2006). Dini Sosyalleşmenin Temel Etkenleri: Türk Geç Ergenleri Arasında Uygulamalı Bir Araştırma. Akademik Araştırmalar Dergisi, 31, ss. 61-78.
  3. Arslantürk, Z. ve Amman, T. (1999). Sosyoloji. İstanbul:
  4. İFAV Yayınları.
  5. Aziz, A. (1982). Toplumsallaşma ve Kitle İletişim. Ankara: AÜSBF Basın-Yayın Yüksek Okulu Basımevi. Becker, H. ve Bornes, H. (2006). Religion the sociology of religion. International Encylopedia of Social Sciences, 13, ss. 409-411. Census, (2010). http://factfinder2.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/product- view.xhtml?pid=ACS_10_1YR_B04003&prodType=table, 16.12.2011
  6. Cornwall, M. (1988). The influence of three agents of religious socialization: Fam- ily, church, and peers, In The Religion and Family Connection: Social Sci- ence Perspectives, ed. Darwin L. Thomas (Provo, UT: Religious Studies Center, Brigham Young University), 207-31.
  7. Çelik, F. (2006). Lise Öğrencilerinin Dini Sosyalizasyon Sürecine Katılımı. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: M. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Çoştu, Y. (2009). Sosyalleşme Sürecinde Dindarlığı Etkileyen Faktörler. Doktora Tezi, Samsun: 19 Mayıs Üniversitesi,
  8. SBE. Çoştu, Y. (2009a). Toplumsallaşma Kavramı Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 9(3), ss. 117-140.
  9. Demir, N., Baran A. ve Ulusoy, D. (2005). Türkiye'de Ergenlerin Arkadaş-Akran Grupları İle İlişkileri ve Sapmış Davranışlar: Ankara Örneklemi. Bilig, 32, ss. 83-108.
  10. Demir, Ö. ve Acar, M. (1999). Sosyal Bilimler Sözlüğü. İstanbul:
  11. Vadi Yayınları.
  12. Ercan, Z. (2009). Making sense of schooling, identity, and culture: Experiences of Turkish students and their parents. Doktora Tezi, College of Education and Human Ecology. Columbus: OH. The Ohio State University. Froese, R. (2008). One family, two religions: Child belief or child grief in Chris- tian-Muslim families?. British Journal of Religious Education, 30(1). ss. 37-47.
  13. Giddens, A., Duneier, M. ve Appelbaum, R. (2005). Introduction to sociology. New York: W.W. Norton Company. Göle, N. (1991). Modern Mahrem. İstanbul:
  14. Metis Yayınları.
  15. Günay, Ü. (1981). Türkiye'de Dini Sosyalleşme (192-199). Türkiye I. Din Eğitimi Semineri. Ankara:
  16. İlahiyat Vakfı Yayınları.
  17. Günay, Ü. (1998). Din Sosyolojisi. İstanbul:
  18. İnsan Yayınları.
  19. Günay, Ü. (1999). Erzurum Kenti ve Çevre Köylerinde D