SavedAdd your journal

Journals / Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2015 / Cilt: 17 - Sayı: 29

A Wiev of The State Planning Organization in Terms of Socialist Planning

Devlet Planlama Teşkilatı’na Sosyalist Planlama Açısından Bir Bakış

Selime YILDIRIM
Pages
23–32
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study makes a descriptive analysis on philosophy of planning while examining riseand implementation of planning in USSR andT urkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Planning can be taken as a process that includes social, economic and political issues.
📊
Key Findings & Data:Institutionalization of planning in Turkey occurred during the 1960’s by foundation of theState Planning Organization (SPO).
💡
Conclusion & Impact:The study makes a descriptive analysis on philosophy of planning while examining riseand implementation of planning in USSR andT urkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Planning can be taken as a process that includes social, economic and political issues. This context does not ignore administrative and technical sides of planning. Phases of implementation and decisionmaking of planning depend on these issues. Institutionalization of planning in Turkey occurred during the 1960’s by foundation of theState Planning Organization (SPO). This study aims at comparing planning experiences of the USSR and Turkey. This comparison will be based on basic principles of socialist planning. The study makes a descriptive analysis on philosophy of planning while examining riseand implementation of planning in USSR andT urkey.

Özet

Planlama sosyal, ekonomik ve politik unsurları barındıran bir süreç olarak ele alınabilir. Bu kapsam, planlamanın yönetsel yanlarını, yani teknik unsurlarını yadsımamaktadır. Planlamaya ilişkin karar verme ve uygulama aşamaları, bu unsurların etkileşimine dayanmaktadır. Planlamanın Türkiye’de örgütlü hale gelişi 1960’lı yıllarda Devlet Planlama Teşkilatı (DPT)’nın kuruluşuyla gerçekleşmiştir. Çalışma, planlama kavramının dünyada yaygınlaşmasını sağlayan SSCB deneyimi ile Türkiye deneyimini karşılaştırma hedefindedir. Bu karşılaştırma, sosyalist planlamanın temel ilkeleri üzerinden yapılacaktır. Çalışma, iki ülkede planlamanın ortaya çıkışı ve uygulanması aşamasını incelerken, planlamanın felsefesi üzerinden betimsel bir analiz yapmaktadır.

🔖

Cite This Article

YILDIRIM, S. (2022). A Wiev of The State Planning Organization in Terms of Socialist Planning. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 29, 23–32. https://ajindex.com/articles/570952

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. AKÇAY, Ü. (2007), Kapitalizmi Planlamak Türkiye’ de Planlama ve DPT’nin Dönüşümü, 1. Baskı,
  2. Sosyal Araştırmalar Vakfı, İstanbul.
  3. ALBERTINI, J.M.(1972), Azgelişmişliğin Mekanizması, çev: M. Sencer- M. Kum, Geçiş Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. BAŞKAYA, F. (1994), Kalkınma İktisadının Yükselişi ve Düşüşü, 1. Baskı,
  6. İmge Kitabevi Yayınları,
  7. Ankara.
  8. BETTELHEIM, C. (1975), The Translation to Socialist Economy, çev: Brian Pearce, Harvester Press. http://digamo.free.fr/bettransi.pdf ( Erişim Tarihi:25.09.2014).
  9. BORATAV, K.(1973),
  10. Sosyalist Planlamada Gelişmeler, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No:347, Ankara.
  11. BORATAV, K. (1982), Türkiye’de Devletçilik, Savaş Yayınları,
  12. Ankara.
  13. BORATAV, K.(2003),Türkiye İktisat Tarihi 1908-2002,
  14. İmge Kitabevi,
  15. Ankara.
  16. ÇELEBİCAN, G. (1973), “Sovyet Rusya’da İktisadi Planlamanın Gelişimi”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 31-1,247-286.
  17. ÇELEBİCAN, G. (1974), “Sosyalist Planlama Kavramı”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 31- 1-4,587 -601. ÇİLİNGİROĞLU, A. (2010), “Ayhan Çilingiroğlu’nun Hatıralarında Planlama’ nın Kuruluşu”, E. Türkcan (Ed.), Attila Sönmez’e Armağan Türkiye’de planlamanın yükselişi ve çöküşü 1960-1980, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, s.113-151.
  18. DOBB, M. (1970), Socialist Planning: Some Problems, Lawrence &Wishart, London. EKİZ, C. ve A. Somel (2005),Türkiye’de Planlama ve Planlama Anlayışının Değişimi, A.Ü. SBF- GETA Tartışma Metinleri, No.81, Ocak 2005.
  19. ELLMAN, M.(2014),
  20. Socialist Planning, Third Edition,
  21. Cambridge University Press.
  22. ERDER, N., A. Karaosmanoğlu, A. Çilingiroğlu ve A. Sönmez( 2003),Planlı Kalkınma Serüveni, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları,
  23. İstanbul.
  24. HAMİTOĞULLARI, B.(1980), “İktisaden Az Gelişmiş Ülkeler İçin Nasıl Bir Plan Gereklidir”, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 21 -3, 91-124.
  25. HAYEK, F. V. (2010), Kölelik Yolu, çev: T. Feyzioğlu, Y. Arsan, A. Yayla,4. Baskı,
  26. Liberte Yayıncılık, Ankara.
  27. HUBERMAN, L. (2005), Feodal Toplumdan Yirminci Yüzyıla, çev: Murat Belge, 5. Baskı,
  28. İletişim Yayınevi,
  29. İstanbul.
  30. KARATEPE, İ. D.(2009), Türkiye’de Planlamanın Arka Planı, Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  31. KURUÇ, B. (2013), “Halk iradesi oluştuktan sonra planlama değer kazanır.”, soLportal, 26.02.2013( Erişim Tarihi:26.12.2013).
  32. KÜÇÜK, Y.(1978),
  33. Planlama, Kalkınma ve Türkiye, Tekin Yayınevi,
  34. İstanbul.
  35. LEWIS, W.A. (1970), Development Planning The Essentials of Economic Policy, Fourth Edition, Unwin