Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin özgecilik ile otantiklik seviyeleri arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu makale, üniversite öğrencilerinin özgecilik ve otantiklik seviyelerinin incelenmesi amacıyla ilişkisel tarama yöntemiyle dizayn edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi’nde öğrenim görmekte olan 314 öğrenciye Kişisel Bilgi Formu, Özgecilik Ölçeği ve Otantiklik Ölçeği uygulanmış; yapılan ayıklama işleminin ardından bunların 291’i analize tabi tutulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin özgecilik ile otantiklik seviyeleri arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Özgecilik · Üniversite Öğrencileri · Otantiklik
Özet
Öz Bu makale, üniversite öğrencilerinin özgecilik ve otantiklik seviyelerinin incelenmesi amacıyla ilişkisel tarama yöntemiyle dizayn edilmiştir. Çalışmada, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi’nde öğrenim görmekte olan 314 öğrenciye Kişisel Bilgi Formu, Özgecilik Ölçeği ve Otantiklik Ölçeği uygulanmış; yapılan ayıklama işleminin ardından bunların 291’i analize tabi tutulmuştur. Verilerin analizinde, değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson korelasyon analizi ve grupların aritmetik ortalamaları arasındaki farklılıkları belirlemek için bağımsız gruplar t testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinin özgecilik ile otantiklik seviyeleri arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.
EKŞİ, H., SAYIN, M., ÇELEBİ, Ç. D. (2016). Investigating Relationship Between Altruism and Authenticity Level of University Students. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 32, 79–102. https://ajindex.com/articles/58079
Say. Arıcan, M. (2000). Spinoza'nın hürriyet anlayışı. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4, s. 401-414. 2 Ocak 2017 tarihinde http://sabad.dergi- park.gov.tr/cuifd/issue/4308/257277 adresinden alınmıştır. Arslan, Z. Ş. (2009). İyilik halkasına ait bir kavram: diğerkamlık ve eğitimi. I. Ulu- sal İyilik Sempozyumu içinde (s. 538-546). Elazığ: Fırat Üniversitesi.
Aslışen, M. (2006). Postmodern süreçte Kitsch olgusu. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, İzmir.
Banbal Kaçar, G. (2010). Hemşirelik öğrencilerinin özgecilik düzeyleri. Yayınlan- mamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi,
İstanbul.
Bardakoğlu, A. (2015). Birlikte yaşama irade ve ahlakının temelleri. M. Yeşilyurt (Ed), Hz. Peygamber ve Birlikte Yaşama Ahlakı içinde. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
Batson, D. ve Shaw, L. (1991). Evidence for altruism: Toward a pluralism of proso- cial motives. Psychological Inquiry, 2, s. 107-122.
Berndt, T. J. (1985). Prosocial behavior between friends in middle childhood and early adolescence. Journal of EarlyAdolescence, 5, s. 307-317.
Blagg, R. D. (2011). Exploring religiousness, community & altruism: Implications- for health. The Claremont Graduate University. (UMI No. 3456235). Brunell, Kernis, Goldman, Heppner, Davis, Cascio ve Webster (2010). Disposi- tional authenticity and romantic relationship functioning. Personality and Individual Differences, 48, s. 900-905.
Burks, D. J. ve Robbins, R. (2011). Are you analyzing me? A qualitative exploration of psychologists' individual andi nterpersonal experiences with authentici- ty. HumanisticPsychologist, 39(4), s. 348-365. doi:10.1080/08873267.2011. 620201. Carlo, G.ve Randall, B. A. (2002). The development of a measure of prosocial behav- iors for late adolescents. Journal of Youthand Adolescence, 31(1), s. 31-44.
Chou, K. L. (1998). Effects of age, gender, and participation in volunteer activities on the altruistic behavior of Chinese adolescents. The Journal of geneticpsy- chology, 159(2), s. 195-201.
Clohesy, W. W. (2000). Altruismand the Endurance of the Good. International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 11( 3), s. 237-253.
Collins, W. A. ve Getz, S. K. (1976). Children's social responses following modeled reactions to provocation: Prosocialeffects of a television drama. Journal of Personality, 44(3), s. 488-500.
Deci, E. L. ve Ryan, R. M. (1995). Human autonomy: T